You are currently browsing the category archive for the ‘προσωπική αφήγηση’ category.

11062016_afigisi

 

Δρόμο πήραν, δρόμο αφήσαν, ακολουθούσαν ένα δρόμο ιστορίες, να ‘χουν να τις μοιράζονται, να τις γεύονται κάθε φορά που αναρωτιούνταν, ποιά η πυξίδα, που ο ουρανός και που ο ήλιος. Που το φεγγάρι και που η σκιά του. Ποιό το δισάκι και κατά που το οικείο άγνωστο. Ανασήκωσαν μια πέτρα, έσπειραν αλάτι, μάζεψαν καπέλα, πέτρες κι ένα κούτσουρο. Συνάντησαν μια κόρη με χέρια μικρά μωρουδίστικα, εκείνον που περπατούσε στο νερό και τρεις γριές με πρόσωπα ρυτιδιασμένα.

Στις 11 Ιουνίου και ώρα 20:00 η Τίνα Λυγδοπούλου αφηγείται παραμύθια για μικρούς και μεγάλους, στην τελευταία αφήγηση της χρονιάς στο Βιβλιοπωλείο «Περιπλανήσεις» (Μ. Μουσούρου 22, Μετς – 2109240619).

afigisi_14052016b

Πώς μπορείς να αφηγηθείς μια ιστορία που δεν γνωρίζεις ή να αποφασίσεις ποιά είναι η διαφορά ανάμεσα στο αληθινό και το πραγματικό, να ενδυθείς ένα ρούχο παραμένοντας γυμνή ή να μαγειρέψεις ένα λαγό που δεν έχεις πιάσει σ’ ένα τσουκάλι δίχως πάτο;

Πώς μπορείς να παίξεις μουσική σε μια άρπα δίχως χορδές ή να ξεχωρίσεις ένα ολοφάνερο ψέμα, να κόψεις ξύλα δίχως τσεκούρι ή να καταλάβεις τι μήνυμα στέλνει ένας και μοναδικός γάτος;

Επίσης: γίνεται μια πέτρα να έχει γενειάδα; Και τέλος πάντων, γιατί πρέπει όλοι να ξυπνάμε νωρίς;

Έτσι λοιπόν, ένα Σάββατο το μήνα η Τίνα Λυγδοπούλου αφηγείται παραμύθια για το παράδοξο, το παράλογο, το ευτράπελο – επειδή είναι άνοιξη κι έχει και κέφια – στο Βιβλιοπωλείο «Περιπλανήσεις» (Μάρκου Μουσούρου 22, Μετς – 2109240619). Για τη μετάβασή σας κάντε κλικ εδώ.

afigisi_16042016

Άνοιξη ειναι ο σπόρος που πεθαίνει δίνοντας τη θέση του σ’ ένα φυτό.

Είναι όμως κι ο σπόρος που ζωντανεύει, ανθίζει, αναπτύσσεται.

Η άνοιξη είναι γιορτή, διαρκής υπενθύμιση ενός αέναου κύκλου που αρχή και τέλος δεν έχει, χρόνος μετάβασης, μυρωδιές μεθυστικές και χρώματα.

Μα πάνω απ’ όλα άνοιξη σημαίνει παραμύθια. Γι’ αυτό που αρνείται να καρπίσει, για χίλιους σπόρους σιναπιού, αυτήν που κατοικεί στα δέντρα, λίγες παπαρούνες στολίδι σ’ ένα φόρεμα, ένα χωράφι μ’ ανθισμένο λινάρι, αλλά και – πάντοτε – ένα τελευταίο φύλλο στα κλαδιά ενός δέντρου.

Το Σάββατο 16 Απριλίου και ώρα 20:00 η Τίνα Λυγδοπούλου αφηγείται παραδοσιακά παραμύθια για ενήλικες και παιδιά στο Βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις (Μ. Μουσούρου 22, Μετς – 2109240619). Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ.

 

eipa tis thalassas

 

Αντάρα της ψυχής της θάλασσας

ψυχής γαλήνη θάλασσα

τι κάθεσαι και μου μιλάς

τι αφηγείσαι τι γελάς…

 

Η θάλασσα στις αφηγήσεις δεν προσφέρει ποτέ έναν απλό χώρο πλοκής.

Είναι ζωντανή: κυματίζει, αγκαλιάζει, αναδιπλώνεται, προσκαλεί, καταπίνει ανθρώπους και πλοία για να τα «φτύσει» ξανά στη στεριά, αφουγγράζεται και τραγουδά μαζί, είναι παρούσα με χίλιους δύο τρόπους.

Η θάλασσα και η ανθρώπινη ψυχή συναντιούνται συχνά, ανταλλάσοντας ιστορίες – για τη Σέντνα, ένα πιάτο αυγά υπερεκτιμημένα, το τομάρι μιας φώκιας, το Χότζα που μαθαίνει να κολυμπά, τη γυναίκα σκελετό και οπωσδήποτε τις γοργόνες.

Στέκομαι κι εγώ στην άκρη της ακτής ν’ ακούσω και να πω…

Στις 19/3 και ώρα 20:00 η Τίνα Λυγδοπούλου αφηγείται παραμύθια για τη θάλασσα, παραμύθια της θάλασσας – στο βιβλιοπωλείο «Περιπλανήσεις», Μάρκου Μουσούρου 22, Μετς (τηλ. 2109240619).

20022016_ti oneirevetai o kosmos

Ο κόσμος ονειρεύεται το αύριο. Ο κόσμος ονειρεύεται ένα καρβέλι ψωμί. Ο κόσμος ονειρεύεται ένα αερικό που ολοένα χορεύει, ένα γίγαντα που καταπίνει ό,τι βρει μπροστά του, ένα παιδί, τη φύση της αλήθειας, ένα δέντρο με δύο κλαδιά, το ίδιο το όνειρο. Ο κόσμος ονειρεύεται τον εαυτό του!

Παραμύθια μαγικά, παραμύθια σοφίας. Αφηγείται η Τίνα Λυγδοπούλου στο Βιβλιοπωλείο «Περιπλανήσεις» στις 20/2 και ώρα 20:00.

16012016

Αυτός ο κόσμος είναι τόσο μικρός, αλλά και τόσο μεγάλος. Χωρά όλη τη χαρά και τον πόνο, χωρά γίγαντες και νάνους, χωρά εσένα κι εμένα, χωρά τα δέντρα και βράχους πελώριους – πίσω από τις λεπίδες του χορταριού, μέσα σε βράχους, στο νερό το ίδιο κάτι ανασαίνει μικρό μα και μεγάλο.

Παραμύθια για μικρούς και μεγάλους κόσμους, για κόσμους παράλληλους.

Αφηγείται η Τίνα Λυγδοπούλου στο Βιβλιοπωλείο «Περιπλανήσεις» (στο Μετς – Μάρκου Μουσούρου 22) στις 16 Ιανουαρίου και ώρα 20:00.

17102015_afigisi_kardia tis gis

Πού να χτυπά η καρδιά της γης; Κάποιοι ταξιδεύουν εδώ κι εκεί, αναζητούν τον κατάλληλο τόπο να σταθούν: έναν τόπο δύναμης ή έναν τόπο αγάπης ή απλώς λίγη γαλήνη. Άλλοι πάλι απαντούν, «η καρδιά της γης χτυπά εντός μου κι όπου χτυπά η δική μου καρδιά, χτυπά η καρδιά της γης ολόκληρης».

Στις 17 Οκτωβρίου, ημέρα Σάββατο και ώρα 20:00, η Τίνα Λυγδοπούλου αφηγείται παραμύθια για την «Καρδιά της Γης». Στο Βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις (Μάρκου Μουσούρου 22 στο Μετς).

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών, πολλοί άνθρωποι από το Ιράκ φεύγουν ως πρόσφυγες. Το 1991, το Βόρειο Ιράκ (Κουρδιστάν) διαχωρίστηκε από το υπόλοιπο Ιράκ. Τα Ηνωμένα Έθνη θεωρούν πλέον το Κουρδιστάν ασφαλή ζώνη. Ως πρόσφυγας πρέπει να προέρχεται κανείς από μια μη ασφαλή περιοχή ή τουλάχιστον να μπορεί να αποδείξει παρόμοια προέλευση, αν θέλει να εμπίπτει στην κατηγορία του πρόσφυγα.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης για την απονομή ή μη του καθεστώτος πρόσφυγα, ένας αξιωματούχος ελέγχει να δει κατά πόσο έρχεσαι πραγματικά από μια περιοχή που θεωρείται επικίνδυνη. Σε ρωτά μικρολεπτομέρειες για την πόλη από την οποία ισχυρίζεσαι ότι κατάγεσαι και συγκρίνει τις απαντήσεις σου με ένα χάρτη, προκειμένου να επιβεβαιώσει ότι ανταποκρίνονται σε αυτό που βλέπει. Εάν δεν μπορέσεις να αποδείξεις ότι έχεις έρθει από μια μη ασφαλή ζώνη, σε στέλνουν πίσω στην πατρίδα σου.

Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να αποδείξουν ότι πραγματικά κινδυνεύουν εκεί που ζούσαν, ακόμα κι αυτό είναι η αλήθεια.

Ακολουθεί λοιπόν η ιστορία κάποιου, τον οποίο μπορούμε να ονομάσουμε M.

Ο M προσπάθησε να καταθέσει τα χαρτιά του για άσυλο σε μία από τις χώρες του Σένγκεν – ας ονομάσουμε τη χώρα αυτή «X». Δε γνώριζε ότι η πόλη από την οποία κατάγονταν θεωρούνταν ότι ανήκει στην ασφαλή ζώνη σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη. Περίμενε πέντε ολόκληρα χρόνια για μια θετική απάντηση, αλλά δυστυχώς έπαιρνε τη μία αρνητική απάντηση μετά την άλλη, μέχρι που έλαβε και την τελική απόρριψη από αυτή τη χώρα «X» και επρόκειτο να απελαθεί πίσω στη χώρα καταγωγής του. Εκείνη την εποχή, η χώρα του εξακολουθούσε να κυβερνάται από ένα δικτάτορα. Ως λιποτάκτης, ο επαναπατρισμός του θα σήμαινε τη χειρότερη δυνατή κατάληξη που μπορούσε να φανταστεί. Λίγο καιρό αργότερα, κατάφερε να διασχίσει τα σύνορα της χώρας «X», δίχως νομιμοποιητικά έγγραφα και να περάσει σε άλλη χώρα – ας την ονομάσουμε «XX» – έτσι ώστε να καταθέσει ξανά αίτηση για άσυλο. Από τη στιγμή εκείνη και μετά μεταμορφώθηκε σε έναν άλλο άνθρωπο.

Πριν πάει στην πρώτη συνέντευξη, πέρασε εβδομάδες ολόκληρες με ανθρώπους που προέρχονται από μια μη ασφαλή ζώνη. Ας ονομάσουμε την πόλη αυτή «Ξ». Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος, ξεκίνησε να σχεδιάζει ένα χάρτη της πόλης «Ξ», αν και δεν την είχε επισκεφτεί ποτέ του. Ήθελε να γνωρίζει κάθε γωνιά της: τα ονόματα των δρόμων, τα σχολεία, τα πιο σημαντικά κτίρια, ακόμα και τα πιο ασήμαντα. Οι άνθρωποι της πόλης «Ξ» τον δίδαξαν ό,τι γνώριζαν για τον τόπο τους, ενώ παράλληλα του έθεταν ερωτήσεις, ώστε να είναι σίγουροι ότι είχε μάθει τα πάντα για την πόλη τους.

Όταν τελικά ο M πήγε στη συνέντευξη για το άσυλο, ο αξιωματούχος εξεπλάγει ιδιαίτερα, για την ακρίβεια εντυπωσιάστηκε. Ρώτησε διάφορα τον M για τη γεωγραφία της πόλης και συνέκρινε τις απαντήσεις του με ένα χάρτη. Όλες του οι απαντήσεις αποδείκνυαν τέτοια της πόλης «Ξ», λες και την παρατηρούσε κανείς από ψηλά.

Ο αξιωματούχος δε χρειάστηκε πάνω από είκοσι λεπτά για να αποφασίσει θετικά υπέρ της χορήγησης προσφυγικού καθεστώτος προστασίας στον M. Εν τω μεταξύ, χιλιάδες από τους πραγματικούς κατοίκους της πόλης «Ξ», καθώς και άλλων πόλεων εντός της ίδιας μη ασφαλούς ζώνης χρειάστηκαν δέκα με δεκαπέντε χρόνια για να καταφέρουν το ίδιο πράγμα. Επειδή οι απαντήσεις τους αποδείκνυαν γνώση των πόλεών τους από το έδαφος.

Πηγή: http://hiwak.net/anecdotes/a-view-from-above/

Μεγάλωσα σε διαφορετικές γειτονιές, αραβικές και κουρδικές. Μέχρι τα εννιά έζησα σε μια αραβική γειτονιά. Οι άνθρωποι που ζούσαν εκεί, είχαν μετακινηθεί από τα νότια στα βόρεια του Ιράκ, εξαιτίας της στρατιωτικής τους υπηρεσίας.

Στην περιοχή αποτελούσα πάντοτε το μαύρο πρόβατο – συνήθιζαν να με αποκαλούνε Κούρδο υπό τη μορφή προσβολής. Και μπορούσαν να καταλάβουν την κουρδική μου καταγωγή λόγω της προφοράς μου.

Όταν έγινα δέκα, μετακομίσαμε σε μια κουρδική γειτονιά.

Ήμουν ο μοναδικός στη γειτονιά που δε φορούσε τα κουρδικά shirwal (τα παραδοσιακά φαρδιά παντελόνια). Ο μεγαλύτερος φόβος μου πλέον ήταν μήπως αρχίσουν να με αποκαλούν Άραβα, εξαιτίας της αραβικής προφοράς μου κάθε φορά που μιλούσα κουρδικά. Δεν άργησαν να καταλάβουν τι φοβόμουν και σύντομα άρχισαν να με αποκαλούν Άραβα υπό τη μορφή προσβολής. Ήμουν για άλλη μια φορά περιθωριοποιημένος κι αποκλεισμένος. Για ένα παιδί, αυτή η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα σκληρή.

Τα παιδιά παίζουν παιχνίδια ανάλογα με τις εποχές. Για παράδειγμα το φθινόπωρο συνηθίζαμε να πετάμε αετούς, γιατί είχαμε αέρα. Αργότερα, όταν ερχόταν το καλοκαίρι, παίζαμε με βόλους. Οι βόλοι και οι συλλογές από κάρτες με καουμπόυδες που βρίσκαμε σε πακέτα από τσίχλες, ήταν πολύ δημοφιλή παιχνίδια μεταξύ των παιδιών. Υπήρχαν κάποια που διέθεταν πολλές κάρτες και ήταν ιδιαίτερα γνωστά ακόμα και πέρα από τα όρια της γειτονιάς τους. Υπήρχαν κι άλλα που ερχόντουσαν να παίξουν και να βάλουν στοιχήματα από πολύ μακρυά και καμμιά φορά έχαναν χιλιάδες κάρτες. Το ίδιο συνέβαινε και με τους βόλους. Υπήρχαν παιδιά που διέθεταν δεκάδες κάλτσες γεμάτες βόλους – όταν γέμιζες την πρώτη σου κάλτσα, ένιωθες σα να είχες γίνει εκατομμυριούχος!

Ήταν εκείνη την περίοδο περίπου που άρχισα να αξιοποιώ όσα είχα διδαχθεί με τον αραβικό τρόπο παιξίματος με βόλους. Τα κουρδόπουλα της γειτονιάς έπαιζαν με τον κουρδικό τρόπο, τοποθετώντας το χέρι τους σε οριζόντια θέση, πράγμα που σε δυσκόλευε να χτυπήσεις το στόχο, όταν υπήρχαν πέτρες ή μικροί λόφοι στο ενδιάμεσο. Έπαιζαν μια κουρδική εκδοχή του παιχνιδιού με βόλους που ονομαζόταν mushien. Το παιχνίδι αυτό ήταν ιδιαίτερα σύνθετο και με πολλούς κανόνες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, για παράδειγμα, δεν επιτρεπόταν να χτυπήσεις τον τελευταίο βόλο, τον οποίο ονομάζαμε “Hajj” (όπως τους προσκυνητές στη Μέκκα). Υπήρχαν και πολλοί άλλοι κανόνες, οι οποίοι δεν σου επέτρεπαν να νιώσεις ελεύθερος και που στην πραγματικότητα επέτρεπαν να κερδίσεις ή να χάσεις μόνο λίγους βόλους κάθε φορά. Επιπλέον, ο πιο σημαντικός βόλος κατασκευαζόταν από πέτρα από τα ίδια τα παιδιά. Μερικές φορές τους έπαιρνε μήνες μέχρι να τον ολοκληρώσουν, χρησιμοποιώντας ένα μικρό σφυρί και ένα κομμάτι χαρτί για να χαρίσουν στο βόλο το τέλειο κυκλικό σχήμα του.

Τους είπα ότι υπήρχε ένα νέο παιχνίδι που το έλεγαν tannab. Το tannab ήταν πολύ ευκολότερο και δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου περιορισμοί, το ρίσκο όμως ήταν πολύ μεγαλύτερο: μπορούσες για παράδειγμα να χάσεις μέχρι πέντε βόλους και να κερδίσεις μέχρι εικοσιπέντε. Τα άλλα αγόρια είχαν γοητευτεί ιδιαίτερα με τις ελευθερίες του παιχνιδιού και τις δυνατότητες κέρδους επίσης. Έτσι αρχίσαμε να παίζουμε. Αξιοποιώντας την κάθετη θέση τοποθέτησης του χεριού, την οποία είχα διδαχθεί στην αραβική γειτονιά, κατάφερα να ξετινάξω ολόκληρο το δρόμο. Στη συνέχεια, τους πούλησα τους βόλους τους. Βρισκόμασταν στην αρχή της δεκαετίας του ’80. Θυμάμαι ότι είχα κερδίσει ένα δηνάριο, το οποίο έδωσα στη μητέρα μου για να μου αγοράσει ένα ζευγάρι κουρδικά shirwal.

Από τότε και στο εξής με αποδέχτηκαν και ουδέποτε με αποκάλεσαν άραβα ξανά.

Πηγή: http://supercommunity.e-flux.com/authors/hiwa-k/

Το ανέκδοτο αυτό αφορά την κατάσταση της οικογένειάς μου κατά τα τέλη του ’70 και μέχρι τις αρχές του ’80. Η μητέρα μου, αλλά και μια άλλη γυναίκα από τη γειτονιά μας, συνήθιζαν να ελέγχουν συστηματικά τις τιμές του χρυσού σε διαφορετικές χώρες. Μόλις ανακάλυπταν ότι κάπου οι τιμές είχαν πέσει – για παράδειγμα στη Βουλγαρία – πετούσαν μέχρι τον τόπο αυτό, αγοράζαν λίγο χρυσό και τον έφερναν λαθραία στο Ιράκ, όπου η τιμή του χρυσού ήταν υψηλότερη. Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος που είχε βρει η μητέρα μου για να κερδίζει χρήματα και να φροντίζει την οικογένειά της με τα οκτώ παιδιά.

Εν τω μεταξύ ο πατέρας μου, ένας καλλιγράφος, για τον οποίο οι απολαύσεις δεν αποτελούσαν άγνωστη λέξη, έπαιρνε μαζί με τους φίλους του ένα λεωφορείο που πηγαινοερχόταν τακτικά από και προς τη Σόφια, για να χαρεί τις διακοπές του και να ξοδέψει το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που είχε κερδίσει [το προηγούμενο διάστημα]. Όταν τα αδέρφια μου κι εγώ τον ρωτήσαμε μια μέρα πονηρά: «Μα, δεν είναι βαρετό να κάθεσαι για δύο ολόκληρες μέρες σε ένα λεωφορείο μέχρι να φτάσεις εκεί; Γιατί δεν πετάς με αεροπλάνο όπως η μαμά;» – Μου απάντησε «θα ήταν ντροπή να προσπεράσω με τέτοια ταχύτητα όλη αυτή την εκθαμβωτική φύση, δίχως να μπορέσω ν’ αντικρύσω με τα μάτια μου τόση ομορφιά».

Κάθε φορά που η μητέρα μου επέστρεφε από το εξωτερικό, έφερνε στ’ αδέρφια μου κι εμένα κασσέτες. Αυτή ήταν και η μοναδική πρόσβαση που διαθέταμε προς τη δυτική μουσική. Μία από αυτές τις κασσέτες ήταν από το άλμπουμ «Dance Little Lady, Dance» της Tina Charles. Κατά τη διάρκεια των κυρώσεων των Ηνωμένων Εθνών προς το Ιράκ τη δεκαετία του ’90, είχαμε συνήθως ρεύμα μόνο για μια ώρα τη μέρα. Για τις αδερφές μου κι εμένα, αυτή η ώρα ισοδυναμούσε με 3600 δευτερόλεπτα. Από το δωμάτιό μας, με το κασσετόφωνό μας, καπνίζοντας στα κρυφά τσιγάρα, μετρούσαμε τα λεπτά αντίστροφα, ενώ η Αναστασία μας τα άρθροιζε. Ήταν κάτι που επαναλαμβάναμε κάθε μέρα κι αναπτύξαμε τέτοια αίσθηση διάρκειας των κασσετών, μια τόσο απτή αίσθηση των τραγουδιών, που τις περισσότερες φορές καταφέρναμε να τις γυρίζουμε ακριβώς πίσω στην αρχή των τραγουδιών που θέλαμε ν’ ακούσουμε.

Πηγή: http://hiwak.net/anecdotes/let-there-be-darkness/

18042015bΣτα παραμύθια, τα πουλιά μεταφέρουν μηνύματα, έχουν συχνά φωνή ανθρώπινη, παρεμβαίνουν με χίλιους τρόπους, παίρνουν μορφές διαφορετικές, είναι πολύ σοφά ή πολύ ανόητα, πετούν εδώ κι εκεί, τσιμπολογούν καρπούς και σπόρια, εκμυστηρεύονται ή προδίδουν μυστικά, φτιάχνουν φωλιές με κάθε λογής υλικό, κάποτε αδιαφορούν για τους ανθρώπους διασχίζοντας τους ουρανούς με ταχύτητα ή αντίθετα εμπλέκονται σε κάθε τι μικρό ή μεγάλο, ενσαρκώνουν την ιερότητα της ζωής. Και όπως και να ‘χει: κάθε που τραγουδούν, το τραγούδισμά τους γαληνεύει την ανθρώπινη ψυχή. Τεντώστε τ’ αυτιά σας λοιπόν!

Όπως συνήθως, το 3ο Σάββατο κάθε μήνα – στο βιβλιοπωλείο ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ, Μάρκου Μουσούρου 22 στο Μετς (χάρτης).

ekdiloseis periplaniseon_21032015Στις 21 Μαρτίου (κατά την εαρινή ισημερία) και ώρα 20:00, η Τίνα Λυγδοπούλου αφηγείται παραμύθια για τις «ό,τι καρτερά ν’ ανθίσει».

Κι ανθίζουν άνθη, βλασταίνουν σπόροι και μαζί τους ανθίζουμε κι εμείς – κάτι νέο αναδύεται, όπως ξεδιπλώνονται με περισσή τρυφερότητα και δύναμη τα φύλλα των δέντρων να προϋπαντήσουν την άνοιξη, τη ζωή, κάθε τι που αλλάζει μορφές κι ας παραμένει ίδιο στην ουσία του.

Εν συντομία: παραμύθια και μύθοι για την άνθιση.

Στο πλαίσιο μιας μέρας που περικλείει διαφορετικές «ματιές» στην άνοιξη: σβόλοι, ανθοϊάματα και μουσικές και άλλα τόσα.

Στο βιβλιοπωλείο ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ, Μάρκου Μουσούρου 22 στο Μετς (χάρτης).

periplaniseis_14022015

Στις 14 Φεβρουαρίου (ημέρα αποκριών, ημέρα των ερωτευμένων και πρώτο Ψυχοσάββατο της χρονιάς) η Τίνα Λυγδοπούλου αφηγείται παραμύθια για τις «μεταμφιέσεις του έρωτα».

Του έρωτα που αλλάζει μορφές και ελίσσεται, που συνεπαίρνει ψυχή και σώμα, που μεταμφιέζεται με χίλιους τρόπους, που χωρά μέσα από τόσες δα χαραμάδες, που τολμά, που κλαίει και γελά κι αστειεύεται και βγάζει τη γλώσσα κοροϊδευτικά, που αγγίζει κάθε τι ανέγγιχτο δίχως να νοιάζεται για ιερά και όσια!

Στο βιβλιοπωλείο ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ, Μάρκου Μουσούρου 22 στο Μετς (χάρτης).

saites_08022015

Η αφηγήτρια Τίνα Λυγδοπούλου, την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2015 και ώρα 12:00, θα αφηγηθεί παραμύθια σε παιδιά και ενήλικες, στο Συνεργατικό Καφενείο Σαΐτες (Ιωνίας 45, Νέα Σμύρνη).

Τί να είναι αυτό που μας ενώνει;
Να είναι ο δρόμος ο κοινός ή μήπως κάτι άλλο, άπιαστο κι όμως απτό;
Να είναι όσα μοιραζόμαστε ή όσα ονειρευόμαστε παρέα;
Συνήθως στεκόμαστε σε όσα μας χωρίζουν. Υπάρχουν όμως στιγμές όπου κάτι βαθύτερο αναδύεται, ένα νήμα κοινό.
Κι έτσι, με οδηγό παραδοσιακά παραμύθια απ’ όλο τον κόσμο, καλούμαστε να εξερευνήσουμε αυτό που μας ενώνει…

Μία σημείωση:
Πολλοί και πολλές πιστεύουν ότι τα παραμύθια αφορούν αποκλειστικά τα παιδιά. Στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο. Είναι οι ενήλικες που έχουν ανάγκη το φανταστικό στοιχείο, μια διαφοροποιημένη ματιά στην καθημερινότητα, που χρειάζονται τη σύνδεση με τον παιδικό εαυτό τους και τα παιχνιδίσματα του μυθικού/ παραμυθιακού/ συμβολικού λόγου. Έτσι τα παραμύθια που θα ακουστούν, απευθύνονται πρωτίστως σε ενήλικες, αλλά θα τα απολαύσουν εξίσου και τα παιδιά.

Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ.

afigisi periplaniseis_17012015

Το Σάββατο, 17 Ιανουαρίου και ώρα 20:00, η Τίνα Λυγδοπούλου αφηγείται παραμύθια (για ενήλικες και μεγαλύτερα παιδιά).

«Παραμύθια για ταραγμένα νερά»

Το νερό δεν ψεύδεται. Όταν είναι γαλήνιο χαρίζει μια ψευδαίσθηση ακινησίας, όταν είναι αγριεμένο αναδιπλώνεται και σφυρίζει, ορμά δεξιά κι αριστερά ή κατακρημνίζεται. Ως ωκεανός, ως θάλασσα μικρή, ως ποταμός ή λίμνη το νερό μας καλεί να το πλησιάσουμε. Πλησιάζοντάς το, πλησιάζουμε τον εαυτό μας.

Και είναι ιδιαίτερες οι δεξιότητες όσων καλούνται να διασχίσουν νερά ταραγμένα. Να προχωρήσουν έχοντας κατά νου την πορεία τους, αλλά και τι επιζητά το νερό.

Μία αφήγηση για πλεύσεις σε νερά ταραγμένα λοιπόν…

Στο βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις, Μάρκου Μουσούρου 22 στο Μετς. Χάρτης εδώ.

afigisi periplaniseis_20122014

Το Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου και ώρα 20:00, η Τίνα Λυγδοπούλου αφηγείται παραμύθια (για ενήλικες και μεγαλύτερα παιδιά).

«Ανάμεσα σε σκοτάδι και φως»

Μία μέρα πριν το χειμερινό ηλιοστάσιο. Για μία μέρα το σκοτάδι διαρκεί περισσότερο, το φως λιγότερο. Έπειτα λίγο-λίγο το σκοτάδι παραχωρεί τη θέση του στο φως. Κι ας βρισκόμαστε στα μισά του χειμώνα.

Τί είδους ιστορίες χωρούν στο σκοτάδι και τί στο φως; Δρόμο παίρνω και δρόμο αφήνω λοιπόν. Πρόκειται για μια μέρα μετάβασης…»

Στο βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις, Μάρκου Μουσούρου 22 στο Μετς. Χάρτης εδώ.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2109240619

Με ελληνικούς υποτίτλους εδώ.

ypo ti skepi tou ouranou_07032014

«Υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν τη σιγουριά των τέσσερων τοίχων. Κι άλλοι που ταξιδεύουν τον κόσμο εντός τους και γύρω τους με μόνη σκεπή τους τον ουρανό και τ’ αστέρια. Είναι ταξιδευτές, γυρολόγοι, περιπλανώμενοι, τρελούτσικοι σοφοί, σπανίως τυχάρπαστοι. Λιώνουν τρία ζευγάρια σιδερένια παπούτσια, κουβαλούν ένα και μόνο φτερό ενός μικρού πουλιού, πηγαίνουν καβάλα στο γάιδαρο, ταξιδεύουν με πλοίο, συναντούν εκείνες που υφαίνουν τη μοίρα, αναζητούν την αλήθεια. Και προχωρούν και πηγαίνουν, προχωρούν και πηγαίνουν και κάποτε μας συναντούν στο όνειρό τους. Ή ίσως εμείς συναντούμε αυτούς.»

Η Τίνα Λυγδοπούλου αφηγείται παραμύθια στο Συνεργατικό Καφενείο της Ακαδημίας Πλάτωνος. Στις 7 Μαρτίου 2014 και ώρα 21:00. Είστε ευπρόσδεκτοι!

IMG_0142

…συντονισμένες οι αφηγήσεις μας… κι εγώ «φως αγάπης» είχα επιλέξει για τα γεφυρώματα του χρόνου

ευχές λοιπόν,

για συγχρονικότητες ανηψωτικές & απελευθερωτικές στη νέα χρονιά που καλωσορίζουμε, παρουσία φωτός που γεννάει ενημερότητα σύνδεσης, εντός κι εκτός, υπομονή κι ανάσα στον πόνο, εντός κι εκτός – και τόλμη να απαγγιστρωθούμε απ’ ό, τι παλιό είναι ώρα να φύγει…

Κάνε ‘κλικ’ στην εικόνα για να τη δεις σε μεγέθυνση. Ακολούθησε τις εικόνες, δημιουργώντας τη δική σου ιστορία. (Μπορείς να διατηρήσεις τη σειρά των εικόνων ως έχει ή να τις «τοποθετήσεις» με τη σειρά που προτιμάς εσύ.)

02-german-illustration-1985_900

ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

...ας αναλογιστούμε λίγο την έννοιας της φωνής (είτε γραπτής, είτε προφορικής) - φύεται στο φως ή μάλλον φως και φωνή ριζώνουν στο ένα και ίδιο 'φω'... έτσι δια-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω κάτι προσεγγίζοντάς το από διαφορετικά σημεία θέασης, ενώ συμ-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω ένα θέμα από συμπληρωματικά σημεία θέασης... όπως και να 'χει, εν αρχή είν' η φωνή... δηλαδή το φως!

(ΕΞ)ΥΦΑΙΝΟΝΤΑΣ…

ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

Γη Ινδία Τίνα Λυ. Τίνα Λυγδοπούλου άνθρωποι άνθρωπος άνοιξη έρωτας ήλιος αγάπη αλλαγές αναζήτηση αυτογνωσία αυτόχθονες αφήγηση αφήγηση παραμυθιών βίντεο βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις βροχή γυναίκες δάσος δέντρα δημιουργικότητα διαφορετικές ματιές δύναμη εαυτός εκπαίδευση ελευθερία εξιστόρηση εποχές ζωή ζωή & θάνατος ζωγραφική ζώα η τέχνη ως μέσο κοινωνικής-πολιτισμικής εμψύχωσης θάλασσα ιστορίες κείμενα κινούμενα σχέδια κοινωνικές αφηγήσεις κοινωνικές ταυτότητες κόσμος λαϊκά παραμύθια μαγικά παραμύθια μετανάστες & πρόσφυγες μουσική μύθοι νερό ντοκυμαντέρ νύχτα ο Άλλος ουρανός παιδιά παραμύθια παραμύθια σοφίας ποίηση πουλιά προφορική αφήγηση πόλη σκοτάδι & φως στερεότυπα συνύπαρξη σχέσεις σχέση φυσικού-κοινωνικού περιβάλλοντος σύμπαν ταινίες μικρού μήκους τροφή για το νου & την καρδιά φεγγάρι φωτογραφία φύλο φύση χειμώνας χορός ψυχή όνειρα

ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ…

Αν θέλεις να λαμβάνεις ειδοποίηση μέσω ηλ. ταχυδρομείου, κάθε φορά που αναρτούμε νέο κείμενο, συμπλήρωσε τη διεύθυνσή σου εδώ.

Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

ecologicalfeminism

Just another WordPress.com site

Les Sentiers de l’Utopie | Paths Through Utopia

A 7 month journey through Europe in search of Utopian ways of living despite capitalism.

Living in Circles - the blog

Towards a permanent, regenerative culture

Άλφα Κενταύρου Β

Άλφα Κενταύρου Β... επειδή κάποιες φορές ονειρευόμαστε και ταξιδεύουμε

Άλφα Κενταύρου Α

1ο Δ.Σ.Μελισσίων Τάξη Α1

Mataroa Research Network

Mataroa Research Network for a new Mediterranean Imaginary - Δίκτυο Έρευνας για ένα νέο Μεσογειακό Φαντασιακό - شبكة بحث (البحر الابيض) المتوسط - Yeni Akdeniz Hayali için Araştırma Ağı - Red de Investigación de un nuevo imaginario Mediterráneo - Rete di ricerca per un nuovo immaginario del Mediterraneo - Rrjeti Studim për një imagjinare të ri mesdhetar - Xarxa d'Investigació d'un nou imaginari Mediterrani - Réseau de recherche pour un nouvel imaginaire méditerranéen - Истраживачка мрежа за нову Медитерана имагинарног - רשת מחקר לדמיוני ים תיכוני חדש

The Herbarium

Blog for Traditional Herbalists in Times of Transition

A Grimm Project

242 fairy tales, 242 writing prompts.

Λάσπη στ' αστέρια

...ρεπορτάζ απο τη φύση (και όχι μόνο)

rationalinsurgent

Dedicated to spreading knowledge about nonviolent resistance

Το Σχολικό Δίκτυο των Ορέων

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Backstrap Weaving

My weaving , my indigenous teachers, my inspiration, tutorials and more........

Indigenize!

Rekindle Your Wild Joy and sense of deep Belonging through spiritual ecopsychology and the arts, incl. bioregional awareness, animistic perspectives, strategies for simple living, & low/no-tech DIY fun.

The Eldrum Tree

Join us under the Eldrum Tree! Plant lore, Herbal Shenanigans, Crafts, Creations and Writings on Nature.

Sommerzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Frühlingszeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Winterzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Herbstzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

the slow mood movement

resisting the buying and selling of "fast moods"

Global Network on Sustainability and Education

community to cope with climate change by means of education

Deep Green Permaculture

Connecting People to Nature, Empowering People to Live Sustainably

PermaculturePower

Spreading the permaculture word - Create your own environment!

the GrowYourFood blog

Plant A Seed. Grow Organic. Eat What You Grow.

Folklore and Fairytales

Folkore, Fairy Tales, Myths and Legends from Around the World

Urban Botany

Just another WordPress.com site

Beginner's Guide to Sailing

Everything you need to know before you set sail

Radical Botany

Restoring the connection between native plants and humans

ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

πουλάκια είν' και κελαηδούν, πουλάκια είν' και λένε............................ Γίνε ΕΚΔΟΤΗΣ του εαυτού σου (εκδώσου, καλέ! νταβατζήδες θέλεις;)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

ΦΑΣΟΥΛΙ

Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης

Συλλογικοί λαχανόκηποι

η επανάσταση της Γης και του ανθρώπου

Maze Dojo

Hand Drawn Mazes - see more at www.mazedojo.com

Ποίηση στη σκάλα

υπομονή για τον καιρό του θερισμού ||____||

Art Passions

Fairy tales are the myths we live by

Whispering Earth

Nature patiently waits and we have only to turn back to her to find relief from our suffering - Dr Bach