You are currently browsing the tag archive for the ‘εποχές’ tag.

τον καιρό του ασφόδελου (που γνωρίζει

ότι στόχος του ζην είναι ν’ ανθίζεις)

το γιατί ξεχνώντας, θυμήσου το πως

σδφ

τον καιρό της πασχαλιάς που διακηρύσσει πως

τ’ όνειρο είναι του ξυπνήματος μόνος σκοπός,

θυμήσου το ώστε (ξεχνώντας το όπως)

σδφσ

τον καιρό των ρόδων (που εκπλήσσουν σαν άβυσσος

το εδώ και το τώρα μας με παράδεισο)

ξεχνώντας το αν, θυμήσου το ναι

σδφσδ

τον καιρό των γλυκών παραπέρα πραγμάτων

ό,τι και αν κατανοεί ο νους εκ των θαυμάτων,

θυμήσου το ψάχνω (ξεχνώντας το βρίσκω)

σφσ

και σε ένα μυστήριο που θα έλθει να σώσει

(όταν απ’ τον χρόνο ο χρόνος μας ελευθερώσει)

ξεχνώντας με, θυμήσου με

e.e. cummings (2010:82) [μόνο με την άνοιξη] 44 ποιήματα, εκδόσεις νεφέλη, αθήνα

Αφροδίτη λάμπει συνήθως με θαυμαστό τρόπο λίγο πριν την αυγή, ανάμεσα στο Φεβρουάριο και το Μάρτιο. Έλαμπε και στις 10 Απριλίου του 2007, καθώς οι Πλειάδες βρίσκονταν λίγο ψηλότερα, στα δεξιά της.» Tunç Tezel

«Η πιο σκοτεινή ώρα της νύχτας, είναι πριν την αυγή.»

Ιρλανδέζικη παροιμία, καταγράφεται για πρώτη φορά από τον Thomas Fuller το 1650.

 


		

Με ελληνικούς υποτίτλους εδώ.

poulia sto xeimona

 

 

«By the moon» του Chris Hiedeman

Κάποτε, πριν πολύ πολύ καιρό, οι μέρες ήταν κρύες κι ο χειμώνας πλησίαζε γοργά. Και όλα τα πουλιά πέταξαν μακρυά στο ζεστό νότο, περιμένοντας να επιστρέψει η άνοιξη. Ένα μικρό πουλί όμως, είχε σπασμένη φτερούγα και δεν μπορούσε να πετάξει. Δεν ήξερε τι να κάνει. Κοίταξε τριγύρω του, αναζητώντας ένα μέρος να το κρατήσει ζεστό. Αλλά δεν είδε τίποτε πέρα από τα δέντρα του μεγάλου δάσους.

«Ίσως τα δέντρα δεχτούν να με κρατήσουν ζεστό κατά τη διάρκεια του χειμώνα», είπε.

Έτσι προχώρησε μέχρι την άκρη του δάσους, χοροπηδώντας και φτερουγίζοντας όσο καλύτερα μπορούσε με τη σπασμένη του φτερούγα. Το πρώτο δέντρο ήταν μια λεπτόκορμη ασήμοχρωμη σημύδα.

«Όμορφη σημύδα», είπε το πουλί, «θα μου επιτρέψεις να κουρνιάσω στα ζεστά κλαδιά σου μέχρι να έρθει η άνοιξη;»

«Αγαπητέ μου», είπε η σημύδα «τι είναι αυτό που ζητάς! ´Εχω να φροντίσω τα φύλλα μου κατά τη διάρκεια του χειμώνα – αυτό μου αρκεί. Φύγε μακρυά από δω.»

Το μικρό πουλί χοροπήδησε και φτερούγισε όσο καλύτερα μπορούσε με τη σπασμένη του φτερούγα, μέχρι που έφτασε στο επόμενο δέντρο. Ήταν μια θαυμαστή, μεγάλη βελανιδιά.

«Ω μεγάλη βελανιδιά », είπε το μικρό πουλί «θα μου επιτρέψεις να σταθώ στα ζεστά κλαδιά σου μέχρι να έρθει η άνοιξη;»

«Αγαπητέ μου», είπε η βελανιδιά, «είναι πράγματα αυτά που ζητάς; Αν σταθείς στα κλαδιά μου όλο το χειμώνα, θα μου φας τα βελανίδια. Φύγε μακρυά από δω.»

Έτσι το μικρό πουλί χοροπήδησε και φτερούγισε με τη σπασμένη φτερούγα του όσο καλύτερα μπορούσε μέχρι που έφτασε σε μια ιτιά στην όχθη του ρέμματος.

«Αχ όμορφη ιτιά», είπε το μικρό πουλί, «θα μου επιτρέψεις να κάτσω στα ζεστά κλαδιά σου μέχρι να έρθει η άνοιξη;»

«Ε, όχι!», είπε η ιτιά, «εγώ δε μιλώ με ξένους. Φύγε μακρυά.»

Το καημένο μικρό πουλί δεν ήξερε πια που να πάει. Όμως προχώρησε παρακάτω, χοροπηδώντας και φτερουγίζοντας με τη σπασμένη φτερούγα του όσο καλύτερα μπορούσε. Εκείνη τη στιγμή το πρόσεξε ένα έλατο και του ‘πε: «Πού πας μικρό πουλί;»

«Ούτε κι εγώ γνωρίζω», είπε το πουλί. «Τα δέντρα δε δέχονται να με φιλοξενήσουν και η φτερούγα μου είναι σπασμένη και δεν μπορώ να πετάξω.»

«Μπορείς να ζήσεις σε ένα από τα κλαδιά μου», είπε το έλατο. «Ορίστε, αυτό είναι το πιο ζεστό.»

«Μπορώ να μείνω όλο το χειμώνα;»

«Ναι», είπε το έλατο. «Θα μου άρεσε να σε έχω παρέα.»

Μόλις το πεύκο που στεκόταν δίπλα στο έλατο είδε το μικρό πουλί να χοροπηδά και να φτερουγίζει με τη σπασμένη φτερούγα του όσο καλύτερα μπορούσε, του είπε: «Τα κλαδιά μου δεν είναι πολύ ζεστά, αλλά μπορώ να σε προστατέψω από τον άνεμο, γιατί είμαι μεγάλο και δυνατό.»

Έτσι το μικρό πουλί φτερούγισε (όσο καλύτερα μπορούσε) μέχρι το πιο ζεστό κλαδί του ελάτου και το πεύκο κράτησε τον άνεμο μακρυά από τη φωλιά του και όταν ο κέδρος είδε τι συνέβαινε, είπε ότι αυτός θα προσφέρει στο μικρό πουλί κάτι να τρώει κατά τη διάρκεια του χειμώνα – τους καρπούς των κλαδιών του. Τα κεδρόμηλα είναι μια πολύ καλή τροφή για τα μικρά πουλιά..

Το μικρό πουλί ένιωθε άνετα μέσα στη φωλιά του, προστατευμένο από τον άνεμο κι έχοντας ένα σωρό κεδρόμηλα για φαγητό.

Τα υπόλοιπα δέντρα στην άκρη του δάσους σχολίαζαν το ένα στο άλλο:

«Εμένα καρφάκι δεν μου καίγεται για τα ξένα πουλιά», είπε η σημύδα.

«Κι άσε που θα έπρεπε να χαραμίσω τα βελανίδια μου…», είπε η βελανιδιά.

«Κι εγώ δε μιλώ σε ξένους», συμπλήρωσε η ιτιά. Και τα τρία δέντρα κορδώθηκαν περήφανα με τον εαυτό τους.

Εκείνη τη νύχτα ο Βόρειος Άνεμος έφτασε μέχρι τα δέντρα για να παίξει. Φύσηξε τα φύλλα τους με την παγωμένη ανάσα του κι όποιο φύλλο άγγιζε, έπεφτε στο έδαφος. Ήθελε ν’ αγγίξει κάθε φύλλο του δάσους, γιατί του άρεσε να βλέπει τα δέντρα γυμνά.

«Μπορώ να αγγίξω όλα τα φύλλα;», ρώτησε τον πατέρα του, το Βασιλιά της Παγωνιάς.

«Όχι», είπε ο Βασιλιάς. «Όσα δέντρα φέρθηκαν μ’ ευγένεια στο πουλί με τη σπασμένη φτερούγα θα κρατήσουν τα φύλλα τους.»

Έτσι, ο Βόρειος Άνεμος τα άφησε στην ησυχία τους και το έλατο, το πεύκο και ο κέδρος κράτησαν όλα τα φύλλα τους κατά τη διάρκεια του χειμώνα εκείνου. Κι έτσι συνεχίζει να συμβαίνει από τότε.

Πηγή: http://etc.usf.edu/lit2go/68/fairy-tales-and-other-traditional-stories/5109/why-the-evergreen-trees-keep-their-leaves-in-winter/

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα παραπάνω πλάνα έχουν τραβηχτεί κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων του ντοκυμαντέρ «The New Wilderness».

Ο χειμώνας περίλαμπρος
Απλώνεται εδώ χάμου
Σαν ένα σώμα που ξεχειλίζει από άστρα
Σα μια λάμπα που φωτίζει
Ολοσκότεινους δρόμους όπου γυαλίζουν
Αποτυπώματα παγωμένα

Όλα κρυστάλλινα λαμποκοπούν
Όλα περίτρομα φτερουγίζουν
Κι απομένει πάνω στους ώμους μας
Ένας μανδύας από χιόνι
Κι απομένει πάνω στα χείλη μας
Μια λάμψη φιλντισένια

 

Από τη συλλογή Όμως το χιόνι πάντα μένει (2002) του Τάκη Βαρβιτσιώτη

Πηγή: http://www.translatum.gr

«Μάταια προσπαθεί κανείς να γράψει για τις εποχές εάν δεν τις έχει μέσα του»

Henry David Thoreau (1817-1862)

ανακάλυψη δίπλα στο ποτάμι

ανακάλυψη δίπλα στο ποτάμι

… Υπάρχει μια στιγμή ανάμεσα στο χειμώνα και την άνοιξη – μετά το σκοτάδι και πριν την ορμή του φωτός. Όσοι βίωσαν μια σύνδεση εσωτερικών κι εξωτερικών τοπίων γιορτάζουν αυτή τη στιγμή – ως στιγμή ονειρέματος κι οραματισμού, εν-όρασης, στιγμή (ανα)γνώρισης του ονειρέματος. Γύρω μας το φως μεγαλώνει, σκιές παίρνουν μορφή καθώς το σκοτάδι υποχωρεί. Καθώς αναπαυόμαστε στην αγκαλιά της (ανα)γέννησης, ας κλείσουμε τα δυο μας μάτια για ν’ ανοίξουμε ένα τρίτο. Ας σπείρουμε σπόρους. Ας ξεκινήσουμε δημιουργικά έργα.

Κάποτε σε τόπο μακρυνό στα βουνά ζούσαν οι κάτοικοι ενός χωριού. Η ζωή τους ήταν δύσκολη γιατί έχαναν συχνά τις σοδειές τους: πότε από τον πάγο και τις δυνατές βροχές, πότε από την ξηρασία και τον αέρα που στο διάβα του ξερίζωνε δέντρα και παρέσυρε στέγες. Διαρκώς απειλούσαν πως θα φύγουν, θα πάνε κάπου αλλού, όμως για κάποιο λόγο δεν το κουνούσαν ρούπι. Με τον καιρό, οι περισσότεροι απ’ αυτούς είχαν ξεχάσει να χαμογελούν και τα πρόσωπά τους είχαν σκληρύνει.

Έναν καταραμένο σχεδόν Απρίλιο, που σε τίποτα δε θύμιζε άνοιξη, οι γεροντότεροι μαζεύτηκαν στο καφενείο του χωριού, όπως το συνήθιζαν πάντα. Αυτή τη φορά όμως, τα λόγια ανάμεσά τους ήταν μετρημένα. Κάθισαν σε κύκλο, έκλεισαν για μια στιγμή τα μάτια και με κεφάλια χαμηλωμένα ψιθύρισαν λόγια ακατάληπτα, ζητώντας από το Πνεύμα να βοηθήσει το χωριό τους – ούτε που τολμούσαν να το καλέσουν με το πραγματικό του όνομα.

Εκείνη τη νύχτα ο αέρας φύσηξε περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Μέσα από τις χαραμάδες, μέσα από τις καπνοδόχους, από τα κεραμίδια ανάμεσα, οι ριπές του τρύπωναν στα σπίτια και τους περόνιαζαν. Ούτε ένας από αυτούς δεν μπόρεσε να βρει ένα λεπτό ησυχίας.

Την άλλη μέρα το πρωί… γαλήνη!

Άνοιξαν δειλά τα παντζούρια τους και σχεδόν τους τύφλωσε ο ήλιος. Μέρες είχαν να δουν το πρόσωπό του. Σιγά-σιγά ξεθάρρεψαν, ξεμαντάλωσαν, βγήκαν στα κατώφλια, πιάσαν κουβέντες, προχώρησαν παραπέρα. Δεν πέρασε ώρα και ακούστηκαν φωνές από την πλατεία. Κάτι σαν ‘εδώ!’ και ‘κοιτάξτε!’. Αρχικά οι πιο περίεργοι και στη συνέχεια όλοι οι υπόλοιποι προχώρησαν προς το μεγάλο πλατάνι. Και τι να δουν; Μπροστά στη ρίζα του δέντρου, καθισμένη ανακούρκουδα μια γυναίκα αλλόκοτη. Δεν ήταν πολύ ψηλή, αλλά ούτε και πολύ κοντή. Ήταν γυμνή, όπως τη γέννησε η μάνα της. Τα μάγουλά της ήταν στρογγυλά και κόκκινα σχεδόν σαν ώριμα μήλα, ενώ τα χέρια και τα πόδια της ήταν μακρυά και γεροφτιαγμένα, με δάχτυλα θαρρείς φτιαγμένα για ν’ απλώνονται βαθιά μέσα στη γη. Ανάμεσα στις δυο πλεξούδες των μαλλιών της έβρισκες μπλεγμένα φυλλαράκια πολλών λογιών, μικρά αγκάθια, λουλούδια και με κάθε μικρή της κίνηση ευωδίαζε ο τόπος τύρφη, θυμάρι κι απήγανο. Δε φαινόταν να νοιάζεται για τη γύμνια της, ούτε για τα επίμονα βλέμματα των χωρικών.

Από εικονογράφηση της Sveta Dorosheva

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το χιόνι θα ήταν μια εύκολη
διέξοδος—ένας ουρανός δίχως εντάσεις, όπως ένας
αναστεναγμός ανακούφισης καθώς επιτέλους
επιτρέπεται να υποκύψεις. Ο κύβος έχει ριφθεί.
Σωριάζουμε κλαριά για κάψιμο, όμοια
με φωτεινά μπαλώματα στη γη, όμως
η βροχή αδιάκοπη.
Σ’ αναμονή λοιπόν, κολλημένοι στην ίδια
πάντα διάθεση, γράφοντας μουσική
για υφέσεις. Θρονιαζόμαστε ανάμεσα
στις μυρωδιές του παρελθόντος
φορές-φορές ξυπνώντας με αυτό
το όλο και λιγότερο φως.
Με μια λαχτάρα κρυφή,

Διαβάζοντας, ακούγοντας την απαγγελία του Alemayehou, οδηγούμαι αναπόφευκτα εδώ… (For Everything There is a Season – με τον Pete Seeger στα 91 του χρόνια να τραγουδά σε πλήρη επικοινωνία με το κοινό του – 04/2010). Καλή ακρόαση!

To Everything (Turn, Turn, Turn)
There is a season (Turn, Turn, Turn)
And a time for every purpose, under Heaven

A time to be born, a time to die
A time to plant, a time to reap
A time to kill, a time to heal
A time to laugh, a time to weep Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Την απαγγελία του ποιήματος θα τη βρείτε κι εδώ (με υποτίτλους): Το Όνειρο του Ακενατόν/ Αυγή!

 

Beyond your flesh
Beyond your room
your house
your piece of ground,
your town.
Beyond your state, region or country,
Beyond your continent or island,
Beyond the 3rd Stone from the Sun – our sweet Mother Earth,
Beyond your mother, father, family, nation, race, class and gender
Beyond all that…
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

...ας αναλογιστούμε λίγο την έννοιας της φωνής (είτε γραπτής, είτε προφορικής) - φύεται στο φως ή μάλλον φως και φωνή ριζώνουν στο ένα και ίδιο 'φω'... έτσι δια-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω κάτι προσεγγίζοντάς το από διαφορετικά σημεία θέασης, ενώ συμ-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω ένα θέμα από συμπληρωματικά σημεία θέασης... όπως και να 'χει, εν αρχή είν' η φωνή... δηλαδή το φως!

(ΕΞ)ΥΦΑΙΝΟΝΤΑΣ…

ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

Γη Ινδία Τίνα Λυ. Τίνα Λυγδοπούλου άνθρωποι άνθρωπος άνοιξη έρωτας ήλιος αγάπη αλλαγές αναζήτηση αυτογνωσία αυτόχθονες αφήγηση αφήγηση παραμυθιών βίντεο βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις βροχή γυναίκες δάσος δέντρα δημιουργικότητα διαφορετικές ματιές δύναμη εαυτός εκπαίδευση ελευθερία εξιστόρηση εποχές ζωή ζωή & θάνατος ζωγραφική ζώα η τέχνη ως μέσο κοινωνικής-πολιτισμικής εμψύχωσης θάλασσα ιστορίες κείμενα κινούμενα σχέδια κοινωνικές αφηγήσεις κοινωνικές ταυτότητες κόσμος λαϊκά παραμύθια μαγικά παραμύθια μετανάστες & πρόσφυγες μουσική μύθοι νερό ντοκυμαντέρ νύχτα ο Άλλος ουρανός παιδιά παραμύθια παραμύθια σοφίας ποίηση πουλιά προφορική αφήγηση πόλη σκοτάδι & φως στερεότυπα συνύπαρξη σχέσεις σχέση φυσικού-κοινωνικού περιβάλλοντος σύμπαν ταινίες μικρού μήκους τροφή για το νου & την καρδιά φεγγάρι φωτογραφία φύλο φύση χειμώνας χορός ψυχή όνειρα

ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ…

Αν θέλεις να λαμβάνεις ειδοποίηση μέσω ηλ. ταχυδρομείου, κάθε φορά που αναρτούμε νέο κείμενο, συμπλήρωσε τη διεύθυνσή σου εδώ.

Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Bealtaine Cottage ~ Home of Goddess Permaculture and Earth Healing

Colette O'Neill, Innovator of Goddess Permaculture ~Plantswoman ~ Teacher ~ Writer and Photographer

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

ecologicalfeminism

Just another WordPress.com site

Les Sentiers de l’Utopie | Paths Through Utopia

A 7 month journey through Europe in search of Utopian ways of living despite capitalism.

Living in Circles - the blog

Towards a permanent, regenerative culture

Άλφα Κενταύρου Β

Άλφα Κενταύρου Β... επειδή κάποιες φορές ονειρευόμαστε και ταξιδεύουμε

Άλφα Κενταύρου Α

1ο Δ.Σ.Μελισσίων Τάξη Α1

Mataroa Research Network

Mataroa Research Network for a new Mediterranean Imaginary - Δίκτυο Έρευνας για ένα νέο Μεσογειακό Φαντασιακό - شبكة بحث (البحر الابيض) المتوسط - Yeni Akdeniz Hayali için Araştırma Ağı - Red de Investigación de un nuevo imaginario Mediterráneo - Rete di ricerca per un nuovo immaginario del Mediterraneo - Rrjeti Studim për një imagjinare të ri mesdhetar - Xarxa d'Investigació d'un nou imaginari Mediterrani - Réseau de recherche pour un nouvel imaginaire méditerranéen - Истраживачка мрежа за нову Медитерана имагинарног - רשת מחקר לדמיוני ים תיכוני חדש

The Herbarium

Blog for Traditional Herbalists in Times of Transition

A Grimm Project

242 fairy tales, 242 writing prompts.

Λάσπη στ' αστέρια

...ρεπορτάζ απο τη φύση (και όχι μόνο)

rationalinsurgent

Dedicated to spreading knowledge about nonviolent resistance

Το Σχολικό Δίκτυο των Ορέων

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Backstrap Weaving

My weaving , my indigenous teachers, my inspiration, tutorials and more........

Indigenize!

Rekindle Your Wild Joy and sense of deep Belonging through spiritual ecopsychology and the arts, incl. bioregional awareness, animistic perspectives, strategies for simple living, & low/no-tech DIY fun.

The Eldrum Tree

Join us under the Eldrum Tree! Plant lore, Herbal Shenanigans, Crafts, Creations and Writings on Nature.

Sommerzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Frühlingszeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Winterzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Herbstzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

the slow mood movement

resisting the buying and selling of "fast moods"

Global Network on Sustainability and Education

community to cope with climate change by means of education

Deep Green Permaculture

Connecting People to Nature, Empowering People to Live Sustainably

PermaculturePower

Spreading the permaculture word - Create your own environment!

the GrowYourFood blog

Plant A Seed. Grow Organic. Eat What You Grow.

Folklore and Fairytales

Folkore, Fairy Tales, Myths and Legends from Around the World

Urban Botany

Just another WordPress.com site

Beginner's Guide to Sailing

Everything you need to know before you set sail

Radical Botany

Restoring the connection between native plants and humans

ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

πουλάκια είν' και κελαηδούν, πουλάκια είν' και λένε............................ Γίνε ΕΚΔΟΤΗΣ του εαυτού σου (εκδώσου, καλέ! νταβατζήδες θέλεις;)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

ΦΑΣΟΥΛΙ

Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης

Συλλογικοί λαχανόκηποι

η επανάσταση της Γης και του ανθρώπου

Maze Dojo

Hand Drawn Mazes - see more at www.mazedojo.com

Ποίηση στη σκάλα

υπομονή για τον καιρό του θερισμού ||____||

Art Passions

Fairy tales are the myths we live by

Whispering Earth

Nature patiently waits and we have only to turn back to her to find relief from our suffering - Dr Bach