bird-black-and-white-boy-chick-girl-little-Favim.com-42790Πρόκειται για μία από τις μικρές εκείνες ιστορίες – πραγματικά απειροελάχιστες σε κλίμακα αν τις συγκρίνεις με τις απερίγραπτες τραγωδίες που «ξεδιπλώνονται» στη Γη σήμερα – η οποία με άγγιξε βαθιά. Μια οικογένεια που ζούσε στην άγρια φύση κάπου στο Όρεγκον, κατοικώντας σε ένα τίπι, έχοντας και μία κόρη, απειλείται πλέον με έξωση καθώς οι ιδιοκτήτες, έχουν υποχρεωθεί να πουλήσουν τη γη τους. Με τη μεταφορά της γης σε νέα χέρια, η οικογένεια που την κατοικεί καθίσταται αυτομάτως παράνομη. Και με βάση την τρέχουσα αποδοχή της καθεστηκυίας κουλτούρας, δε θεωρούνται πλέον ευπρόσδεκτοι στον τόπο.
Η γη όμως έχει δική της άποψη; Αν λάβουμε υπ’ όψη μας μια αντίληψη ζωής που βλέπει τη γη ως αντικείμενο, ως μια μορφή ιδιοκτησίας που μπορεί ν’ αγοραστεί και να πουληθεί, να κοπεί σε αμέτρητα κομμάτια ξανά και ξανά, τότε φυσικά και όχι. Ένα «πράγμα» δεν μπορεί να σε καλωσορίσει ή να αρνηθεί να σε δεχθεί.
Το τρίχρονο κορίτσι της οικογένειας τα αντιλαμβάνεται όλα αυτά με λίγο διαφορετικό τρόπο. Παρατηρεί τους πασσάλους που τοποθετήθηκαν για να φτιαχτεί ένας φράχτης που θα τους απαγορέψει την πρόσβαση στη γη και λέει: «Είναι θλιμμένα τα πουλιά με τις τρύπες που έσκαψαν οι άνθρωποι, τα πουλιά θέλουν να ζήσουμε εδώ.»
«Χμφφφ!» θα ξεφυσούσε ένας κυνικός, «σιγά μη δώσουμε τώρα αξία στη φαντασία ενός μικρού κοριτσιού, το οποίο είναι εμφανές ότι προβάλλει τις προσωπικές του επιθυμίες στα πουλιά!»
Πιστεύω ότι ο πολιτισμός μας δεν θα επιβιώσει αν δεν αρχίσουμε να αποδίδουμε αξία σε όλα αυτά, αν δεν αναπτύξουμε την ικανότητα να ακούμε τη φωνή της γης όσο προσεχτικά την ακούει κι ένα τρίχρονο παιδί.
Μια τέτοια στάση θα σήμαινε πραγματικά μια τεράστια μεταβολή [συνείδησης]· θα σήμαινε ότι αποποιούμαστε έναν ανθρωποκεντρισμό, ο οποίος οικειοποιείται τη δυνατότητα ανάπτυξης ενός εαυτού ως αποκλειστικότητα, διεκδικώντας καταστάσεις όπως η φωνή, η θλίψη, το καλωσόρισμα. Πρόκειται για μια ανθρωποκεντρική αντίληψη της σύγχρονης εποχής μοναδική στο είδος της. Οι άλλες κουλτούρες αναγνωρίζουνε πλήρως την υπόσταση του μη ανθρώπινου κόσμου. Για πολύ καιρό τις απορρίπταμε ως πρωτόγονες· εξάλλου θεωρούσαμε ότι η οπτική μας για τον κόσμο θα πρέπει να είναι ανώτερη, γιατί κοιτάξτε πόσα έχει καταφέρει ο πολιτισμός μας. Σήμερα όμως, καθώς η επιδείνωση της οικολογικής κρίσης υποσκάπτει τη σημασία αυτών των κατορθωμάτων, αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε για το κατά πόσο ο τρόπος που έχουμε για να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα όντως υπερέχει. Καθώς νιώθουμε όλο και πιο αβοήθητοι, αρχίζουμε να στρεφόμαστε σε άλλους τρόπους.
Η οικογένεια που ανέφερα αναζητεί συμμάχους – επίσημους και μη – στην περιοχή του Ashland/Medford.

Πηγή: http://www.thenewandancientstory.net/home/the-new-and-ancient-story-9

Advertisements