You are currently browsing the tag archive for the ‘ευθύνη’ tag.

εικονογράφηση της Maryam Muliaee

Κάποτε υπήρχε ένας βασιλιάς. Είχε μια σύζυγο, τη βασίλισσα, κι ένα μοναχοπαίδι, τον γιο του, τον πρίγκιπα. Αλλά η βασίλισσα πέθανε νωρίς και άφησε το βασιλιά στη θλίψη και στο θρήνο που διήρκησε έναν ολόκληρο χρόνο. Ήταν ακριβώς μετά την ιεροτελεστία της ετήσιας γιορτής που ο βασιλιάς βγήκε από το πένθος του και παντρεύτηκε ξανά. Παντρεύτηκε μια χήρα, αριστοκρατικής καταγωγής. Ζούσαν ευτυχισμένα αλλά μια μέρα ο βασιλιάς πέθανε. Τότε, η βασίλισσα άρχισε τις προσπάθειες να πείσει το θετό γιο της να την παντρευτεί αλλά ο νεαρός βασιλιάς δεν ήθελε ούτε καν να το ακούσει αυτό. Τότε η θυμωμένη μητριά του έκανε μάγια και σαν τιμωρία τον μετέτρεψε σε φίδι, το οποίο τριγυρνούσε για τρία καλοκαίρια και τρεις χειμώνες ανάμεσα σε απάτητα και αδιάβατα εδάφη, τρεφόταν με σκουλήκια και γενικά υπέφερε από πείνα. Όταν πέρασαν τα τρία χρόνια, ξανάγινε άνθρωπος. Όμως δεν επέστρεψε σπίτι επειδή φοβόταν ότι θα έπρεπε να παντρευτεί τη μητριά του ή ότι θα ξαναγινόταν φίδι. Έτσι λοιπόν, ξεκίνησε ένα ταξίδι και περιπλανήθηκε αρκετά εδώ κι εκεί μέχρι που έφτασε σε ένα άλλο βασίλειο. Εκεί γνώρισε το βασιλιά και έγινε φίλος του και έπειτα παντρεύτηκε την όμορφη κόρη του. Σύντομα κάνανε δυο παιδιά ένα αγόρι που του έδωσαν το όνομα Pujo (νεοσσός) και ένα κορίτσι που του έδωσαν το όνομα Luludai (λουλούδι). Η μητέρα των παιδιών του και σύζυγός του προσπάθησε να τον πείσει να επισκεφτούν την μητριά του, τη γιαγιά του Pujo και της Luludai. Ο νεαρός βασιλιάς δεν ήθελε, αλλά τελικά υποχώρησε διότι η γυναίκα του τού εξήγησε ότι η μητριά του μπορεί να είχε αλλάξει και να μη σκεφτόταν πλέον το γάμο και εξάλλου και τα παιδιά χρειάζονταν μια καλή γιαγιά. Στο τέλος, με τα πολλά ο βασιλιάς συμφώνησε να πάνε στο κάστρο της μητριάς αλλά αυτός δεν θα έμπαινε, θα περίμενε την γυναίκα του και τα παιδιά. Τους έβαλε να υποσχεθούν ότι δε θα έλεγαν τίποτε γι’ αυτόν και ότι δεν θα τον πρόδιδαν, ότι θα τους περίμενε στο κοντινό δάσος, κι έτσι, ξεκίνησαν. Η μητριά άρχισε να κάνει διάφορες ερωτήσεις για το θετό της γιο, αλλά δε μπορούσε να μάθει τίποτα. Υποσχέθηκε στην εγγονή της ότι θα της έφερνε καταπληκτικά παιχνίδια αν της έλεγε πού βρίσκεται ο πατέρας της, διότι τον είχε επιθυμήσει πολύ. Το κοριτσάκι την εμπιστεύτηκε και της είπε την αλήθεια, βλέπετε δεν ήξερε ότι δεν πρέπει να λέμε την αλήθεια σε πονηρούς ανθρώπους. Τότε η μάγισσα γύρισε προς το δάσος και φώναξε: «κάποτε με μάγια έγινες φίδι για τρία χρόνια, τώρα σε καταριέμαι να μείνεις φίδι για όλη σου τη ζωή». Εκείνη τη στιγμή ο βασιλιάς Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Γιατί χρειαζόμαστε μια καταστροφή για να προχωρήσουμε; Όχι παρακάτω – αυτό συμβαίνει ούτως ή άλλως, εκούσια ή ακούσια – αλλά διαφορετικά, αλλιώτικα, πέρα από το συνηθισμένο μας τρόπο, ακολουθώντας τα όνειρά μας, οτιδήποτε θεωρούμε δίκαιο, ωραίο, απροσδόκητο. Γιατί χρειαζόμαστε μια κρίση, ένα τέρας, έναν δράκο;

Ίσως επειδή, οι φιγούρες που μας φοβίζουν και άρα οι ανάλογοι συμβολισμοί, μας επιτρέπουν μια αναπόφευκτη αναμέτρηση με τον εαυτό μας. «Αφού δεν γινόταν αλλιώς, αναγκάστηκα…» Ναι, κι έτσι αλλάζουν τα πράγματα, αλλά δίχως ευθύνη. Λόγω εξωτερικών συνθηκών. Και ίσως, αυτό που μας τρομάζει περισσότερο να μην είναι τόσο οι αλλαγές που προκύπτουν λόγω εξωτερικών παραγόντων, όσο οι αλλαγές που καλούμαστε να στηρίξουμε σε εσωτερικό επίπεδο «εν αιθρία», δίχως να συντελείται μια αδιανόητη καταστροφή, δίχως να είμαστε αναγκασμένοι να διαβούμε στενά περάσματα όπου παραμονεύουν η Σκύλα και η Χάρυβδη, δίχως κανέναν απολύτως προφανή λόγο. Έτσι. Επειδή είμαστε. Επειδή ζούμε.

Η συγγραφέας και κριτικός της κουλτούρας bell hooks έχει αφιερώσει τη ζωή της στην ανακάλυψη της αληθινής φύσης της αγάπης. Για την bell, η αγάπη αλλά και η τέχνη της ίασης αποτελούν πράξεις πολιτικής αντίστασης.

Τη συνέντευξη που ακολουθεί πήρε η juniper glass. Πρόκειται για ένα απόσπασμα από το περιοδικό print.

https://i2.wp.com/www.education.miami.edu/ep/contemporaryed/Bell_Hooks/bell_hooks_Painted.JPG

Την bell hooks τη συναρπάζει η έννοια της αγάπης. Εδώ και χρόνια, προσπαθεί να αναλύσει το νόημά της ακολουθώντας κάθε πιθανή κατεύθυνση και κατά τη διάρκεια αυτής της πορείας αναζήτησης, έχει ανακαλύψει μία αντίφαση ως προς τον τρόπο που κατανοούμε το τι σημαίνει αγάπη.

Μέσα από τους ρόλους της συγγραφέως, καθηγήτριας και κριτικού σε θέματα κουλτούρας, η bell hooks είναι ευρύτερα γνωστή για μία συγκεκριμένη πτυχή του έργου της, η οποία αφορά την εξέταση των συστημάτων κυριαρχίας – και ειδικότερα του ρατσισμού και της πατριαρχίας – και πως μπορεί κανείς να τα υπερνικήσει. Ως τώρα έχει εκδόσει πάνω από 20 βιβλία, μεταξύ άλλων: «Talking Back – Thinking Feminist, Thinking Black», «Killing Rage – Ending Racism» και «Where We Stand – Class Matters». Η hooks αναφέρει ότι το να αποκαλύπτει και να κατονομάζει μορφές καταπίεσης της κοινωνίας μας αποτελεί μια προέκταση της εκ γενετής περιέργειάς της για το νόημα της αγάπης και της επιθυμίας της να βλέπει την αγάπη να εκδηλώνεται.

«Η πιο συνηθισμένη, ίσως, από τις λανθασμένες υποθέσεις μας ως προς την αγάπη, αφορά την αντίληψη ότι κανείς δεν πρόκειται να μας θέσει δοκιμασίες ή ότι θα παραμείνουμε ίδιοι», έγραψε κάποτε στο βουδιστικό περιοδικό Shambhala Sun. «Κάθε φορά που γράφω κείμενα κοινωνικής και πολιτισμικής κριτικής που προκαλούν, οι αναγνώστες καλούνται ν’ αναπτύξουν τη σκέψη τους, να σκεφτούν πέρα από τα προκαθορισμένα πρότυπα και κατά τη γνώμη μου αυτή η πράξη αποτελεί μια έμπρακτη μορφή αγάπης. Ενώ μπορεί να τους προκαλεί, να τους ενοχλεί ή και ορισμένες φορές να τους προκαλεί φόβο ή να τους εξοργίζει, για μένα η αγάπη αποτελεί πάντοτε την αφετηρία και την κατάληξη.»

Με την hooks συνομιλήσαμε τηλεφωνικά, ενώ βρισκόταν στο Τορόντο για μία διάλεξη. Η ιδέα μίας κουβέντας που θα περιστρέφεται γύρω από την έννοια της ίασης την ενθουσίασε. […]

juniper glass Τί ορισμό θα έδινες στην αγάπη;

bell hooks Η αγάπη αποτελεί ένα συνδυασμό έξι συστατικών: φροντίδας, δέσμευσης, γνώσης, ευθύνης, σεβασμού κι εμπιστοσύνης. Έχω συνειδητοποιήσει ότι πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να κατανοήσουν τι σημαίνει αγάπη κι έτσι σκέφτηκα, ορίστε, ιδού έξι συστατικά της στοιχεία κι όσο βιώνετε την καθημερινότητά σας μπορείτε να αναρωτιέστε: με ποιό τρόπο οι πράξεις μου αυτή τη στιγμή εμπεριέχουν αυτά τα 6 στοιχεία;

Θα έδινα έμφαση σε ένα σημείο κυρίως. Η αγάπη αποτελείται από το συνδυασμό αυτών των έξι συστατικών, διότι υπάρχουν πολλοί ανάμεσά μας που βιώνουν μόνο ορισμένα από αυτά τα συστατικά στην καθημερινότητά τους – μπορεί για παράδειγμα κάποιος να μας φροντίζει με ιδιαίτερη φροντίδα, αλλά παρόλα αυτά να μην του έχουμε εμπιστοσύνη. Αυτό που εγώ προσωπικά θεωρώ σημαντικό σε ορισμούς σαν τον παραπάνω, είναι ότι υποβοηθούν την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, καθώς τους δεσμεύει στο να ασκούν την αγάπη με έμπρακτο τρόπο.

jg Ποιά είναι η σχέση ανάμεσα στην ίαση και την αγάπη;

bh Λοιπόν, νομίζω ότι κάθε μορφή ίασης αποτελεί ένα έργο αγάπης, καθώς ένα από τα συμφραζόμενα της ίασης είναι η επιθυμία για πρόοδο. Επιδιώκουμε να εμπλέξουμε τον οργανισμό με τέτοιο τρόπο που θα επιτρέψει στον άνθρωπο να δυναμώσει. Κάθε τόσο πιάνω τον εαυτό μου να λέει στους άλλους ανθρώπους, πως η επιθυμία μου για το υπόλοιπο της ζωής μου θα ήταν η εργασία μου στο σύνολό της να αφορά ζητήματα ίασης. Θέλω να γιατρέψουμε τον άνθρωπο. Και το προσωπικό μου ενδιαφέρον αφορά το συνδυασμό των πρακτικών ίασης με τις πρακτικές πολιτικής αντίστασης.

jg Τί είναι αυτό που χρήζει ίασης; Η καρδιά, ο νους, το πνεύμα;

bh Για πολλούς από εμάς ίαση σημαίνει μια στροφή προς το βουδισμό ή για πολλούς αφροαμερικανούς προς τις θρησκευτικές πρακτικές των Yoruba, διότι κάθε μορφή ίασης οφείλει να εμπεριέχει τον εαυτό στο σύνολό του και όχι θρυμματισμένες, διαλυμμένες ή ψεύτικες εκδοχές του. Δεν μιλάμε όμως για μια μορφή ίασης που θα προσανατολίζεται στην τελειότητα. Δεν αναφερόμαστε σε ένα ολιστικό όραμα το οποίο επιδιώκει να μας θεραπεύσει σε κάθε επίπεδο. Αναφερόμαστε στην αποδοχή αυτού που είμαστε, το οποίο στην ουσία του, παραμένει κάτι το ακέραιο, παρά τα ελαττώματά μας και τα τραύματα που φέρει ο καθένας μας. Και πρόκειται για μια μορφή αποδοχής που συμπεριλαμβάνει τόσο τα ψεγάδια μας όσο και τα τραύματά μας, αλλά και τον ίδιο τον πόνο.

Νομίζω πως στο Δυτικό κόσμο ιδιαίτερα, αλλά και στις ΗΠΑ ειδικότερα, οι άνθρωποι έχουν την άποψη ότι κάθε μορφή ίασης οφείλει να σε ελευθερώνει από τον πόνο. Η οποία διαφέρει από αντιλήψεις ίασης που υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητο να αποκαταστήσει κανείς μία εσωτερική αίσθηση ισορροπίας που μας επιτρέπει να αντιμετωπίσουμε τον πόνο με τρόπο που καθιστά την ανάρρωσή μας εφικτή. Έτσι, ο πόνος δεν αντιμετωπίζεται σαν εχθρός, αλλά σαν ένα σημείο [στο χρόνο] που προσφέρει διαφορετικές πιθανότητες και επιτρέπει το μετασχηματισμό.

Πιστεύω ότι ένα τέτοιο όραμα είναι δύσκολο να επιβιώσει σε μία κουλτούρα που διαρκώς προσφέρει στους ανθρώπους ένα σωρό φάρμακα που υπόσχονται να εξαφανίσουν τον πόνο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

...ας αναλογιστούμε λίγο την έννοιας της φωνής (είτε γραπτής, είτε προφορικής) - φύεται στο φως ή μάλλον φως και φωνή ριζώνουν στο ένα και ίδιο 'φω'... έτσι δια-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω κάτι προσεγγίζοντάς το από διαφορετικά σημεία θέασης, ενώ συμ-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω ένα θέμα από συμπληρωματικά σημεία θέασης... όπως και να 'χει, εν αρχή είν' η φωνή... δηλαδή το φως!

(ΕΞ)ΥΦΑΙΝΟΝΤΑΣ…

ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

Γη Ινδία Τίνα Λυ. Τίνα Λυγδοπούλου άνθρωποι άνθρωπος άνοιξη έρωτας ήλιος αγάπη αλλαγές αναζήτηση αυτογνωσία αυτόχθονες αφήγηση αφήγηση παραμυθιών βίντεο βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις βροχή γυναίκες δάσος δέντρα δημιουργικότητα διαφορετικές ματιές δύναμη εαυτός εκπαίδευση ελευθερία εξιστόρηση εποχές ζωή ζωή & θάνατος ζωγραφική ζώα η τέχνη ως μέσο κοινωνικής-πολιτισμικής εμψύχωσης θάλασσα ιστορίες κείμενα κινούμενα σχέδια κοινωνικές αφηγήσεις κοινωνικές ταυτότητες κόσμος λαϊκά παραμύθια μαγικά παραμύθια μετανάστες & πρόσφυγες μουσική μύθοι νερό ντοκυμαντέρ νύχτα ο Άλλος ουρανός παιδιά παραμύθια παραμύθια σοφίας ποίηση πουλιά προφορική αφήγηση πόλη σκοτάδι & φως στερεότυπα συνύπαρξη σχέσεις σχέση φυσικού-κοινωνικού περιβάλλοντος σύμπαν ταινίες μικρού μήκους τροφή για το νου & την καρδιά φεγγάρι φωτογραφία φύλο φύση χειμώνας χορός ψυχή όνειρα

ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ…

Αν θέλεις να λαμβάνεις ειδοποίηση μέσω ηλ. ταχυδρομείου, κάθε φορά που αναρτούμε νέο κείμενο, συμπλήρωσε τη διεύθυνσή σου εδώ.

Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

ecologicalfeminism

Just another WordPress.com site

Les Sentiers de l’Utopie | Paths Through Utopia

A 7 month journey through Europe in search of Utopian ways of living despite capitalism.

Living in Circles - the blog

Towards a permanent, regenerative culture

Άλφα Κενταύρου Β

Άλφα Κενταύρου Β... επειδή κάποιες φορές ονειρευόμαστε και ταξιδεύουμε

Άλφα Κενταύρου Α

1ο Δ.Σ.Μελισσίων Τάξη Α1

Mataroa Research Network

Mataroa Research Network for a new Mediterranean Imaginary - Δίκτυο Έρευνας για ένα νέο Μεσογειακό Φαντασιακό - شبكة بحث (البحر الابيض) المتوسط - Yeni Akdeniz Hayali için Araştırma Ağı - Red de Investigación de un nuevo imaginario Mediterráneo - Rete di ricerca per un nuovo immaginario del Mediterraneo - Rrjeti Studim për një imagjinare të ri mesdhetar - Xarxa d'Investigació d'un nou imaginari Mediterrani - Réseau de recherche pour un nouvel imaginaire méditerranéen - Истраживачка мрежа за нову Медитерана имагинарног - רשת מחקר לדמיוני ים תיכוני חדש

The Herbarium

Blog for Traditional Herbalists in Times of Transition

A Grimm Project

242 fairy tales, 242 writing prompts.

Λάσπη στ' αστέρια

...ρεπορτάζ απο τη φύση (και όχι μόνο)

rationalinsurgent

Dedicated to spreading knowledge about nonviolent resistance

Το Σχολικό Δίκτυο των Ορέων

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Backstrap Weaving

My weaving , my indigenous teachers, my inspiration, tutorials and more........

Indigenize!

Rekindle Your Wild Joy and sense of deep Belonging through spiritual ecopsychology and the arts, incl. bioregional awareness, animistic perspectives, strategies for simple living, & low/no-tech DIY fun.

The Eldrum Tree

Join us under the Eldrum Tree! Plant lore, Herbal Shenanigans, Crafts, Creations and Writings on Nature.

Sommerzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Frühlingszeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Winterzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Herbstzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

the slow mood movement

resisting the buying and selling of "fast moods"

Global Network on Sustainability and Education

community to cope with climate change by means of education

Deep Green Permaculture

Connecting People to Nature, Empowering People to Live Sustainably

PermaculturePower

Spreading the permaculture word - Create your own environment!

the GrowYourFood blog

Plant A Seed. Grow Organic. Eat What You Grow.

Folklore and Fairytales

Folkore, Fairy Tales, Myths and Legends from Around the World

Urban Botany

Just another WordPress.com site

Beginner's Guide to Sailing

Everything you need to know before you set sail

Radical Botany

Restoring the connection between native plants and humans

ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

πουλάκια είν' και κελαηδούν, πουλάκια είν' και λένε............................ Γίνε ΕΚΔΟΤΗΣ του εαυτού σου (εκδώσου, καλέ! νταβατζήδες θέλεις;)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

ΦΑΣΟΥΛΙ

Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης

Συλλογικοί λαχανόκηποι

η επανάσταση της Γης και του ανθρώπου

Maze Dojo

Hand Drawn Mazes - see more at www.mazedojo.com

Ποίηση στη σκάλα

υπομονή για τον καιρό του θερισμού ||____||

Art Passions

Fairy tales are the myths we live by

Whispering Earth

Nature patiently waits and we have only to turn back to her to find relief from our suffering - Dr Bach