Της νύχτας εκπορεύεται η νύχτα
Κατρακυλά από περβάζι
σε περβάζι.
Υπάρχει ένας άντρας με σώμα ακέραιο.
Κι αντέχει, την καταιγίδα που ‘ρχεται ξοπίσω του
Και το χορτάρι π’ αναπηδά στον άνεμο.
Η σκοτεινιά σωρεύετ’ άψυχη
Στα πόδια του.
Είν’ ο κανένας.

Καθώς τον αντικρύζουμε
Κάτι εντός μας γαληνεύει
Και αρμενίζουμε προς μια πορεία πρόσχαρου θανάτου.

Πηγή: http://www.poetryfoundation.org/poetrymagazine/browse/110/3#!/20598174

Advertisements