You are currently browsing the tag archive for the ‘προφορικές εξιστορήσεις’ tag.

Η προφορική ερμηνεία αποτελεί μία ιδιαίτερη μορφή ανθρώπινης ομιλίας. Είναι για την προφορική μας κουλτούρα ότι το διάβασμα για την εγγράματη. Η ανάγνωση δεν είναι ανώτερη της προφορικότητας, όπως και η προφορικότητα δεν είναι ανώτερη της ανάγνωσης. Οι δύο συμπεριφορές διαφοροποιούνται και η κοινωνική τους επίδραση τους διαφέρει. Η σιωπηρή ανάγνωση αποτελεί μια αυστηρά ιδιωτική δραστηριότητα, όπου κατά τη διάρκειά της ο αναγνώστης ή η αναγνώστρια απομακρύνονται από τους ανθρώπους του περιβάλλοντός τους τόσο σε φυσικό, όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Η προφορική ερμηνεία λειτουργεί ως μια πανίσχυρη διαδικασία σύνδεσης, όπου κατά τη διάρκειά της οι άνθρωποι συνδέονται αναμεταξύ τους τόσο σε φυσικό, όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο.

Στον εγγράματο πολιτισμό μας, η προφορική ερμηνεία αντιμετωπίζεται ως κάτι δευτερεύον και περιθωριακό. Οι μόνες μορφές που θεωρείται ότι διαθέτουν λογοτεχνική δύναμη – παρόμοια με το γραπτό λόγο που αναγιγνώσκεται σιωπηλά – είναι οι απαγγελίες ποιημάτων των ποιητών και οι θεατρικές ερμηνείες των ηθοποιών. Όμως η προφορική ερμηνεία στο πλαίσιο της προφορικής κουλτούρας αναγνωρίζεται ως μια πράξη με ισχύ και για το λόγο αυτό αποτελεί επίσημη διαδικασία. Η επισημότητα αφορά και τις δύο εμπλεκόμενες πλευρές. Ο ρήτορας ή η αφηγήτρια προσπαθεί να ανταποκριθεί σε συγκεκριμένες προσδοκίες του κοινού, ανταλλάσοντας ατάκες μ’ επισημότητα. Το κοινό δείχνει το ενδιαφέρον του μέσω διακριτής συμπεριφοράς: στέκεται σε στάση προσοχής, κάποιες φορές σε απόλυτη σιωπή, αλλά συχνότερα μέσω στερεοτυπικών αποκρίσεων – όπως “Μνήσθητί μου Κύριε!”, “Αλληλούια!” – ή μέσω στερεοτυπικών λέξεων ή αναφωνήσεων: αχ-χα!ή ωωωω! Στις απαγγελίες ποίησης ακούμε τη ρυθμική αναπνοή του κοινού. Στις κωμικές ερμηνείες μοιραζόμαστε το γέλιο.

Η προφορική ερμηνεία αξιοποιεί το χρόνο και το χώρο με ένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο. Δημιουργεί το δικό της προσωρινό, φυσικό, πραγματικό χωροχρόνο, μία σφαίρα που εμπεριέχει την ομιλούσα φωνή και τα ώτα των ακουόντων, μια σφαίρα δονήσεων που σε συμπαρασύρουν, μία κοινότητα του σώματος και του νου. Αυτή είναι μάλλον η σφαίρα που κρατά στα χέρια της μία γυναίκα όταν αφηγείται στα παιδιά της το παραμύθι με τις τρεις αρκούδες – ένα περιορισμένο, γαλήνιο, αυστηρά ιδιωτικό γεγονός. Ή ίσως να πρόκειτα για την καπνισμένη σφαίρα που κρατά ο κωμικός καθώς στέκεται όρθιος κι αυτοσχεδιάζει μπροστά στο κοινό του σε ένα μπαρ – μία φαινομενικά ανεπίσημη, πλην όμως έντονη και αυθεντικά διαδραστική στιγμή κάθε φορά που στέφεται μ’ επιτυχία. Θα μπορούσε να είναι μια σφαίρα, που την κρατά ο εκκλησιαστής κηρύτοντας κάτω από μια τέντα, περιγράφοντας για τις φωτιές της κολάσεως – μια σκηνή με κόσμο πολύ και θόρυβο, δομημένη με ιδιαίτερη επισημότητα και ρυθμό. Ή ίσως να πρόκειται για τη σφαίρα που κρατούσαν από κοινού ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και οι ακροατές του, καθώς ο πρώτος δήλωνε “έχω ένα όνειρο”. Ακόμα και σήμερα, μπορεί κανείς ν’ ακούσει για εκείνο το επίσημο ρητορικό συμβάν – ως απόηχο, σκιά ή ανάμνηση μέσα από ταινίες και ηχητικές καταγραφές. Και σίγουρα θα μπορούσε κανείς ν’ αναπαράγει τις εικόνες των ημερών, αλλά όχι την ίδια τη στιγμή. Κανένα γεγονός δεν μπορεί να επαναληφθεί. Όπως δεν μπορούμε να κολυμπήσουμε στο ίδιο ποτάμι για δεύτερη φορά. Η προφορική ερμηνεία δεν αναπαράγεται. Λαμβάνει χώρα σε ξεχωριστό τόπο και χρόνο: τον κυκλικό χρόνο, το χρόνο των τελετουργιών ή τον ιερό χρόνο. Ο κυκλικός χρόνος είναι ο χτύπος της καρδιάς, ο κύκλος του σώματος, ο κύκλος του φεγγαριού, των εποχών, των χρόνων – είναι ο περιοδικός, μουσικός, ρυθμικός χρόνος, ο χρόνος που χορεύεται. Και αν κανένα γεγονός δεν μπορεί να επαναληφθεί, η τακτική περιοδικότητα αποτελεί την ουσία του κυκλικού χρόνου. Η άνοιξη αυτού του χρόνου δεν είναι όμοια με την άνοιξη του περσινού, αλλά όπως και να ‘χει η άνοιξη επιστρέφει κάθε χρόνο. Μία τελετουργία επαναλαμβάνεται εκ νέου κάθε χρόνο, την ίδια χρονική στιγμή και με τον ίδιο τρόπο. Μία ιστορία την αφηγούμαστε ξανά και ξανά, όμως κάθε αφήγηση αποτελεί ένα νέο συμβάν. Κάθε προφορική ερμηνεία είναι τόσο μοναδική όσο και μια νιφάδα χιονιού, αλλά όπως η νιφάδα αυτή, ουδέποτε μπορεί να επαναληφθεί – παρόλο που η βασική εσωτερική οργανωτική της δομή είναι η ίδια η επανάληψη.

Ο ρυθμός αποτελεί βασικό συστατικό της προφορικής ερμηνείας και τον πετυχαίνει κανείς μέσω της κυκλικότητας, της επανάληψης. Από εδώ και στο εξής θα επαναλαμβάνομαι μιλώντας για το νόημα της επανάληψης. Ένας λόγος που συναντάμε επαναλήψεις συχνά στην προφορική ερμηνεία, είναι λόγω της τάσης για πλεονασμό (όπως και στην καθημερινή ομιλία). Καθώς τα μάτια διαβάζουν, μπορούν να επιστρέψουν σε ένα σημείο, να ξαναδιαβάσουν και να βεβαιωθούν για το νόημα του κείμενου. Έτσι, στη γραφή δε χρειάζεται να πεις κάτι πάνω από μια φορά. Για το λόγο αυτό, εμείς οι συγγραφείς διδασκόμαστε να φοβόμαστε την επανάληψη, να αποφεύγουμε ακόμα και το ενδεχόμενο της επανάληψης. Στην ομιλία όμως, οι λέξεις έρχονται και φεύγουν πολύ γρήγορα, πετούν μακρυά μας με ταχύτητα, είναι φτερωτές. Οι ομιλητές γνωρίζουν καλά ότι ίσως χρειαστεί να προσκαλέσουν ολόκληρο το κοπάδι ξανά και ξανά. Όσοι κι όσες ρητορεύουν, απαγγέλουν, αφηγούνται επαναλαμβάνουν αδιάντροπα το ίδιο πράγμα πολλές φορές, μερικές φορές παραλλάσοντας ελαφρά τις λέξεις, άλλες φορές όχι. Ο πλεονασμός δεν αποτελεί αμαρτία για την προφορική ερμηνεία, όπως ισχύει για τη γραφή. Αποτελεί αξία. Οι ομιλητές χρησιμοποιούν εξίσου την επανάληψη διότι αποτελεί τον ιδανικό τρόπο για να οργανώσουν, να σχηματοποιήσουν, να δομήσουν όσα λένε. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Ελληνικοί υπότιτλοι εδώ.

«Backyard Bear» της Kendahl Jan Jubb

Προτού ιστορήσουμε αυτό το περιστατικό, να πούμε δυό λόγια για τις συνήθειες της αρκούδας. Κι αυτή, όπως ο άνθρωπος, ξέρει να χαστουκίζει και να φτύνει.

Ο δημοσιογράφος Ογούζ Τοκταμίς, λέει:

«Ο παππούς μου, που είναι από κάποιο χωριό του Γκεντίζ, καθώς δούλευε στο χωράφι του, θέλησε να κάνει την ανάγκη του. Έψαξε και βρήκε κατάλληλο μέρος και για να μη φαίνεται, και για να πλυθεί εύκολα. Ήταν σε συστάδα από δέντρα, κοντά σε μια πηγή. Σε λίγο ακούστηκε ένας θόρυβος, κάτι σαν βηματισμοί. Ανάμεσα απ’ τις ιτιές και τις πυκνές καλαμιές, πρόβαλε μια μεγάλη αρκούδα. Τα χρειάστηκε ο παππούς μου, απ’ το φόβο «του κόπηκαν τα ήπατα…»

Η αρκούδα θέλησε να πιεί νερό απ’ την καθαρή πηγή. Μόλις ακούμπησε το στόμα της στο νερό, τραβήχτηκε μεμιάς. Κάτι της μύριζε άσκημα. Κείνη τη στιγμή έπεσε η ματιά της πάνω στον παππού μου. Καθώς ήταν αυτός καθισμένος ανακούρκουδα, θέλησε να σηκωθεί, δεν τα κατάφερε όμως. Τότε, τον πλησίασε η αρκούδα, στηρίχτηκε όρθια στα πίσω πόδια της, κι αφού τον ζύγισε με τη ματιά της, του άστραψε δυό χαστούκια και τον έφτυσε κατάμουτρα. Και δίχως να πιεί νερό απ’ την πηγή, κουνάμενη-σεινάμενη, έφυγε βαδίζοντας αργά-αργά».

Αζίζ Νεσίν (1979:82-83) Η ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ, Εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα.

Αποσπάσματα της συνέντευξης των David Burns και Austin Young από την εικαστική κολεκτίβα Fallen Fruit στη J. Τη συνέντευξη στο σύνολό της θα τη βρείτε στο τρέχον τεύχος της Σχεδίας (περιοδικό δρόμου), σελ. 48-51. Η Fallen Fruit θα συμμετάσχουν στην 4η Μπιενάλε Αθήνας.

Ανοιχτό εργαστήρι παρασκευής μαρμελάδας στο δημόσιο χώρο (Λος Άντζελες)

[…] Το «περίπτερο με τις λεμονάδες» είναι το πιο πρόσφατο έργο μας. Προσφέρουμε λεμονάδα, και για αντάλλαγμα οι άνθρωποι μας λένε ια ιστορία από την καλύτερη και τη χειρότερη στιγμή της ζωής τους. Αυτές τις ιστορίες τις επεξεργαζόμαστε σε ποιητική μορφή, και το αποτέλεσμα θα είναι μια εγκατάσταση στο ασανσέρ ενός μουσείου. Καθώς λοιπόν θα το χρησιμοποιείς, θα ακούς τις ιστορίες «ανόδου» ή «καθόδου» της κοινότητας, τις ιστορίες όπου οι άνθρωποι ανυψώνονται ή παρακμάζουν, χωρίς ποτέ να φτάνουν στην κορυφή ή το πάτο.

Α.Υ.: Υπάρχει μια λαϊκή ρήση που λέει «όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια, φτιάξε μια λεμονάδα», παίζοντας με την ιδέα ότι το λεμόνι είναι κάτι κακό, μιας και είναι ξινό. Όταν η ζωή φέρνει στο δρόμο σου δυσκολίες, εσύ πρέπει να βγάλεις κάτι καλό μέσα απ’ αυτό. Επιπλέον, εδώ μας ενδιαφέρει το προσωπικό στοιχείο, κάτι που μπορείς να διηγηθείς μέσα από την ιστοριογραφία.

D.B.: Πάντε ενδιαφερόμαστε για την οικειότητα και τις σιωπηλές ακριβές στιγμές των ανθρώπων, όπως ενδιαφερόμαστε και για τη γενικότερη εικόνα. Ο δημόσιος χώρος εμπεριέχει και τα δύο, διαρκώς. Κάποια από αυτά πυροδοτούν τη μνήμη και μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα πως λειτουργεί τόσο η συλλογική, όσο και η ατομική μνήμη. Θέλουμε να εξερευνήσουμε πως μέσα από αυτές τις συλλογικές εμπειρίες και ιδέες δημιουργείται ο πολιτισμός. […] Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Koi Circle», ακουαρέλα της Shanti Marie

Ακολουθεί συνέντευξη της Λιλής Λαμπρέλη στο Τaλκ ως προς την τέχνη της αφήγησης:

Είστε νομικός και εργάζεστε στην Κομισιόν. Το παραμύθι πώς μπήκε στη ζωή σας;
Μια σειρά από συμπτώσεις με οδήγησαν στο εργαστήρι αφήγησης του Ανρί Γκουγκό, που είναι ένας από τους μεγαλύτερους Γάλλους παραμυθάδες. Βούτηξα στα βαθιά των παραμυθιών και, δεκατέσσερα χρόνια μετά, ακόμα βρίσκομαι εκεί κάτω.
Το σεμινάριο είναι απαραίτητο για να γίνει κάποιος αφηγητής; Τι πήρατε από τους δασκάλους σας;
Παρότι είχα την τύχη να μαθητεύσω σε σπουδαίους παραμυθάδες και να μοιράζομαι αυτήν την εμπειρία με όσους έρχονται στα σεμινάριά μου, θεωρώ ότι η μαθητεία σε «δάσκαλο» της αφήγησης όχι μόνο δεν είναι απαραίτητη, αλλά μερικές φορές μπορεί να είναι και επικίνδυνη. Αυτό δεν σημαίνει ότι οποιοσδήποτε μπορεί να αφηγηθεί ανά πάσα στιγμή. Η μαθητεία είναι αναγκαία, αλλά σαν προσωπική πορεία αναζήτησης. Ως προς τους δασκάλους μου, από τους δύο πιο σημαντικούς, τον Ανρί Γκουγκό και τον Μισέλ Ίντενοκ, πήρα το πάθος τους γι’ αυτόν τον, φαινομενικά ανώδυνο, λόγο σοφίας. Τους ευγνωμονώ, γιατί μου δίδαξαν να είμαι σε συνεχή αναζήτηση και αμφισβήτηση.
Στη σημερινή Ευρώπη υπάρχει χώρος για παραμύθια;
Το παραμύθι, στη γραπτή μορφή του, από την εποχή των Γκριμ και μετά, ζει και βασιλεύει παντού. Όσο για την αφήγηση λαϊκών παραμυθιών, εγώ γνωρίζω καλά μόνον τον γαλλόφωνο χώρο, όπου ζω, κι εκεί η άνθηση είναι μεγάλη. Στην Ελλάδα το φαινόμενο της αφήγησης παραμυθιών σε δημόσιους χώρους είναι πιο περιορισμένο, αλλά επεκτείνεται συνεχώς. Ελπίζω να απλωθεί κι άλλο, αλλά αυθόρμητα – χωρίς χειραγωγία.
Τί είναι αυτό που μας καθηλώνει σε μια αφήγηση;
Οι απαντήσεις σ’ αυτό είναι πολλές και απολύτως προσωπικές. Εμένα με συγκινούν οι αφηγήσεις με το «ντουέντε» του Λόρκα, οι στιγμές που ο παραμυθάς είναι «αλλοπαρμένος». Μόνον τότε είναι «μέσα» στο παραμύθι που μιλάει για έναν κόσμο «άλλον». Δεν καθηλώνομαι ποτέ από μία ευπρεπή, καλοδουλεμένη αφήγηση.
Στα σεμινάριά σας ασχολείστε κυρίως με τον συμβολισμό στα παραμύθια. Μπορείτε να μας μιλήσετε για αυτό;
Το θέμα είναι τεράστιο και χαώδες, αλλά με μια φράση (της ανθρωπολόγου Νικόλ Μπελμόν) συνοψίζεται στο ότι «το παραμύθι δεν λέει αυτό που θέλει να μας πει», που σημαίνει ότι ο λόγος του παραμυθιού είναι συμβολικός. Για παράδειγμα, η σύγκρουση της Χιονάτης με την κακιά μητριά θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως σύγκρουση με τη σκοτεινή πλευρά της μάνας – την πλευρά που δεν αποδέχεται το ότι μεγαλώνουμε ή μεγαλώσαμε και μπορούμε να γίνουμε βασίλισσες (δηλαδή αυτόνομες – εκτός της δικής της κυριαρχίας και εκτός οποιασδήποτε ιεραρχίας). Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

 

Caravan Project – Ένας Άλλος Κόσμος Είναι Εδώ

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’60 χρησιμοποιούνταν συχνά δακρυγόνα. Ένα από τα περιστατικά που θυμάμαι συνέβη το 1968. Το Πανεπιστήμιο είχε περιφράξει ένα τετράγωνο στο Μπέρκλεϋ διεκδικώντας την ιδιοκτησία του, αλλά εμείς αντιδράσαμε υποστηρίζοντας ότι η γη αρχικά ανήκε στους Ινδιάνους και στη συνέχεια κλάπηκε από τους Ισπανούς, τους Άγγλους και τέλος το ίδιο το Πανεπιστήμιο, η πράξη του οποίου αποτελούσε μία ακόμα πράξη κλοπής. Κάναμε κατάληψη του χώρου, στήσαμε σκηνές, το ονομάσαμε «Πάρκο του Λαού». Οι διαδηλώσεις όλο και αυξάνονταν. Ήρθε η αστυνομία και μαζί της τα συνήθη δακρυγόνα. Αρπάξαμε τα φουλάρια μας και τα φορέσαμε γύρω απ’ τα κεφάλια μας, ποτίζοντάς τα νερό, μπας και γλιτώσουμε τα δακρυγόνα. Έπειτα βγήκαμε στο δρόμο.

Ο Σύνδεσμος Αρνητών Στράτευσης οργανώνει μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης προκειμένου να στρέψει την προσοχή του ευρύτερου κοινού στο ρόλο που διαδραματίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην παρασκευή και προώθηση δακρυγόνων σε παγκόσμιο επίπεδο. Τμήμα αυτής της καμπάνιας αποτελεί το πρότζεκτ Facing Tear Gas. Πρόκειται για ένα πρότζεκτ προφορικής αφήγησης, στο οποίο συμμετέχουν άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

...ας αναλογιστούμε λίγο την έννοιας της φωνής (είτε γραπτής, είτε προφορικής) - φύεται στο φως ή μάλλον φως και φωνή ριζώνουν στο ένα και ίδιο 'φω'... έτσι δια-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω κάτι προσεγγίζοντάς το από διαφορετικά σημεία θέασης, ενώ συμ-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω ένα θέμα από συμπληρωματικά σημεία θέασης... όπως και να 'χει, εν αρχή είν' η φωνή... δηλαδή το φως!

(ΕΞ)ΥΦΑΙΝΟΝΤΑΣ…

ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

Γη Ινδία Τίνα Λυ. Τίνα Λυγδοπούλου άνθρωποι άνθρωπος άνοιξη έρωτας ήλιος αγάπη αλλαγές αναζήτηση αυτογνωσία αυτόχθονες αφήγηση αφήγηση παραμυθιών βίντεο βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις βροχή γυναίκες δάσος δέντρα δημιουργικότητα διαφορετικές ματιές δύναμη εαυτός εκπαίδευση ελευθερία εποχές ζωή ζωή & θάνατος ζωγραφική ζώα η τέχνη ως μέσο κοινωνικής-πολιτισμικής εμψύχωσης θάλασσα ιστορίες κείμενα κινούμενα σχέδια κοινωνικές αφηγήσεις κοινωνικές ταυτότητες κόσμος λαϊκά παραμύθια μαγικά παραμύθια μετανάστες & πρόσφυγες μουσική μύθοι νερό ντοκυμαντέρ νύχτα ο Άλλος ουρανός παιδιά παραμύθια παραμύθια σοφίας ποίηση πουλιά προφορική αφήγηση πόλη σκοτάδι & φως στερεότυπα συνύπαρξη σχέσεις σχέση φυσικού-κοινωνικού περιβάλλοντος σύμπαν ταινίες μικρού μήκους τροφή για το νου & την καρδιά φεγγάρι φωτογραφία φύλο φύση χειμώνας χορός χρόνος ψυχή όνειρα

ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ…

Αν θέλεις να λαμβάνεις ειδοποίηση μέσω ηλ. ταχυδρομείου, κάθε φορά που αναρτούμε νέο κείμενο, συμπλήρωσε τη διεύθυνσή σου εδώ.

Advertisements
Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Bealtaine Cottage

Colette O'Neill... Author, Publisher, photographer. Creator of Goddess Permaculture.

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

ecologicalfeminism

Just another WordPress.com site

Les Sentiers de l’Utopie | Paths Through Utopia

A 7 month journey through Europe in search of Utopian ways of living despite capitalism.

Living in Circles - the blog

Towards a permanent, regenerative culture

Άλφα Κενταύρου Β

Άλφα Κενταύρου Β... επειδή κάποιες φορές ονειρευόμαστε και ταξιδεύουμε

Άλφα Κενταύρου Α

1ο Δ.Σ.Μελισσίων Τάξη Α1

Mataroa Research Network

Mataroa Research Network for a new Mediterranean Imaginary - Δίκτυο Έρευνας για ένα νέο Μεσογειακό Φαντασιακό - شبكة بحث (البحر الابيض) المتوسط - Yeni Akdeniz Hayali için Araştırma Ağı - Red de Investigación de un nuevo imaginario Mediterráneo - Rete di ricerca per un nuovo immaginario del Mediterraneo - Rrjeti Studim për një imagjinare të ri mesdhetar - Xarxa d'Investigació d'un nou imaginari Mediterrani - Réseau de recherche pour un nouvel imaginaire méditerranéen - Истраживачка мрежа за нову Медитерана имагинарног - רשת מחקר לדמיוני ים תיכוני חדש

The Herbarium

Blog for Traditional Herbalists in Times of Transition

A Grimm Project

242 fairy tales, 242 writing prompts.

Λάσπη στ' αστέρια

...ρεπορτάζ απο τη φύση (και όχι μόνο)

rationalinsurgent

Dedicated to spreading knowledge about nonviolent resistance

Το Σχολικό Δίκτυο των Ορέων

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Backstrap Weaving

My weaving , my indigenous teachers, my inspiration, tutorials and more........

Indigenize!

Rekindle Your Wild Joy and sense of deep Belonging through spiritual ecopsychology and the arts, incl. bioregional awareness, animistic perspectives, strategies for simple living, & low/no-tech DIY fun.

The Eldrum Tree

Living a Mythic Life in the Modern Age

Sommerzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Frühlingszeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Winterzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Herbstzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

the slow mood movement

resisting the buying and selling of "fast moods"

Global Network on Sustainability and Education

community to cope with climate change by means of education

Deep Green Permaculture

Connecting People to Nature, Empowering People to Live Sustainably

PermaculturePower

Spreading the permaculture word - Create your own environment!

the GrowYourFood blog

Plant A Seed. Grow Organic. Eat What You Grow.

Seedzen

Telling Other Stories

Folklore and Fairytales

Folkore, Fairy Tales, Myths and Legends from Around the World

Urban Botany

Just another WordPress.com site

Beginner's Guide to Sailing

Everything you need to know before you set sail

Radical Botany

Restoring the connection between native plants and humans

ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

πουλάκια είν' και κελαηδούν, πουλάκια είν' και λένε............................ Γίνε ΕΚΔΟΤΗΣ του εαυτού σου (εκδώσου, καλέ! νταβατζήδες θέλεις;)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

ΦΑΣΟΥΛΙ

Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης

Συλλογικοί λαχανόκηποι

η επανάσταση της Γης και του ανθρώπου

Ποίηση στη σκάλα

υπομονή για τον καιρό του θερισμού ||____||

Art Passions

Fairy tales are the myths we live by

Whispering Earth

Nature patiently waits and we have only to turn back to her to find relief from our suffering - Dr Bach