etyVf8u
Προτού γνωρίσεις τι σημαίνει καλωσύνη

θα πρέπει να γνωρίσεις την απώλεια,

να νιώσεις τι σημαίνει να διαλύεται το μέλλον

το ίδιο ξαφνικά μ’ αλάτι σ’ ένα νεροζούμι.

Και ό,τι κράτησες στο χέρι σου,

όλα όσα μέτρησες και διέσωσες προσεχτικά,

όλα θα πρέπει να τα χάσεις για να μάθεις

πόσο έρημα μπορούν να είναι τα τοπία

που διαμεσολαβούν ανάμεσα σε τόπους καλωσύνης.

Πόσες ώρες χρειάζεται να ταξιδεύεις

πιστεύοντας ότι αυτό το λεωφορείο δεν θα σταματήσει ποτέ,

ενώ οι επιβάτες του θα συνεχίσουνε να τρων κοτόπουλο και καλαμπόκι

καθώς θα χαζεύουν από τα παράθυρά τους για μιαν ολόκληρη αιωνιότητα.

Προτού γνωρίσεις την τρυφερή βαρύτητα της καλωσύνης

θα πρέπει να σταθείς εκεί που κείτεται ο Ινδιάνος νεκρός με το λευκό του πόντσο

στην άκρη του δρόμου.

Ν’ αναγνωρίσεις πως θα μπορούσες να ‘σουνα εσύ στη θέση του,

πως και αυτός ήταν επίσης κάποιος

ταξιδεύοντας νύχτα και δίχως να ξέρει προς τα που και πως

έχοντας μόνο μιαν απλή ανάσα να τον κρατά στη ζωή.

Προτού γνωρίσεις την καλωσύνη ως τη βαθύτερη ποιότητα εντός σου

θα πρέπει να γνωρίσεις πως η οδύνη βρίσκεται κι αυτή στο ίδιο βάθος.

Θα πρέπει να ξυπνάς παρέα με τη θλίψη.

Θα πρέπει να μιλάς ωσότου η φωνή σου μ’ όλες τις λύπες στολιστεί νήμα το νήμα

μέχρι να ιδεις τι ένδυμα φορείς.

Διότι είν’ μόνον η καλωσύνη που έχει πλέον νόημα,

μόνον η καλωσύνη που σε βοηθά να δέσεις των παπουτσιών σου τα κορδόνια

επιτρέποντάς σου να διαβαίνεις την ημέρα και να χαζεύεις καρβέλια ψωμί,

μόνον η καλωσύνη που γυρνά το κεφάλι της

ανάμεσα στα πλήθη αυτού του κόσμου

για να σου πει ήμουν εγώ αυτή που αναζητούσες,

και έπειτα να σε ακολουθεί παντού

όπως το πράττει η σκιά σου ή ένας φίλος.

Πηγή: https://www.poets.org/poetsorg/poem/kindness

Advertisements