Αντιγράφω – και μεταφράζω – από τη Wikipedia:

Η λέξη Satyagraha (στα σανσκριτικικά सत्याग्रह, δηλαδή satyāgraha), αν μεταφραστεί ελεύθερα σημαίνει «έμφαση στην αλήθεια» (όπου satya σημαίνει ‘αλήθεια’ και agraha σημαίνει ‘έμφαση ή επιμονή’) ή «δύναμη της ψυχής» ή «δύναμη της αλήθειας,» αποτελώντας μια ιδιαίτερη φιλοσοφία και πρακτική εντός μίας ευρύτερης κατηγορίας γνωστής ως ‘μη βίαιη αντίσταση’ ή ‘πολιτική ανυπακοή’. Ο όρος «satyagraha» επινοήθηκε από τον Mahatma Gandhi.

[…] Για τον Gandhi, η satyagraha σήμαινε κάτι πολύ περισσότερο από την «παθητική αντίσταση», μετατρέποντάς την σε συνώνυμο της δύναμης όταν κανείς θέτει έμπρακτα σ’ εφαρμογή μη βίαιες μεθόδους. Σύμφωνα με τον ίδιο:

Η αλήθεια (satya) υπαινίσσεται την αγάπη και η αποφασιστικότητα (agraha) γεννά και υπηρετεί τη δύναμη ως συνώνυμό της. Έτσι λοιπόν, άρχισα ν’ αποκαλώ το κίνημα στην Ινδία Satyagraha, θέλοντας να εκφράσω ότι η Δύναμη είναι παιδί της Αλήθειας και της Αγάπης ή της μη βίας. Εγκατέλειψα έτσι τις αναφορές στην “παθητική αντίσταση” κι ακόμα και σε αγγλικά κείμενα χρησιμοποιούσαμε την ίδια τη λέξη “satyagraha” ή κάποια ανάλογη αγγλική φράση.

[…] Την έχω επίσης ονομάσει Δύναμης της Αγάπης ή Δύναμη της Ψυχής. Εφαρμόζοντας τη satyagraha στο πρώιμό της στάδιο, ανακάλυψα ότι η επιδίωξη της αλήθειας δεν αποδέχεται ως κεντρικό νόημα τη βία που ασκείται σε κάποιον από τον αντίπαλό του, αλλά την απομάκρυνση κάποιου από κάθε τι λανθασμένο μέσω της υπομονής και της συμπόνοιας. Διότι αυτό που φαίνεται αληθινό για τον ένα, είναι για τον άλλο εσφαλμένο.  Επίσης, η έννοια της υπομονής παραπέμπει σε μια δοκιμασία του εαυτού. Έτσι, δημιουργήθηκε μια θεωρία συνώνυμη της δικαίωσης της αλήθειας – όχι μέσω της επιβολής επί του αντιπάλου ή των δεινών που του προκαλεί κανείς, αλλά επί του εαυτού του.

Advertisements