Ένα περιβόλι κάπου στην Ελλάδα, φωτογραφία από το National Geographic

Το κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση – το πρωτότυπο θα το βρείτε εδώ.

Αυτές τις μέρες η θάλασσα είναι καταπληκτική. Ούτε τον Ιούνιο τέτοια μπάνια.

Ο μπαξές γεμάτος ντομάτες, οι περισσότερες από τις οποίες δεν θα προλάβουν να κοκκινίσουν και θα τις φάμε πράσινες. Μπορείς να τις αφήσεις και για πολύν καιρό έτσι, μέσα σε άχυρα κοντά στη ζέστα του τζακιού και να τρως μέχρι τα χριστούγεννα καθώς θα κοκκινίζουν σιγά σιγά.

Σήμερα έκοψα κι ένα από τα τελευταία κολοκυθάκια της περιόδου. Οι μελιτζάνες και οι πιπεριές βεβαίως είναι ακόμα κατάφορτες από καρπό, ενώ δίπλα τους, τα μαρούλια, τα λάχανα, τα μπρόκολα, τα κρεμμυδάκια, τα παντζάρια, το σπανάκι, τα σέσκουλα έχουν αρχίσει και παίρνουν τα πάνω τους, παρόλο που δεν βρέχει, σε λίγο θα είναι έτοιμα για το τραπέζι.

Τα καζάνια θα ανοίξουν σε μερικές μέρες για να βγάλουμε τη σούμα της χρονιάς μας, το ίδιο και τα λιοτρίβεια για τις ελιές που θα μαζέψουμε τον άλλο μήνα.

Κάθε μέρα το τραπέζι έχει πάνω του όλα τα προϊόντα που παράξαμε ή συλλέξαμε και τίποτε άλλο απολύτως. Και είναι τόσο πλούσιο και τόσο αγαλιαστικό της ψυχής. Κι ό,τι περισσεύει από το τραπέζι, πάει στο κοτέτσι. Τίποτα δεν πάει χαμένο στην κυκλική και κλειστή οικονομία του νοικοκυριού, όταν αυτό δεν είναι εξαρτημένο από τον μισθό εξειδικευμένου επιστήμονα ή ανειδίκευτου εργάτη αλλά είναι παραγωγικό. Όταν αυτό δεν περιμένει με το στόμα ανοιχτό σαν πουλάκι νεογέννητο, να ρθει ο μισθός για να του δώσει τροφή, αλλά ξέρει να την συλλέγει και να την παράγει.

Παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της φτώχειας σήμερα, γι’ αυτό τα γράφω όλα αυτά. Διότι, στην Ελλάδα τουλάχιστον, την φτώχεια μας την φτιάξαμε ο καθένας για τον εαυτό του.

Πλούσιοι ήμασταν, όλα τα ‘χαμε μες στο σπίτι και στο κελάρι μας, μόνο λεφτά δεν είχαμε. Αυτοί ήτανε οι Έλληνες. Πάμπλουτοι δίχως χρήμα. Διότι είχανε ευλογημένη γη, γνώσεις και κουράγια. Σήμερα οι νεοέλληνες παρατήσανε τη γη, χάσανε τις γνώσεις και απομείνανε χωρίς κουράγια, νωχελικά τσουβάλια με κοιλιές και λίπη στα κωλομέρια να κάθονται σε γραφεία και να περιμένουνε το χρήμα να τους ταίσει. Πάμφτωχοι έστω κι αν έχουνε καλό μισθό, έστω κι αν έχουνε ακόμη μισθό σήμερα.

Η εξάλειψη της φτώχειας δεν γίνεται με φιλανθρωπίες όπως διαβάζω σήμερα σε κείμενα αστών κυριών σε διάφορα σάιτς που έχουν αφιέρωμα στην ημέρα. Η εξάλειψη της φτώχειας γίνεται με γνώση και συνείδηση. Της ζωής μας.

Advertisements