You are currently browsing the tag archive for the ‘ταξίδια’ tag.

το καλύτερο ταξίδι του κόσμου_14062015Το καλοκαίρι ονειρευόμαστε συχνά ταξίδια. Ίσως να φταίει η θάλασσα, ίσως πάλι και ο ήλιος που μας καλεί να βγούμε έξω – από τους τέσσερις τοίχους, αλλά και τις συνήθειές μας.

Ποιό είναι το καλύτερο ταξίδι του κόσμου;

Πώς ταξιδεύει κανείς καλύτερα;

Και πού;

Ένα εργαστήρι εμψύχωσης για παιδιά 7-11 ετών με επίκεντρο την αφήγηση, στις 14 Ιουνίου, 18:00-20:30 (θα ξεκινήσουμε στην… ώρα μας!).

Το εργαστήρι συντονίζει η Τίνα Λυγδοπούλου.

Βιβλιοπωλείο «Περιπλανήσεις», Μάρκου Μουσούρου 22 στο Μετς, τηλ.: 2109240619 (χάρτης εδώ).

Συνεισφορά ελεύθερη.

Με ελληνικούς υποτίτλους εδώ. Αφηγήσεις του Richard Roberts θα βρείτε στο μπλογκ του. Το σύνολο των βιντεοσκοπημένων προφορικών αφηγήσεων που έχει σκηνοθετήσει ο Matt Hopkins θα βρείτε εδώ.

IMG_1721

 

 

Αν ένα δέντρο μπορούσε να πετάξει δεν θα υπόφερε στο πριόνι.
Ο ήλιος βιάζεται όλη νύχτα να ‘ναι πίσω για το πρωί.
Αλμυρό νερό εξατμίζεται για να μουσκέψει
Ο κήπος με δροσερή βροχή.

Μια στάλα αφήνει το σπίτι της ξωπίσω μπαίνει σ’ ένα κοχύλι
Γίνεται μαργαριτάρι.
Ο Ιωσήφ αφήνει τον πατέρα του που κλαίει στην Αίγυπτο.
Θυμήσου πως κατέληξε αυτό:

Τα ταξίδια χαρίζουν δύναμη και αγάπη.
Κι αν πάλι δεν μπορείς να φύγεις
Κινήσου στα περάσματα του εαυτού.
Είναι σα στήλες φωτεινές
Διαρκώς αλλάζουν αλλάζεις κι εσύ
Σαν τις εξερευνάς.

Πηγή: http://logocafe.blogspot.gr/2007/06/louis-cernuda.html

Κάποτες, ζούσαν έξι σοφοί γείτονες σ’ ένα χωριό κι αυτοί οι έξι σοφοί γείτονες τα ήξεραν όλα, τα καταλάβαιναν όλα και τα είχαν δει όλα εξόν από κάτι: τη θάλασσα. Μια μέρα, είπαν, λοιπόν, να πάνε να τη δουν. Κίνησαν πρωί πρωί και περπάτει περπάτει έφτασαν σ’ ένα μεγάλο λιβάδι, όπου σ’ αυτό το λιβάδι ήταν σπαρμένο λινάρι κι αυτό το λινάρι ήταν ανθισμένο.

Σαν οι έξι σοφοί είδαν τούτο το μεγάλο γαλάζιο κάμπο, που κυμάτιζε μπροστά τους, φώναξαν χαρούμενοι:

– Η θάλασσα! Η θάλασσα!

Έβγαλαν τα ρούχα τους και βούτηξαν στο λινάρι, για να κολυμπήσουν. Και σαν πέρασε λίγη ώρα, έφτασαν κοντά σ’ ένα βαθύ πηγάδι.

– Θεέ μου, τι βαθύ που είναι! είπε ο ένας από τους σοφούς.

– Ας ευχηθούμε να μην πέσει κανένας μας μέσα, είπε ένας άλλος.

– Κι αν έχει πέσει κιόλας; ρώτησε ο τρίτος.

– Ας το δούμε τώρα δα, πρόσθεσε ο τέταρτος. Εγώ θα κάνω το μέτρημα. Ένας, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε, μέτρησε στα γρήγορα.

Όμως, ξέχασε να μετρήσει και την αφεντιά του.

– Πέντε! Θεέ μου, λείπει ένας.

– Περίμενε μια στιγμή, είπε ο πέμπτος. Θα μετρήσω κι εγώ.

Και μέτρησε και κείνος, δείχνοντας τους άλλους με το δάχτυλο:

– Ένας, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε.

Και ξέχασε κι αυτός να μετρήσει την αφεντιά του.

– Θεέ μου! Ένας μας έπεσε, σίγουρα, στο πηγάδι.

– Να του φωνάξουμε γρήγορα κάτι, είπε ο έκτος κι έσκυψε στα χείλη του πηγαδιού.

– Ε, συ εκεί κάτω, έπεσες μέσα;

– Έπεσες μέσα! αντιλάλησε το πηγάδι.

– Τον ακούσατε; είπε ο έκτος. Πρέπει να τον σώσουμε.

Και στη στιγμή, έβαλαν ένα μεγάλο ραβδί Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Κάτω ἀπὸ ἕνα πεῦκο
Ὁ ἀγέρας δὲ φυσοῦσε
Τραγούδαγε τὸν ὕπνο
Μιὰ κοπέλα

Κάτω ἀπὸ τὸν ὕπνο
Ἡ ἀναπνοὴ μᾶς φύλαγε
Ἡ αὐγὴ
Νὰ περάσει τὸ ρέμα

Ἦταν νύχτα
Ποιὸς ξέρει
Ἂν δὲ γεννηθήκαμε
Τότε

Σὰν κλείνουμε τὰ μάτια
Φοβούμαστε καὶ τώρα
Μήπως γίνουμε ξένοι
Ὁ ἕνας στὸν ἄλλο

Ἀλλὰ τότε δὲν ἔφταιγε
Παρεκτὸς ἡ καρδιά μας
Μᾶς ἀγαποῦσε ἡ θάλασσα
Μᾶς ἀγαποῦσε ὁ ὕπνος

Σήμερα ἡ μπόρα πέρασε
Θὰ μᾶς σηκώσει ὁ Θεὸς
Θὰ μᾶς φιλήσει
Θὰ γίνουμε παιδιά του

Πάνω στὴ χλόη
Ὁ στοχασμός μας τρέχει
Μελαγχολεῖ σὰ μέλισσα
Μελαγχολεῖ καὶ πάει

Καὶ καβαλάρης ὁ ἄνεμος
Μπροστὰ τοῦ περπατάει
Καὶ χαιρετάει τὰ σύννεφα
Καὶ ἀψηφᾷ τὴ γῆ

Γιώργος Σαραντάρης

Πηγή: http://users.uoa.gr

 

Με ελληνικούς υποτίτλους εδώ

Το απόσπασμα που ακολουθεί, αλίευσα από το μπλογκ του Γιάννη Μακριδάκη. Παρόλο που δεν ασπάζομαι τη βεβαιότητα με την οποία δηλώνει πως «η ιστορία δεν αλλάζει» – ίσως επειδή πλέον φοβάμαι/ελπίζω πως δεν έχουμε και πολλά περιθώρια μη αλλαγής ή αλλιώς προσκόλλησης στους παλιούς, ‘καλούς’ τρόπους επιβίωσης, αλλά και διαβίωσης – αντιλαμβάνομαι την ανάγκη ν’ αναγνωρίσουμε τη δική μας ιστορία και ως ιστορία του Άλλου (και αντίστροφα). Κάτι τέτοιο θα καθιστούσε τον κόσμο μας πιο ανθρώπινο. Η άρνηση θέασης του Άλλου εντός μας, ισοδυναμεί με αποποίηση της ευθύνης που μας αναλογεί για την «τοξικότητα» των κόσμων που δημιουργούμε μέσα μας και γύρω μας.

“Στην αρχή, όταν επηγαίναμε, είχενε κύμα η θάλασσα κι εμείς θα ταξιδεύαμε με ψαρόβαρκες, με πανί και με κουπιά. Και περιμέναμε να καλμάρει λίγο η θάλασσα. Κι ερχόντανε οι γυναίκες και βάζανε εικόνες μέσα στη θάλασσα, να γαληνέψει η θάλασσα, να μπορέσομε να ταξιδέψομε. Όταν νύχτωσε, με τη βοήθεια του Θεού, εκάλμαρεν η θάλασσα και έρχονται έντεκα ψαρόβαρκες. Και φύγαμε κονβόι. Και ξεκινούμε κατά τις 9 η ώρα γιατί έπρεπε να νυχτώσει. Και πηγαίναμε κοντά κοντά στη Χίο, δηλαδή δεν πήγαμε αμέσως απέναντι προς την Τουρκία. Τα παράλια της Χίου ακολουθούσαμε. Εμείς είμαστε η τελευταία βάρκα. Καμιά εικοσαριά αθρώποι μέσα και τέσσερις στο κουπί. Εν τω μεταξύ η αδελφή μου, μωρό, το ‘χε τυλιγμένο σ’ ένα χράμι η μαμά μουκαι αυτό ζαλίστηκε, φαίνεται, με τη θάλασσα και άρχισε να κλαίει, να κλαίει γοερά και να φωνάζουνε μες στη βάρκα: “Πετάξτε το παιδί στη θάλασσα, θα μας πιάσουνε οι Γερμανοί”….

Εύχαρις Κοκκάλη Ακαβάλου

“Κανονίσαμε με έναν βαρκάρη από τα Θυμιανά να μας πάει απέναντι. Μας είπε λοιπόν μια συγκεκριμένη μέρα: “Ελάτε εδώ, στον Καρφά, στη μία η ώρα”, γιατί περνούσεν η Καταδίωξη “να ξεκινήσομε”….

Είμαστε εννιά άτομα μέσα σε μια βάρκα. Ξεκινήσαμε. Ό,τι είχαμε του το δώσαμε, τον επλερώσαμε. Κάτι λεφτά είχαμε μαζεμένα όλοι μαζί και του τα δώσαμε να μας πα. Ο πατέρας μου είχενε ένα σάκο στρατιωτικό και είχενε αγοράσει πέντ’ έξι κιλά σύκα και τα είχενε μέσα για να τα φάμε άμ έβγομε από κει. Δεν είχαμε τίποτ άλλο. Καλοκαίρι του 41 ήτανε. Ξεκινήσαμε να φύγομε. Σιγά σιγά επηγαίναμε. Η αδερφή μου, ήτανε έντεκα χρονώ, έβγαζε τα νερά από τη βάρκα από δω που ξεκινήσαμε μέχρι την Τουρκία. Σαν φτάσαμε πια στα μισά της διαδρομής, Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μια σοφή γυναίκα ταξίδευε στα βουνά όταν βρήκε στα νερά του ποταμού ένα πετράδι. Την επόμενη μέρα συνάντησε κάποιον που πεινούσε κι έτσι άνοιξε το σακί της να μοιραστούν ότι φαγώσιμο είχε μαζί της. Ο πεινασμένος ταξιδευτής είδε την πολύτιμη πέτρα και ζήτησε από τη γυναίκα να του τη δώσει. Εκείνη την έτεινε προς το μέρος του δίχως να διστάσει. Ο άντρας έφυγε, χοροπηδώντας από τη χαρά του για την καλή του τύχη. Γνώριζε καλά πως με την αξία του πετραδιού θα ζούσε με ασφάλεια μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Μερικές μέρες αργότερα όμως, επέστρεψε για να δώσει το πετράδι πίσω στη γυναίκα.

«Σκεφτόμουν» της είπε «πως αν και γνωρίζω την αξία της πέτρας αυτής, προτιμώ να την επιστρέψω μήπως μου δώσεις κάτι πολυτιμότερο. Χάρισέ μου αυτό που κουβαλάς μέσα σου και σου επέτρεψε να μου δώσεις κάτι τόσο ακριβό. Χάρισέ μου αυτό που κουβαλάς μέσα σου και σου επέτρεψε να μου δώσεις την πέτρα.

Ανωνύμου

Πηγή: https://eof737.wordpress.com/2011/10/24/on-wisdom-humor-short-stories-to-make-you-think-smile/

ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

...ας αναλογιστούμε λίγο την έννοιας της φωνής (είτε γραπτής, είτε προφορικής) - φύεται στο φως ή μάλλον φως και φωνή ριζώνουν στο ένα και ίδιο 'φω'... έτσι δια-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω κάτι προσεγγίζοντάς το από διαφορετικά σημεία θέασης, ενώ συμ-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω ένα θέμα από συμπληρωματικά σημεία θέασης... όπως και να 'χει, εν αρχή είν' η φωνή... δηλαδή το φως!

(ΕΞ)ΥΦΑΙΝΟΝΤΑΣ…

ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

Γη Ινδία Τίνα Λυ. Τίνα Λυγδοπούλου άνθρωποι άνθρωπος άνοιξη έρωτας ήλιος αγάπη αλλαγές αναζήτηση αυτογνωσία αυτόχθονες αφήγηση αφήγηση παραμυθιών βίντεο βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις βροχή γυναίκες δάσος δέντρα δημιουργικότητα διαφορετικές ματιές δύναμη εαυτός εκπαίδευση ελευθερία εξιστόρηση εποχές ζωή ζωή & θάνατος ζωγραφική ζώα η τέχνη ως μέσο κοινωνικής-πολιτισμικής εμψύχωσης θάλασσα ιστορίες κείμενα κινούμενα σχέδια κοινωνικές αφηγήσεις κοινωνικές ταυτότητες κόσμος λαϊκά παραμύθια μαγικά παραμύθια μετανάστες & πρόσφυγες μουσική μύθοι νερό ντοκυμαντέρ νύχτα ο Άλλος ουρανός παιδιά παραμύθια παραμύθια σοφίας ποίηση πουλιά προφορική αφήγηση πόλη σκοτάδι & φως στερεότυπα συνύπαρξη σχέσεις σχέση φυσικού-κοινωνικού περιβάλλοντος σύμπαν ταινίες μικρού μήκους τροφή για το νου & την καρδιά φεγγάρι φωτογραφία φύλο φύση χειμώνας χορός ψυχή όνειρα

ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ…

Αν θέλεις να λαμβάνεις ειδοποίηση μέσω ηλ. ταχυδρομείου, κάθε φορά που αναρτούμε νέο κείμενο, συμπλήρωσε τη διεύθυνσή σου εδώ.

Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Bealtaine Cottage ~ Home of Goddess Permaculture and Earth Healing

Colette O'Neill, Innovator of Goddess Permaculture ~Plantswoman ~ Teacher ~ Writer and Photographer

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

ecologicalfeminism

Just another WordPress.com site

Les Sentiers de l’Utopie | Paths Through Utopia

A 7 month journey through Europe in search of Utopian ways of living despite capitalism.

Living in Circles - the blog

Towards a permanent, regenerative culture

Άλφα Κενταύρου Β

Άλφα Κενταύρου Β... επειδή κάποιες φορές ονειρευόμαστε και ταξιδεύουμε

Άλφα Κενταύρου Α

1ο Δ.Σ.Μελισσίων Τάξη Α1

Mataroa Research Network

Mataroa Research Network for a new Mediterranean Imaginary - Δίκτυο Έρευνας για ένα νέο Μεσογειακό Φαντασιακό - شبكة بحث (البحر الابيض) المتوسط - Yeni Akdeniz Hayali için Araştırma Ağı - Red de Investigación de un nuevo imaginario Mediterráneo - Rete di ricerca per un nuovo immaginario del Mediterraneo - Rrjeti Studim për një imagjinare të ri mesdhetar - Xarxa d'Investigació d'un nou imaginari Mediterrani - Réseau de recherche pour un nouvel imaginaire méditerranéen - Истраживачка мрежа за нову Медитерана имагинарног - רשת מחקר לדמיוני ים תיכוני חדש

The Herbarium

Blog for Traditional Herbalists in Times of Transition

A Grimm Project

242 fairy tales, 242 writing prompts.

Λάσπη στ' αστέρια

...ρεπορτάζ απο τη φύση (και όχι μόνο)

rationalinsurgent

Dedicated to spreading knowledge about nonviolent resistance

Το Σχολικό Δίκτυο των Ορέων

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Backstrap Weaving

My weaving , my indigenous teachers, my inspiration, tutorials and more........

Indigenize!

Rekindle Your Wild Joy and sense of deep Belonging through spiritual ecopsychology and the arts, incl. bioregional awareness, animistic perspectives, strategies for simple living, & low/no-tech DIY fun.

The Eldrum Tree

Join us under the Eldrum Tree! Plant lore, Herbal Shenanigans, Crafts, Creations and Writings on Nature.

Sommerzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Frühlingszeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Winterzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Herbstzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

the slow mood movement

resisting the buying and selling of "fast moods"

Global Network on Sustainability and Education

community to cope with climate change by means of education

Deep Green Permaculture

Connecting People to Nature, Empowering People to Live Sustainably

PermaculturePower

Spreading the permaculture word - Create your own environment!

the GrowYourFood blog

Plant A Seed. Grow Organic. Eat What You Grow.

Folklore and Fairytales

Folkore, Fairy Tales, Myths and Legends from Around the World

Urban Botany

Just another WordPress.com site

Beginner's Guide to Sailing

Everything you need to know before you set sail

Radical Botany

Restoring the connection between native plants and humans

ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

πουλάκια είν' και κελαηδούν, πουλάκια είν' και λένε............................ Γίνε ΕΚΔΟΤΗΣ του εαυτού σου (εκδώσου, καλέ! νταβατζήδες θέλεις;)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

ΦΑΣΟΥΛΙ

Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης

Συλλογικοί λαχανόκηποι

η επανάσταση της Γης και του ανθρώπου

Maze Dojo

Hand Drawn Mazes - see more at www.mazedojo.com

Ποίηση στη σκάλα

υπομονή για τον καιρό του θερισμού ||____||

Art Passions

Fairy tales are the myths we live by

Whispering Earth

Nature patiently waits and we have only to turn back to her to find relief from our suffering - Dr Bach