[…] Κι αν σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές

είναι γιατί τ’ ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη

δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή

γιατί είναι αμίλητη και προχωράει

-στάζει τη μέρα, στάζει στον ύπνο

μνησιπήμων πόνος.

[…] Λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσουν.

Απόσπασμα από τον «Τελευταίο Σταθμό» του Σεφέρη (σελ. 83-88).

Ημερολόγιο καταστρώματος, Β΄, 1944. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974.

Advertisements