——

Όταν είδα την τελευταία φορά το παιδί μου

Έτρωγε μόνο πόριτζ.

Τώρα είναι λυπημένο.

——

Τρώγει ψωμί και κρέας με πιρούνι και μαχαίρι

Και με τρόπους, που κιόλας το προετοιμάζουν

Να πεθάνει ευγενικά, και ήσυχα.

——

Νομίζει πως είμαι ναυτικός.

Αλλά ξέρει πως δεν έχω πλοίο.

Κι ότι δεν έχουμε θάλασσα.

Μόνο πλατιές αποστάσεις, κι ανέμους.

——

Του πατέρα μου οι κινήσεις στην προσευχή

Και οι δικές μου στον έρωτα

Βρίσκονται κιόλας διπλωμένες στο μικρό του κορμί.

——

Το να έχεις μεγαλώσει σημαίνει

Να ψήνεις το ψωμί της νοσταλγίας,

Να κάθεσαι όλη τη νύχτα

Μ’ ένα πρόσωπο που ροδίζει

Αντίκρυ στην ανοιχτή θερμάστρα.

——

Το παιδί μου βλέπει τα πάντα.

——

Κι αυτή η μαγική κουβέντα «Θα σε δω πάλι»

Που του ‘μαθαν να λέει,

Ισχύει μόνο μεταξύ των νεκρών.

——

Πηγή: Γιεχούντα Αμιχάι, σε μετάφραση Βασίλη Καραβίτη από την ποιητική συλλογή ΞΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ: ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ (σε επιμέλεια Μαρίας Λαϊνά, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2007)

Advertisements