You are currently browsing the tag archive for the ‘συνύπαρξη’ tag.

Advertisements

… αργά-αργά, για να κατανοούμε τα όσα σημαντικά εκφράζουμε…

Ζω παράλληλες ιστορίες. Η διεργασία της δημιουργίας μιας απεικόνισης αποκαλύπτει ότι η ζωή αποτελείται από μια σειρά πολλαπλών, αλληλοεπικαλυπτόμενων πραγματικοτήτων, που ενώ διαφοροποιούνται η μία από την άλλη την ίδια στιγμή συνυφαίνονται. Η συνείδηση τείνει να περιορίζει την αντίληψή μου, καθώς προσπαθώ να διαγράψω κάθε φαινομενικά ασυναφή λεπτομέρεια. Όμως ο πυθμένας του ποταμού της ζωής είναι γόνιμος και πολυπρόσωπος. Δύσκολο να κατανοήσεις την επαλληλότητα αυτών των πραγματικοτήτων.

Αναδύονται εικόνες. Δημιουργώ μια μάσκα για ένα κοκκαλιάρικο πρόσωπο, στο πλαίσιο μιας προηγούμενες σειράς τεράτων. Επί της ουσίας δεν είμαι εγώ εκείνη που αποφασίζει να φτιάξει τη μάσκα, αλλά είναι μάλλον η ίδια μάσκα που αποφασίζει να δημιουργηθεί. Καθώς ξαναδιαβάζω τις σημειώσεις μου παρατηρώ ότι τα πρώτα σκίτσα της πρωτοεμφανίστηκαν πριν ένα χρόνο. Τί να σημαίνει η επώαση αυτής της απεικόνισης; […]

Αναλογίζομαι τη διεργασία της δημιουργίας μιας απεικόνισης. Οι απεικονίσεις απορροφούν την αγωνία που νιώθω, αντιστέκονται στις ερμηνείες μου, με ταξιδεύουν σε τόπους. Αρχικά φαίνεται ν’ αναζητώ μια μεταφορά και μόλις αναδυθεί κάτι ισχυρό, ξεκινά η επούλωση [του τραύματος]. Μερικές φορές η μεταφορά είναι αποσπασματική, ένα περιορισμένο μορφολογικό κατασκεύασμα εντός μου [gestalt], το οποίο με το χρόνο γίνεται όλο και σημαντικότερο. Όπως αυτή η κοκκαλιάρικη μάσκα. Αρχικά ήταν μόνο ένα σκίτσο. Τώρα, ένα χρόνο μετά, αποτελεί ένα τρισδιάστατο αντικείμενο που μπορώ να το σηκώσω και να το κρατήσω στα χέρια μου. Δεν μπορώ παρά να του επιτρέψω να είναι, αναγνωρίζοντας ότι εγώ το δημιούργησα και σε εμένα απευθύνεται, εμπιστευόμενη πως θα έρθει η στιγμή που θα μάθω το λόγο ύπαρξής του.

Παρατηρώ ότι οι απεικονίσεις τείνουν να επαναλαμβάνονται, διαποτίζοντας τη ζωή μου. Το κόλπο είναι να κρατάς την επίγνωση της απεικόνισης δίχως να βιάζεσαι να κατανοήσεις το συμβολισμό της ή να τον αποχωριστείς πρόωρα. Αλλιώς η εικόνα ξεθωριάζει, χάνεται, περνά στη σφαίρα του ανείπωτου μέχρι να ξαναεμφανιστεί ελαφρά παραλλαγμένη, με αφορμή συγκεκριμένα γεγονότα ή εξαιτίας άλλων αγνώστων παραγόντων. […]

Κάθε φορά που επεξεργαζόμαστε κάτι σε βάθος, οι απεικονίσεις μας μεταφέρουν πίσω-μπρος, ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, τον εαυτό μας και τους άλλους, το προσωπικό και το αρχετυπικό. Αποκτάμε ενόραση ως προς τη ζωή μας κι επίσης, αν πλησιάσουμε ακόμα πιο κοντά, αποκτάμε πρόσβαση στο ευρύτερο πλαίσιο που ορίζουν ο χρόνος, ο τόπος και η πολιτική. [Έτσι] ο πατέρας μου είναι ο πραγματικός μου πατέρας και την ίδια στιγμή εκπροσωπεί τη μυθική φιγούρα του πατέρα εντός της κουλτούρας μας, όπου οι πατριαρχικές αξίες υπαγορεύουν ότι η αδυναμία δε γίνεται αποδεκτή στους άντρες. Ο λόγος που τα επεξεργάζομαι όλα αυτά εντός μου, είναι επειδή η ευρύτερη διάρθρωση των αξιών ενός πολιτισμού θα μετατοπιστούν σταδιακά εφόσον τα ίδια τα άτομα εκτελέσουν το δύσκολο έργο της προσωπικής τους αλλαγής. Η μετακίνηση από ένα ιεραρχικό κοινωνικό μοντέλο σε ένα καθεστώς ισονομίας και ισότητας δεν μπορεί να επιτευχθεί αποκλειστικά μέσω νομοθεσίας. Η αλλαγή πρέπει να λάβει χώρα εντός της καρδιάς και του νου των ατόμων. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

drakoi

ο πράσινος & ο γαλάζιος δράκος, ξημερώματα 13 Φεβρουαρίου

Θυμόμαστε το δράκο της Γαλάνης, μια από τις πρώτες ζωγραφιές της δράσης και τη φέρνουμε στο προσκήνιο. […] Οι έφηβοι της Γαλάνης και του Ευμοίρου αγκαλιάζουν την ιδέα. Γράφουν την ιστορία των δύο δράκων, του γαλάζιου και του πράσινου, που φυλούν τα περάσματα του ποταμού, προστατεύοντας τα πλάσματα που κατοικούν σε αυτόν. Με τη βοήθεια της Anne προετοιμάζουν τη μουσική για κάθε δράκο. Λίγο-λίγο εμβαθύνουν στην ιστορία. Αν και φύλακες, οι δύο δράκοι τσακώνονται κάθε 13η Φεβρουαρίου. Εστιάζουμε στη σύγκρουση. Τι καθιστά μια σύγκρουση δημιουργική;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

κείμενο & φωτό: Λίλη Βασιλείου

video «Η Αόρατη Πορεία Χιλιάδων Πολιτών, Θεσ/κη 24/11»: κάτοικοι Χαλκιδικής

σλδφκσδλφκ

Σκέψεις με αφορμή τον αγώνα ενάντια στις εξορύξεις στη Βόρεια Ελλάδα

Αυτοί που «μιλάνε για κέρδη και ζημιές» αρνούνται την συνδιαλλαγή με αυτούς που «μιλάνε για ανθρώπινες ζωές» και προχωρούν με την επιβολή και την καταστολή. Η επιβολή έχει προκαλέσει επανάσταση – αγώνα για την επιβίωση βλάστησης, ζωντανών, αέρα, νερού, ανθρώπων. Αγώνας δύσκολος για κάτι που σε πολλούς μοιάζει ακατόρθωτο. Δύσκολος κι ο αγώνας που έπεται, αν σταματήσει η επιβολή της καταστροφής για τα κέρδη: να παραμείνουμε στη ρότα του οράματος του κόσμου που θέλουμε να δημιουργήσουμε και να γίνουμε εμείς αυτός ο νέος κόσμος. Αν καταφέρουμε να σταματήσουμε τον «εχθρό», πως θα τον αντιμετωπίσουμε όταν έχει ητηθεί; Θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε προς μια βαθύτερη δημοκρατία που δεν περιέχει μόνο την κυριαρχία της όποιας πλειοψηφίας; Θα μπορέσουμε να δούμε την όποια μειοψηφία σαν κομμάτι μας με το οποίο χρειαζόμαστε να έρθουμε σε συνδιαλλαγή;

Η πλευρά αυτών που «μιλάει για ανθρώπινες ζωές» στην πάλη της ενάντια στις μέγα-εξορύξεις μεταλλευμάτων στην Βόρεια Ελλάδα λέει:

«Εδώ είναι Χαλκιδική και τόπος ιερός, ο Κάκαβος, ο Κάκαβος, θα μείνει ζωντανός.
Εδώ δεν είναι Καναδάς, δεν είναι El Dorado, εδώ είναι ο τόπος μας και κάνουμε κουμάντο
Ενάντια στης φύσης τη λεηλασία, αγώνας για τη γη και την ελευθερία.
Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς, πάμε μπροστά, πάμε γερά δικά μας είναι τα βουνά, δικά μας είναι τα νερά.
Το πρόβλημα μας τώρα γίνεται δικό σου, Θεσαλονίκη ξύπνα κοίτα το διπλανό σου.
Θεσαλονίκη ξύπνα, στη σκόνη θα πνιγείς, απ’ τα χρυσωρυχεία της Χαλκιδικής.
Θέλουμε τα δάση, τη γη και το νερό και όχι έναν τάφο φτιαγμένο από χρυσό.
Εξόρυξη δεν γίνεται, μην τρέφετε ελπίδες, αν θέλετε χρυσό ανοίξτε τις θυρίδες.
Χωράφεια με κυάνειο και αρσενικό, αυτό είναι που μένει από τον χρυσό.
Εεεε, οοο, πάρτε το κυάνειο και φύγετε από εδώ, ουστ.
Εσείς που τώρα κοιτάτε την πορεία, ελάτε να παλέψουμε μαζί την εταιρεία.
Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές.»

Ο Πρόεδρος της Ουρουγουάης Χοσέ Μουχίκα λέει: «Εγώ δεν νιώθω φτωχός. Φτωχός είναι όποιος αγωνίζεται να διατηρήσει ένα πολυτελές επίπεδο ζωής, επιθυμώντας όλο και περισσότερα υλικά αγαθά» Και αναρωτιέται: «Διαθέτει αυτός ο πλανήτης αρκετούς πόρους ώστε επτά ή οκτώ δισεκατομμύρια άνθρωποι να έχουν ανάλογο επίπεδο κατανάλωσης και δημιουργίας απορριμμάτων με εκείνο των πλούσιων κοινωνιών; Αυτό το επίπεδο υπερκατανάλωσης είναι που καταστρέφει τον πλανήτη.»

Σε αυτόν τον διάλογο μοιάζει να μπαίνουμε εδώ, μα και παντού – πως εννοούμε την ανάπτυξη; Τί ονειρευόμαστε, όποτε ονειρευόμαστε το “τέλος της κρίσης;”

«Mind the World – New Maps for an Island Planet»

Το ιστορικό κέντρο της Αθήνας, οι πλατείες του Αγ. Παντελεήμονα, της Αμερικής και της Αττικής αναφέρονται συχνά ως τόποι εκδήλωσης ρατσιστικών επιθέσεων της Χρυσής Αυγής σε μετανάστες, εκεί εντοπίζεται η παράνομη και απροκάλυπτη βία, το αντριλίκι, η εθνικοφροσύνη, η ομοφοβία και ο σεξισμός των «λεβεντόπαιδων», όπως τους αποκαλεί έγκριτη πρωινή εφημερίδα. Μάλιστα η κυρίαρχη αφήγηση χρησιμοποιεί την παρουσία μεταναστών ως την κύρια αιτία υποβάθμισης των παραπάνω περιοχών. Η κατασκευή του προβλήματος οδηγεί και στις πολιτικές επίλυσής του και έτσι η εξουσία «νομιμοποιεί» τον Ξένιο Δία και τις φαραωνικές πεζοδρομήσεις και αναπλάσεις, εκεί ακουμπά και η Χρυσή Αυγή.

Ωστόσο οι τόποι του ρατσισμού έχουν και άλλες διαστάσεις. Είναι περιοχές όπου η παρουσία των μεταναστών είναι ορατή: τα σώματα τους με το διαφορετικό χρώμα δέρματος συναντιόνται με τους «άσπρους» γηγενείς, τα ρούχα, η ομιλία και το φέρσιμο είναι διαφορετικά, τα ονόματα είναι ξενικά, το ίδιο και τα μαγαζιά. Η επιτέλεση αυτών των δραστηριοτήτων στο δημόσιο χώρο της πόλης τους κάνει ορατούς, ενώ την ίδια στιγμή είναι αόρατοι για τη δικαιοσύνη και για τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα, ακόμη και για το δικαίωμα στη ζωή. Φανταστείτε τώρα για μια στιγμή τους μετανάστες και τις μετανάστριες σαν αόρατους/ες και ως προς τα σώματα αλλά υπαρκτούς/ες: να δουλεύουν σε υπόγειες σήραγγες για τους «επάνω», σε ειδικά φτιαγμένους χώρους παραγωγής και κατοικίας, κάτω από την επιφάνεια αλλά στο κέντρο της πόλης. Όπως στα κόμικς του Μπιλάλ την εποχή που οι κυρίαρχοι των πόλεων είχαν κεφάλι γερακιού και ατσάλινα χέρια και οι επιζώντες άνδρες και γυναίκες δουλεύουν γι’ αυτούς στα υπόγεια του μετρό που έχει καταστραφεί. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένα πρόγραμμα εμψύχωσης – ενδυνάμωσης νέων στην Καμπούλ με κύριο όχημα το σκέιτμπορντ! [Στο εγγύς μέλλον και με ελληνικούς υπότιτλους.]

Ένα μικρό σχόλιο:

Κάθε φορά που μαθαίνω για ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης – νέων, αλλά κι όχι μόνο – ειδικά όταν αυτό οργανώνεται από τρίτους, όταν δηλαδή αφορά κατοίκους ενός τόπου αλλά και «επισκέπτες» στον τόπο αυτό, είμαι καταρχήν καχύποπτη. Το πρώτο ερώτημα που θέτω στον εαυτό μου είναι το εξής ένα: «Πώς κι έτσι;» Ειδικά στην περίπτωση του Αφγανιστάν, όπου πρόκειται για μια χώρα που πλήττεται από πολέμους δεκαετίες τώρα, εισαγόμενους και μη, με χίλιο δύο συμφέροντα στο παρασκήνιο.

Αναρωτιέμαι λοιπόν: «Πάλι μία αγγλόφωνη εκδοχή του κόσμου και της πραγματικότητας;», «γιατί σκέϊτ κι όχι χαρταετοί ή οποιαδήποτε άλλη ομαδική δραστηριότητα για νέους θα έφερε τις ρίζες της σε τοπικές παραδόσεις, αξιοποιώντας τις τελευταίες ως σπόρους για ενδυνάμωση αντί άλλων ξενόφερτων;», «τί είδους ηγεμονία επιχειρείται να επιβληθεί πάλι;», «έχουμε επίγνωση των κινήτρων μας και της επίδρασης της δράσης μας – νοητικής, αλλά και έμπρακτης – στη ζωή των άλλων;» κ.ο.κ. Δεν έχω πάντοτε μία απάντηση στα ερωτήματα αυτά. Δεν θα μπορούσα άλλωστε να αποφανθώ για κάτι που δεν γνωρίζω εκ των έσω. Όμως υπήρξαν ψήγματα εντός του φιλμ και της σχετικής ιστοσελίδας που μου έδωσαν μια αίσθηση καλή. Την αίσθηση που έχει κανείς όταν βλέπει ανθρώπους που νοιάζονται άλλους ανθρώπους για παράδειγμα. Κι έτσι, παρόλο που κάποια ερωτήματα παραμένουν, παραθέτω εδώ ένα βίντεο το οποίο αφορά – νομίζω – μία δημιουργική, αξιόλογη παρέμβαση εμψύχωσης.

Ένα συμπληρωματικό σχόλιο για το πως η «καλή» μας πρόθεση (ειδικά όταν αυτή στηρίζεται στην ακλόνητη πεποίθηση της δικής μας υπεροχής έναντι των άλλων για το ποιός είναι περισσότερο ή λιγότερο πολιτισμένος, άρα και περισσότερο ή λιγότερο άνθρωπος), εκφράζεται – καταστροφικά – μέσα από πολιτικές παρεμβάσεις θα βρείτε σε μια ταινία του 2002 με τίτλο «Ο Μακρύς Δρόμος του Γυρισμού» (Rabbit Proof Fence).

Φωτογραφίες από την έκθεση του Gregory Colbert στο Nomadic Museum «Ashes & Snow«.

Ο Bruno Torfs δημιουργεί τα γλυπτά μέσα σε ένα τμήμα τροπικού δάσους, όπου τέχνη και φύση συνυπάρχουν – βλέποντας τα γλυπτά του, κάθε άλλη εκδοχή φαντάζει αδιανόητη.

…συνομιλούν οι ιστορίες, κι εκφράζονται…

Ο κόσμος είναι χαοτικός και ασυνεχής στην επιφανειακή του μορφή. Μα πίσω από αυτήν, την αρχικά αντιλαμβανόμενη αταξία, κρύβεται μία τάξη, απόλυτα κανονική και με άπειρη πολυπλοκότητα.. Ένα κλασματικό, αυτο-όμοιο, μαγικό ξόρκι. Ένα φράκταλ…

Ο Γιώργος Βάραγκας ζει στον Όλυμπο. Μέσα στο χρόνο που κυλά, φαντάζεται ιστορίες με λέξεις.
Ο Γιώργος Ρίζος ζει στη Χαλκιδική. Μέσα στο χρόνο που κυλά, φαντάζεται ιστορίες με εικόνες.

Αυτά που εκτίθενται στα «ΦΡΑΚΤΑΛΣ» είναι πλάσματα που κατοικούν στο νου τους. Tα εκτεθειμένα ‘Φράκταλς’ είναι πίνακες ζωγραφικής του Γιώργου Ρίζου, που τους εμπνεύστηκε διαβάζοντας τις ιστορίες που διαδραματίζονται στο ηλεκτρονικό ημερολόγιο http://gvaranx.wordpress.com/

Έτσι, οι ιστορίες πήραν σάρκα και χρώμα στο φυσικό κόσμο και μπορείτε να τις αγγίξετε μέσα από ένα τετράδιο που στοιχειοθετήθηκε απο τη ματιά της Μαριτίνας Δασκαλάκη.

Image

Γιώργος Ρίζος – «διέξοδος»

Η έκθεση αυτή θα βρίσκεται στο «Μύλο», στην Ιερισσό Χαλκιδικής από 3-9 Αυγούστου 2012. Είμαι τυχερή που ζω εδώ και μπορώ να συνομιλήσω μαζί της, και με τον φίλο μου Γιώργο που μας χωρίζουν σχεδόν 3 δεκαετίες ζωής αλλά μας ενώνουν μονοπάτια που οδηγούν σε ξέφωτα όπου η τέχνη γίνεται τοπ(ι)ο εμψύχωσης. Τι καλά που το καλοκαίρι τούτο είναι γεμάτο εμψυχωτικά ταξίδια εντός & εκτός – θα επανέρθω μιας κι είμαι σίγουρη ότι θα έχω κάτι τοις ν’ αφηγηθώ όταν έχω επισκεφτεί την έκθεση (!)

Oh, the falcon was a pretty bird, wandered as she flew.
She danced around and pranced around wherever the warm winds blew.
And the falcon was a pretty bird. Her voice was always still,
But men with drums and men with guns they taught her how to kill.

Her eye was on the sparrow. Her mind was on the dove,
But no one cared and no one dared to speak to her of love.
Her eyes are always hooded. Her claws are sharp as steel.
We teach her not to see too much. We teach her not to feel. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Πλανήτης Γη

Κάθισα από περιέργεια τις προάλλες να δω από ποιές μεριές του κόσμου προέρχονται οι αναγνώστες/ριες αυτού του μπλογκ. Με έκπληξη διαπίστωσα ότι δεν περιορίζονταν μόνο στην Ελλάδα, αλλά επεκτείνονταν κι αλλού! Ξεκινώντας από την ευρύτερη γειτονιά: Κύπρος, Τουρκία, Σερβία κι Ιταλία. Προχωρώντας λίγο πιο πέρα, εντός ευρωπαϊκών συνόρων: Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Ισπανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ελβετία, Ισλανδία και Σουηδία. Στην Κεντρική Ασία: Πακιστάν. Στην Αφρική: Νότιος Αφρική. Κι ακόμη παραπέρα: Καναδάς, Βραζιλία, Αυστραλία και Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Αναρωτήθηκα ποιές να είναι οι δικές μου εσωτερικευμένες αφηγήσεις (και «αφηγήσεις») για κάθε έναν από τους τόπους αυτούς. Επιχείρησα λοιπόν να τις χαρτογραφήσω. Εννοείται ότι πρόκειται για μια υποκειμενική χαρτογράφηση και σίγουρα όχι υπό την έννοια της αντιπροσωπευτικότητας. Ακόμη κι εγώ η ίδια – πόσο μάλλον ένας τρίτος – σε μια άλλη στιγμή στο χώρο και το χρόνο, θα εστίαζα σε κάτι διαφορετικό. Το όνομα κάθε τόπου λοιπόν συνδέεται και με κάτι συγκεκριμένο. Θα τον εξερευνήσετε με ένα ‘κλικ’…

Μια άλλη μορφή συνύπαρξης – τις χρειαζόμαστε αυτές τις εικόνες συνύπαρξης των διαφορετικών πλευρών του εαυτού μας (διότι τι άλλο είναι ο Άλλος πέρα από μία καταδική μου πλευρά, έστω κι αν αρνούμαι να το αναγνωρίσω και τί άλλο είμαι εγώ πέρα από μία πλευρά του Άλλου;), όσο οι πολώσεις βαθαίνουν.

Μουσική από την ταινία Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul του Fatih Akin, η οποία έχει προβληθεί και στην Ελλάδα με τον τίτλο «Ο Ήχος της Πόλης». Εδώ με την Brenna McCrimmon και τον Baba Zula. «[…] Αν ήμουν γλάρος και πετούσα στις ανοιχτές θάλασσες, θ’ άνοιγα τα φτερά μου στον άνεμο, με κάθε χτύπο των φτερών μου, θα κατευθυνόμουν τριαντάφυλλό μου εκεί που ανατέλει ο ήλιος […].»

Κοίτα τον τοίχο! Αφουγκράσου τη σιωπή!

El niño de las pinturas street art granada 5

ή πως χτίζονται οι σχέσεις…

(Ελληνικοί υπότιτλοι εδώ: http://dotsub.com/view/c5ed00d2-8064-423a-8a35-407d8e082c50)

ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

...ας αναλογιστούμε λίγο την έννοιας της φωνής (είτε γραπτής, είτε προφορικής) - φύεται στο φως ή μάλλον φως και φωνή ριζώνουν στο ένα και ίδιο 'φω'... έτσι δια-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω κάτι προσεγγίζοντάς το από διαφορετικά σημεία θέασης, ενώ συμ-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω ένα θέμα από συμπληρωματικά σημεία θέασης... όπως και να 'χει, εν αρχή είν' η φωνή... δηλαδή το φως!

(ΕΞ)ΥΦΑΙΝΟΝΤΑΣ…

ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

Γη Ινδία Τίνα Λυ. Τίνα Λυγδοπούλου άνθρωποι άνθρωπος άνοιξη έρωτας ήλιος αγάπη αλλαγές αναζήτηση αυτογνωσία αυτόχθονες αφήγηση αφήγηση παραμυθιών βίντεο βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις βροχή γυναίκες δάσος δέντρα δημιουργικότητα διαφορετικές ματιές δύναμη εαυτός εκπαίδευση ελευθερία εξιστόρηση εποχές ζωή ζωή & θάνατος ζωγραφική ζώα η τέχνη ως μέσο κοινωνικής-πολιτισμικής εμψύχωσης θάλασσα ιστορίες κείμενα κινούμενα σχέδια κοινωνικές αφηγήσεις κοινωνικές ταυτότητες κόσμος λαϊκά παραμύθια μαγικά παραμύθια μετανάστες & πρόσφυγες μουσική μύθοι νερό ντοκυμαντέρ νύχτα ο Άλλος ουρανός παιδιά παραμύθια παραμύθια σοφίας ποίηση πουλιά προφορική αφήγηση πόλη σκοτάδι & φως στερεότυπα συνύπαρξη σχέσεις σχέση φυσικού-κοινωνικού περιβάλλοντος σύμπαν ταινίες μικρού μήκους τροφή για το νου & την καρδιά φεγγάρι φωτογραφία φύλο φύση χειμώνας χορός ψυχή όνειρα

ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ…

Αν θέλεις να λαμβάνεις ειδοποίηση μέσω ηλ. ταχυδρομείου, κάθε φορά που αναρτούμε νέο κείμενο, συμπλήρωσε τη διεύθυνσή σου εδώ.

Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

ecologicalfeminism

Just another WordPress.com site

Les Sentiers de l’Utopie | Paths Through Utopia

A 7 month journey through Europe in search of Utopian ways of living despite capitalism.

Living in Circles - the blog

Towards a permanent, regenerative culture

Άλφα Κενταύρου Β

Άλφα Κενταύρου Β... επειδή κάποιες φορές ονειρευόμαστε και ταξιδεύουμε

Άλφα Κενταύρου Α

1ο Δ.Σ.Μελισσίων Τάξη Α1

Mataroa Research Network

Mataroa Research Network for a new Mediterranean Imaginary - Δίκτυο Έρευνας για ένα νέο Μεσογειακό Φαντασιακό - شبكة بحث (البحر الابيض) المتوسط - Yeni Akdeniz Hayali için Araştırma Ağı - Red de Investigación de un nuevo imaginario Mediterráneo - Rete di ricerca per un nuovo immaginario del Mediterraneo - Rrjeti Studim për një imagjinare të ri mesdhetar - Xarxa d'Investigació d'un nou imaginari Mediterrani - Réseau de recherche pour un nouvel imaginaire méditerranéen - Истраживачка мрежа за нову Медитерана имагинарног - רשת מחקר לדמיוני ים תיכוני חדש

The Herbarium

Blog for Traditional Herbalists in Times of Transition

A Grimm Project

242 fairy tales, 242 writing prompts.

Λάσπη στ' αστέρια

...ρεπορτάζ απο τη φύση (και όχι μόνο)

rationalinsurgent

Dedicated to spreading knowledge about nonviolent resistance

Το Σχολικό Δίκτυο των Ορέων

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Backstrap Weaving

My weaving , my indigenous teachers, my inspiration, tutorials and more........

Indigenize!

Rekindle Your Wild Joy and sense of deep Belonging through spiritual ecopsychology and the arts, incl. bioregional awareness, animistic perspectives, strategies for simple living, & low/no-tech DIY fun.

The Eldrum Tree

Join us under the Eldrum Tree! Plant lore, Herbal Shenanigans, Crafts, Creations and Writings on Nature.

Sommerzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Frühlingszeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Winterzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Herbstzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

the slow mood movement

resisting the buying and selling of "fast moods"

Global Network on Sustainability and Education

community to cope with climate change by means of education

Deep Green Permaculture

Connecting People to Nature, Empowering People to Live Sustainably

PermaculturePower

Spreading the permaculture word - Create your own environment!

the GrowYourFood blog

Plant A Seed. Grow Organic. Eat What You Grow.

Folklore and Fairytales

Folkore, Fairy Tales, Myths and Legends from Around the World

Urban Botany

Just another WordPress.com site

Beginner's Guide to Sailing

Everything you need to know before you set sail

Radical Botany

Restoring the connection between native plants and humans

ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

πουλάκια είν' και κελαηδούν, πουλάκια είν' και λένε............................ Γίνε ΕΚΔΟΤΗΣ του εαυτού σου (εκδώσου, καλέ! νταβατζήδες θέλεις;)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

ΦΑΣΟΥΛΙ

Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης

Συλλογικοί λαχανόκηποι

η επανάσταση της Γης και του ανθρώπου

Maze Dojo

Hand Drawn Mazes - see more at www.mazedojo.com

Ποίηση στη σκάλα

υπομονή για τον καιρό του θερισμού ||____||

Art Passions

Fairy tales are the myths we live by

Whispering Earth

Nature patiently waits and we have only to turn back to her to find relief from our suffering - Dr Bach