«Backyard Bear» της Kendahl Jan Jubb

Προτού ιστορήσουμε αυτό το περιστατικό, να πούμε δυό λόγια για τις συνήθειες της αρκούδας. Κι αυτή, όπως ο άνθρωπος, ξέρει να χαστουκίζει και να φτύνει.

Ο δημοσιογράφος Ογούζ Τοκταμίς, λέει:

«Ο παππούς μου, που είναι από κάποιο χωριό του Γκεντίζ, καθώς δούλευε στο χωράφι του, θέλησε να κάνει την ανάγκη του. Έψαξε και βρήκε κατάλληλο μέρος και για να μη φαίνεται, και για να πλυθεί εύκολα. Ήταν σε συστάδα από δέντρα, κοντά σε μια πηγή. Σε λίγο ακούστηκε ένας θόρυβος, κάτι σαν βηματισμοί. Ανάμεσα απ’ τις ιτιές και τις πυκνές καλαμιές, πρόβαλε μια μεγάλη αρκούδα. Τα χρειάστηκε ο παππούς μου, απ’ το φόβο «του κόπηκαν τα ήπατα…»

Η αρκούδα θέλησε να πιεί νερό απ’ την καθαρή πηγή. Μόλις ακούμπησε το στόμα της στο νερό, τραβήχτηκε μεμιάς. Κάτι της μύριζε άσκημα. Κείνη τη στιγμή έπεσε η ματιά της πάνω στον παππού μου. Καθώς ήταν αυτός καθισμένος ανακούρκουδα, θέλησε να σηκωθεί, δεν τα κατάφερε όμως. Τότε, τον πλησίασε η αρκούδα, στηρίχτηκε όρθια στα πίσω πόδια της, κι αφού τον ζύγισε με τη ματιά της, του άστραψε δυό χαστούκια και τον έφτυσε κατάμουτρα. Και δίχως να πιεί νερό απ’ την πηγή, κουνάμενη-σεινάμενη, έφυγε βαδίζοντας αργά-αργά».

Αζίζ Νεσίν (1979:82-83) Η ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, Εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα.

Advertisements