You are currently browsing the tag archive for the ‘εκμετάλλευση’ tag.

«Corn painting», Diego Rivera

«Όταν ο κόσμος κοιμόταν και δεν ήθελε να ξυπνήσει, οι μεγάλοι θεοί έκαναν την συνέλευσή τους για να αποφασίσουν για τις δουλειές κι έτσι συμφώνησαν να φτιάξουν τον κόσμο και να φτιάξουν τους άντρες και τις γυναίκες. Και ήρθε στη σκέψη των περισσότερων από τους θεούς να φτιάξουν τον κόσμο και τους ανθρώπους και σκέφτηκαν να τους φτιάξουν και να είναι πολύ όμορφοι και να αντέχουν πολύ στο χρόνο και έτσι έφτιαξαν τους πρώτους ανθρώπους από χρυσάφι κι έμειναν ευχαριστημένοι οι θεοί γιατί οι άνθρωποι που έφτιαξαν ήταν λαμπεροί και δυνατοί.

Αλλά τότε οι θεοί κατάλαβαν ότι οι άνθρωποι από χρυσάφι δεν κουνιόντουσαν, έστεκαν πάντα χωρίς να περπατούν ή να δουλεύουν, γιατί ήταν πολύ βαριοί.

Κι έτσι συγκεντρώθηκε η κοινότητα των θεών για να βγάλει απόφαση πως θα λύσουν αυτό το πρόβλημα κι έτσι βγάλαν απόφαση να κάνουν κι άλλους ανθρώπους και τους έκαναν από ξύλο κι αυτοί οι άνθρωποι είχαν το χρώμα του ξύλου και δούλευαν πολύ και πολύ περπατούσαν κι οι θεοί ήταν πάλι ευχαριστημένοι γιατί ο άνθρωπος πια δούλευε και περπατούσε κι ήταν πια έτοιμοι να πάνε να το γιορτάσουν, όταν κατάλαβαν πως οι άνθρωποι από χρυσάφι ανάγκαζαν τους ανθρώπους από ξύλο να τους φορτώνονται στη πλάτη και να δουλεύουν γι’ αυτούς.

Κι έτσι οι θεοί είδαν ότι ήταν λάθος αυτό που έκαναν και έτσι κάθισαν να συμφωνήσουν για να δουν πως θα διορθώσουν την κατάσταση κι έτσι πήραν απόφαση να φτιάξουν ανθρώπους από καλαμπόκι, τους ανθρώπους τους καλούς, τους άντρες και τις γυναίκες τους αληθινούς, και πήγαν να κοιμηθούν κι έμειναν οι άνθρωποι από καλαμπόκι, οι άντρες κι οι γυναίκες οι αληθινοί, να δουν πώς να διορθώσουν τα πράγματα γιατί οι θεοί πήγαν για ύπνο.
Κι οι άνθρωποι από καλαμπόκι μίλησαν την γλώσσα την αληθινή για να βγάλουν απόφαση μεταξύ τους και φύγαν για τα βουνά για να δουν πώς να φτιάξουν έναν καλό δρόμο για όλους τους ανθρώπους».

Μου διηγήθηκε ο γερο-Αντόνιο πως οι άνθρωποι από χρυσάφι ήταν οι πλούσιοι, με το λευκό το δέρμα, κι ότι οι άνθρωποι από ξύλο ήταν οι φτωχοί, με το σκούρο δέρμα, που δουλεύαν για τους πλούσιους και πάντα τους φορτώνονταν κι ότι οι άνθρωποι από χρυσάφι κι οι άνθρωπο από ξύλο περιμένουν την άφιξη των ανθρώπων από καλαμπόκι, οι πρώτοι με φόβο κι οι δεύτεροι μ’ ελπίδα.

Ρώτησα το γερο-Αντόνιο τι χρώμα ήταν το δέρμα των ανθρώπων από καλαμπόκι και μου ‘δειξε διάφορους τύπους καλαμποκιού, με διάφορα χρώματα, και μου ‘πε πως ήταν από όλα τα δέρματα, αλλά κανείς δεν ήξερε καλά, γιατί οι άντρες από καλαμπόκι, οι άντρες κι οι γυναίκες οι αληθινοί, δεν είχαν πρόσωπο…

Μια ιστορία των Μάγιας, εδώ ως απόσπασμα από το βιβλίο Ιστορίες του γερο-Αντόνιο, του Subcomandante Insurgente Marcos, πηγή: http://www.asante.gr/stiles/2009-08-12-09-45-21/26-2009-08-13-11-46-43/1117-anthropoi-kalampoki.html

Advertisements

Στ’ αυτιά κάποιων το νέο αυτό μπορεί ν’ ακούγεται όμορφο – κι εξίσου άπιαστο – σαν παραμύθι. Κι όμως, τον Απρίλιο του 2010 ο λαός της Βολιβίας αποφάσισε μέσω του Συντάγματός του να εκχωρήσει στη Μητέρα Γη τα ίδια δικαιώματα ύπαρξης με αυτά που παραδοσιακά αποδίδονται αποκλειστικά σε ανθρώπους. Η Βολιβία δηλαδή προχώρησε ένα βήμα πέρα από τις στενές ανθρωποκεντρικές αντιλήψεις που σχηματοποιούν τον πολιτισμό (;) μας, αποδίδοντας στα οικοσυστήματα καθεστώς αυθυπαρξίας. Σε αντίθεση με τη Βολιβία, το δικό μας Σύνταγμα ορίζει πως «η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός […] εκτός αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον» (άρθρο 24, παρ.1). Έτσι η οικονομία έναντι των φυσικών οικοσυστημάτων (που μας θρέφουν πνευματικά, συναισθηματικά και σωματικά) καθίσταται σημαντικότερη. Παράλογο, έτσι;

Το κείμενο της διακύρηξης του λαού της Βολιβίας θα το βρείτε εδώ. Φωτογραφίες από το Παγκόσμιο Συνέδριο του Λαού για την Κλιματική Αλλαγή και τα Δικαιώματα της Μητέρας Γης θα βρείτε εδώ: http://www.flickr.com//photos/cityprojectca/sets/72157623776643125/show/

Από την άλλη «άκρη» της Γης (αλήθεια, με βάση τί είδους ηγεμονία ορίζεται το επίκεντρο, ορίζονται τα άκρα κ.ο.κ.), ο Bob Randall: bobrandallclip2

Το εύλογο ερώτημα εδώ είναι σε τι κόσμο θέλουμε να βαδίζουμε. Οι περισσότεροι από εμάς φαίνεται να αποδέχονται ως αναπόφευκτα τα δυστοπικά σενάρια που αναπαράγονται από τα σύγχρονα πολιτικά και επιστημονικά ρεύματα. Στο όνομα του ρεαλισμού (;) πάντα!

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Διαστρεβλώνοντας την έννοιας της «εξέλιξης», αποδώσαμε στην τεχνολογία χαρακτηριστικά ανωτερότητας, καταλήγοντας να απειλούμε το φυσικό περιβάλλον, αλλά και ολόκληρους πολιτισμούς ανθρώπων που δεν μοιράζονται τις ίδιες αντιλήψεις με εμάς. Το «εμείς» αναφέρεται σε βασικές ιδέες που χαρακτηρίζουν το Δυτικό πολιτισμό εν τη γενέσει του, τμήμα του οποίου αποτελούμε κι εμείς. Κι όπως έγραψε πρόσφατα μία φίλη… «τώρα μένει να απαγορεύσουμε (από επιλογή) τον ‘εκ-πολιτισμό’ μας»! Λέτε; Ώρα για αποανάπτυξη μάλλον… Το «πως» έχουμε να το κουβεντιάσουμε όλοι/ες μαζί.

σήμερα – για πρώτη φορά – ένιωσα το τοπίο στο οποίο ανήκω (ναι, του ανήκω, δεν μου ανήκει) να θέλει να εκφραστεί ευρύτερα, να ζητά να του δώσω φωνή. απευθύνεται λοιπόν σ’ όλο το ευρύτερο πεδίο, κι αν την ακούς αυτή τη στιγμή, είναι επειδή είναι και τοπίο σου, τοπίο στο οποίο ανήκεις. είναι βαθιά πεποίθησή μου ότι στην ουσία δεν παλεύουμε για κανένα εξωτερικό τοπίο αλλά για το εσωτερικό μας. για το πώς αντιλαμβανόμαστε τη θέση μας μέσα σ’ ένα οικοσύστημα τοπίων. Μπορεί για μένα να εκφράζεται μέσα από τον αγώνα για τα βουνά, τα δάση που με περιβάλλουν – όμως ο ουσιαστικός αγώνας ήταν και είναι κοινωνικός… αν δεν ταρακουνηθεί ο καθένας μας να βάλει σε βαθιά κρίση τις αντιλήψεις του, αν δεν είμαστε όλοι διατεθειμένοι να αλλάξουμε τρόπο ζωής, δεν είμαστε βιώσιμο είδος γι’ αυτόν τον πλανήτη…

Ως τοπικές κοινωνίες, δεν έχουμε σήμερα την πολυτέλεια να εξετάζουμε κάθε θέμα ανάπτυξης έξω από το συνολικό φυσικό και ανθρώπινό του πλαίσιο. Αλλάζουν παγιωμένες αντιλήψεις για τη βιωσιμότητα. Το περιβάλλον δεν είναι κάτι ξέχωρο από μας. Δημιουργούμαστε από το περιβάλλον μας και συγχρόνως το δημιουργούμε. Αλληλεπίδραση. Ποιά ανθρώπινη δραστηριότητα δικαιούται να ονομάζεται βιώσιμη; Αυτή που στηρίζει το μέγιστο βαθμό φυσικής και ανθρώπινης υγείας – σήμερα και στο διηνεκές – ή αυτή που ανταλλάσσει άντ’ αυτής το εφήμερο κέρδος; Αυτή που επιτρέπει την παράλληλη ανάπτυξη του μέγιστου βαθμού βιοποικιλότητας ή αυτή που απερίσκεπτα επεκτείνεται και επιβάλλει το θάνατο βιοτόπων; Αυτή που εξασφαλίζει το μέγιστο βαθμό δυνατότητας ότι θα μπορούμε να ανακαλύπτουμε εκείνες τις δημιουργικές απαντήσεις που ανταπεξέρχονται σε όλες τις μορφές νέων προκλήσεων ή αυτή που θα οδηγεί σε μονόδρομες λύσεις; Εταίροι κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας οφείλουν να είναι όλα εκείνα τα ζωντανά συστήματα που μας περιβάλλουν και αποτελούν τη βάση ζωής μας – οι διεργασίες που γεννάν τα βουνά και τα δάση, οι πηγές των νερών, το γόνιμο έδαφος, τα έμβια όντα κάθε μορφής. Όλα αυτά δεν είναι ‘φυσικοί πόροι’ προς εκμετάλλευση, αλλά διεργασίες που μας επιτρέπουν τη δική μας ζωή, διεργασίες που ακόμα δεν κατανοούμε πλήρως στη συμπλοκότητα της συνέργειάς τους. Χρειάζεται να εγκαταλείψουμε πάσης φύσης εκμετάλλευση και να καλλιεργήσουμε πάσης φύσης συνεργασία & συνέργεια με τους φυσικούς μας εταίρους. Εταίροι κάθε δραστηριότητας πρέπει να είναι και οι τοπικές κοινωνίες – στο σύνολό τους. Έχουμε ανάγκη για ειλικρινή, έγκυρη πληροφόρηση, καθώς και τη δυνατότητα διαπραγματευτικού διαλόγου. Το ατομικό συμφέρον – αν δεν είναι διαπραγματεύσιμο με το συμφέρον όλων των υπολοίπων μερών ενός συστήματος – μοιραία συμβάλει στην κατάρρευσή του, δίχως να συμβάλει σε καμίας μορφής βιωσιμότητα. Με λύπη διαπιστώνουμε ότι όλα τα παραπάνω απουσιάζουν εντελώς – εδώ και πολλές δεκαετίες – απ’ τον τόπο μας, και ειδικά σε ό,τι αφορά τις μεταλλευτικές δραστηριότητες. Υπάρχουν αποφάσεις, και υπάρχουν σοφές αποφάσεις. Η διαφορά μεταξύ τους σήμερα – για τον δικό μας τόπο – θα καθορίσει και τη δυνατότητά του να συνεχίσει να στηρίζει τη ζωή μας.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: το κείμενο αυτό γράφτηκε πριν καιρό στον ιστότοπο της Κίνησης Ενεργών Πολιτών Σταγείρων-Ακάνθου (περισσότερα στους ‘δια-λόγους‘)

Κάθε αντικείμενο, κάθε ζώντας οργανισμός έχει μια ιστορία. Συχνά αθέατη ή ίσως τελείως διαφορετική από αυτή που φανταζόμαστε. Στις σχέσεις μας, οι άλεκτες προσδοκίες μας για τον άλλο σημαίνουν συχνά παρεξηγήσεις. Τι γίνεται όμως, όταν η ιστορία, η ανάγκη, το βίωμα του άλλου (και δεν αναφέρομαι μόνο στους ανθρώπους εδώ), παραμένουν άγνωστα; Όταν επιλέγουμε να παραμείνουν άγνωστα; Την ιστορία των λουλουδιών που καταλήγουν στο βάζο μας θα τη βρείτε εδώ: Roots – where do flowers come from

ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

...ας αναλογιστούμε λίγο την έννοιας της φωνής (είτε γραπτής, είτε προφορικής) - φύεται στο φως ή μάλλον φως και φωνή ριζώνουν στο ένα και ίδιο 'φω'... έτσι δια-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω κάτι προσεγγίζοντάς το από διαφορετικά σημεία θέασης, ενώ συμ-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω ένα θέμα από συμπληρωματικά σημεία θέασης... όπως και να 'χει, εν αρχή είν' η φωνή... δηλαδή το φως!

(ΕΞ)ΥΦΑΙΝΟΝΤΑΣ…

ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

Γη Ινδία Τίνα Λυ. Τίνα Λυγδοπούλου άνθρωποι άνθρωπος άνοιξη έρωτας ήλιος αγάπη αλλαγές αναζήτηση αυτογνωσία αυτόχθονες αφήγηση αφήγηση παραμυθιών βίντεο βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις βροχή γυναίκες δάσος δέντρα δημιουργικότητα διαφορετικές ματιές δύναμη εαυτός εκπαίδευση ελευθερία εξιστόρηση εποχές ζωή ζωή & θάνατος ζωγραφική ζώα η τέχνη ως μέσο κοινωνικής-πολιτισμικής εμψύχωσης θάλασσα ιστορίες κείμενα κινούμενα σχέδια κοινωνικές αφηγήσεις κοινωνικές ταυτότητες κόσμος λαϊκά παραμύθια μαγικά παραμύθια μετανάστες & πρόσφυγες μουσική μύθοι νερό ντοκυμαντέρ νύχτα ο Άλλος ουρανός παιδιά παραμύθια παραμύθια σοφίας ποίηση πουλιά προφορική αφήγηση πόλη σκοτάδι & φως στερεότυπα συνύπαρξη σχέσεις σχέση φυσικού-κοινωνικού περιβάλλοντος σύμπαν ταινίες μικρού μήκους τροφή για το νου & την καρδιά φεγγάρι φωτογραφία φύλο φύση χειμώνας χορός ψυχή όνειρα

ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ…

Αν θέλεις να λαμβάνεις ειδοποίηση μέσω ηλ. ταχυδρομείου, κάθε φορά που αναρτούμε νέο κείμενο, συμπλήρωσε τη διεύθυνσή σου εδώ.

Advertisements
Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Bealtaine Cottage ~ 14 years of Goddess Permaculture in the West of Ireland

Colette O'Neill, Innovator of Goddess Permaculture ~Writer ~ Teacher ~ Photographer

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

ecologicalfeminism

Just another WordPress.com site

Les Sentiers de l’Utopie | Paths Through Utopia

A 7 month journey through Europe in search of Utopian ways of living despite capitalism.

Living in Circles - the blog

Towards a permanent, regenerative culture

Άλφα Κενταύρου Β

Άλφα Κενταύρου Β... επειδή κάποιες φορές ονειρευόμαστε και ταξιδεύουμε

Άλφα Κενταύρου Α

1ο Δ.Σ.Μελισσίων Τάξη Α1

Mataroa Research Network

Mataroa Research Network for a new Mediterranean Imaginary - Δίκτυο Έρευνας για ένα νέο Μεσογειακό Φαντασιακό - شبكة بحث (البحر الابيض) المتوسط - Yeni Akdeniz Hayali için Araştırma Ağı - Red de Investigación de un nuevo imaginario Mediterráneo - Rete di ricerca per un nuovo immaginario del Mediterraneo - Rrjeti Studim për një imagjinare të ri mesdhetar - Xarxa d'Investigació d'un nou imaginari Mediterrani - Réseau de recherche pour un nouvel imaginaire méditerranéen - Истраживачка мрежа за нову Медитерана имагинарног - רשת מחקר לדמיוני ים תיכוני חדש

The Herbarium

Blog for Traditional Herbalists in Times of Transition

A Grimm Project

242 fairy tales, 242 writing prompts.

Λάσπη στ' αστέρια

...ρεπορτάζ απο τη φύση (και όχι μόνο)

rationalinsurgent

Dedicated to spreading knowledge about nonviolent resistance

Το Σχολικό Δίκτυο των Ορέων

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Backstrap Weaving

My weaving , my indigenous teachers, my inspiration, tutorials and more........

Indigenize!

Rekindle Your Wild Joy and sense of deep Belonging through spiritual ecopsychology and the arts, incl. bioregional awareness, animistic perspectives, strategies for simple living, & low/no-tech DIY fun.

The Eldrum Tree

Join us under the Eldrum Tree! Plant lore, Herbal Shenanigans, Crafts, Creations and Writings on Nature.

Sommerzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Frühlingszeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Winterzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Herbstzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

the slow mood movement

resisting the buying and selling of "fast moods"

Global Network on Sustainability and Education

community to cope with climate change by means of education

Deep Green Permaculture

Connecting People to Nature, Empowering People to Live Sustainably

PermaculturePower

Spreading the permaculture word - Create your own environment!

the GrowYourFood blog

Plant A Seed. Grow Organic. Eat What You Grow.

Folklore and Fairytales

Folkore, Fairy Tales, Myths and Legends from Around the World

Urban Botany

Just another WordPress.com site

Beginner's Guide to Sailing

Everything you need to know before you set sail

Radical Botany

Restoring the connection between native plants and humans

ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

πουλάκια είν' και κελαηδούν, πουλάκια είν' και λένε............................ Γίνε ΕΚΔΟΤΗΣ του εαυτού σου (εκδώσου, καλέ! νταβατζήδες θέλεις;)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

ΦΑΣΟΥΛΙ

Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης

Συλλογικοί λαχανόκηποι

η επανάσταση της Γης και του ανθρώπου

Ποίηση στη σκάλα

υπομονή για τον καιρό του θερισμού ||____||

Art Passions

Fairy tales are the myths we live by

Whispering Earth

Nature patiently waits and we have only to turn back to her to find relief from our suffering - Dr Bach