τον καιρό του ασφόδελου (που γνωρίζει

ότι στόχος του ζην είναι ν’ ανθίζεις)

το γιατί ξεχνώντας, θυμήσου το πως

σδφ

τον καιρό της πασχαλιάς που διακηρύσσει πως

τ’ όνειρο είναι του ξυπνήματος μόνος σκοπός,

θυμήσου το ώστε (ξεχνώντας το όπως)

σδφσ

τον καιρό των ρόδων (που εκπλήσσουν σαν άβυσσος

το εδώ και το τώρα μας με παράδεισο)

ξεχνώντας το αν, θυμήσου το ναι

σδφσδ

τον καιρό των γλυκών παραπέρα πραγμάτων

ό,τι και αν κατανοεί ο νους εκ των θαυμάτων,

θυμήσου το ψάχνω (ξεχνώντας το βρίσκω)

σφσ

και σε ένα μυστήριο που θα έλθει να σώσει

(όταν απ’ τον χρόνο ο χρόνος μας ελευθερώσει)

ξεχνώντας με, θυμήσου με

e.e. cummings (2010:82) [μόνο με την άνοιξη] 44 ποιήματα, εκδόσεις νεφέλη, αθήνα

Advertisements