You are currently browsing the tag archive for the ‘Hiwa K’ tag.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών, πολλοί άνθρωποι από το Ιράκ φεύγουν ως πρόσφυγες. Το 1991, το Βόρειο Ιράκ (Κουρδιστάν) διαχωρίστηκε από το υπόλοιπο Ιράκ. Τα Ηνωμένα Έθνη θεωρούν πλέον το Κουρδιστάν ασφαλή ζώνη. Ως πρόσφυγας πρέπει να προέρχεται κανείς από μια μη ασφαλή περιοχή ή τουλάχιστον να μπορεί να αποδείξει παρόμοια προέλευση, αν θέλει να εμπίπτει στην κατηγορία του πρόσφυγα.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης για την απονομή ή μη του καθεστώτος πρόσφυγα, ένας αξιωματούχος ελέγχει να δει κατά πόσο έρχεσαι πραγματικά από μια περιοχή που θεωρείται επικίνδυνη. Σε ρωτά μικρολεπτομέρειες για την πόλη από την οποία ισχυρίζεσαι ότι κατάγεσαι και συγκρίνει τις απαντήσεις σου με ένα χάρτη, προκειμένου να επιβεβαιώσει ότι ανταποκρίνονται σε αυτό που βλέπει. Εάν δεν μπορέσεις να αποδείξεις ότι έχεις έρθει από μια μη ασφαλή ζώνη, σε στέλνουν πίσω στην πατρίδα σου.

Πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να αποδείξουν ότι πραγματικά κινδυνεύουν εκεί που ζούσαν, ακόμα κι αυτό είναι η αλήθεια.

Ακολουθεί λοιπόν η ιστορία κάποιου, τον οποίο μπορούμε να ονομάσουμε M.

Ο M προσπάθησε να καταθέσει τα χαρτιά του για άσυλο σε μία από τις χώρες του Σένγκεν – ας ονομάσουμε τη χώρα αυτή «X». Δε γνώριζε ότι η πόλη από την οποία κατάγονταν θεωρούνταν ότι ανήκει στην ασφαλή ζώνη σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη. Περίμενε πέντε ολόκληρα χρόνια για μια θετική απάντηση, αλλά δυστυχώς έπαιρνε τη μία αρνητική απάντηση μετά την άλλη, μέχρι που έλαβε και την τελική απόρριψη από αυτή τη χώρα «X» και επρόκειτο να απελαθεί πίσω στη χώρα καταγωγής του. Εκείνη την εποχή, η χώρα του εξακολουθούσε να κυβερνάται από ένα δικτάτορα. Ως λιποτάκτης, ο επαναπατρισμός του θα σήμαινε τη χειρότερη δυνατή κατάληξη που μπορούσε να φανταστεί. Λίγο καιρό αργότερα, κατάφερε να διασχίσει τα σύνορα της χώρας «X», δίχως νομιμοποιητικά έγγραφα και να περάσει σε άλλη χώρα – ας την ονομάσουμε «XX» – έτσι ώστε να καταθέσει ξανά αίτηση για άσυλο. Από τη στιγμή εκείνη και μετά μεταμορφώθηκε σε έναν άλλο άνθρωπο.

Πριν πάει στην πρώτη συνέντευξη, πέρασε εβδομάδες ολόκληρες με ανθρώπους που προέρχονται από μια μη ασφαλή ζώνη. Ας ονομάσουμε την πόλη αυτή «Ξ». Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος, ξεκίνησε να σχεδιάζει ένα χάρτη της πόλης «Ξ», αν και δεν την είχε επισκεφτεί ποτέ του. Ήθελε να γνωρίζει κάθε γωνιά της: τα ονόματα των δρόμων, τα σχολεία, τα πιο σημαντικά κτίρια, ακόμα και τα πιο ασήμαντα. Οι άνθρωποι της πόλης «Ξ» τον δίδαξαν ό,τι γνώριζαν για τον τόπο τους, ενώ παράλληλα του έθεταν ερωτήσεις, ώστε να είναι σίγουροι ότι είχε μάθει τα πάντα για την πόλη τους.

Όταν τελικά ο M πήγε στη συνέντευξη για το άσυλο, ο αξιωματούχος εξεπλάγει ιδιαίτερα, για την ακρίβεια εντυπωσιάστηκε. Ρώτησε διάφορα τον M για τη γεωγραφία της πόλης και συνέκρινε τις απαντήσεις του με ένα χάρτη. Όλες του οι απαντήσεις αποδείκνυαν τέτοια της πόλης «Ξ», λες και την παρατηρούσε κανείς από ψηλά.

Ο αξιωματούχος δε χρειάστηκε πάνω από είκοσι λεπτά για να αποφασίσει θετικά υπέρ της χορήγησης προσφυγικού καθεστώτος προστασίας στον M. Εν τω μεταξύ, χιλιάδες από τους πραγματικούς κατοίκους της πόλης «Ξ», καθώς και άλλων πόλεων εντός της ίδιας μη ασφαλούς ζώνης χρειάστηκαν δέκα με δεκαπέντε χρόνια για να καταφέρουν το ίδιο πράγμα. Επειδή οι απαντήσεις τους αποδείκνυαν γνώση των πόλεών τους από το έδαφος.

Πηγή: http://hiwak.net/anecdotes/a-view-from-above/

Advertisements

Μεγάλωσα σε διαφορετικές γειτονιές, αραβικές και κουρδικές. Μέχρι τα εννιά έζησα σε μια αραβική γειτονιά. Οι άνθρωποι που ζούσαν εκεί, είχαν μετακινηθεί από τα νότια στα βόρεια του Ιράκ, εξαιτίας της στρατιωτικής τους υπηρεσίας.

Στην περιοχή αποτελούσα πάντοτε το μαύρο πρόβατο – συνήθιζαν να με αποκαλούνε Κούρδο υπό τη μορφή προσβολής. Και μπορούσαν να καταλάβουν την κουρδική μου καταγωγή λόγω της προφοράς μου.

Όταν έγινα δέκα, μετακομίσαμε σε μια κουρδική γειτονιά.

Ήμουν ο μοναδικός στη γειτονιά που δε φορούσε τα κουρδικά shirwal (τα παραδοσιακά φαρδιά παντελόνια). Ο μεγαλύτερος φόβος μου πλέον ήταν μήπως αρχίσουν να με αποκαλούν Άραβα, εξαιτίας της αραβικής προφοράς μου κάθε φορά που μιλούσα κουρδικά. Δεν άργησαν να καταλάβουν τι φοβόμουν και σύντομα άρχισαν να με αποκαλούν Άραβα υπό τη μορφή προσβολής. Ήμουν για άλλη μια φορά περιθωριοποιημένος κι αποκλεισμένος. Για ένα παιδί, αυτή η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα σκληρή.

Τα παιδιά παίζουν παιχνίδια ανάλογα με τις εποχές. Για παράδειγμα το φθινόπωρο συνηθίζαμε να πετάμε αετούς, γιατί είχαμε αέρα. Αργότερα, όταν ερχόταν το καλοκαίρι, παίζαμε με βόλους. Οι βόλοι και οι συλλογές από κάρτες με καουμπόυδες που βρίσκαμε σε πακέτα από τσίχλες, ήταν πολύ δημοφιλή παιχνίδια μεταξύ των παιδιών. Υπήρχαν κάποια που διέθεταν πολλές κάρτες και ήταν ιδιαίτερα γνωστά ακόμα και πέρα από τα όρια της γειτονιάς τους. Υπήρχαν κι άλλα που ερχόντουσαν να παίξουν και να βάλουν στοιχήματα από πολύ μακρυά και καμμιά φορά έχαναν χιλιάδες κάρτες. Το ίδιο συνέβαινε και με τους βόλους. Υπήρχαν παιδιά που διέθεταν δεκάδες κάλτσες γεμάτες βόλους – όταν γέμιζες την πρώτη σου κάλτσα, ένιωθες σα να είχες γίνει εκατομμυριούχος!

Ήταν εκείνη την περίοδο περίπου που άρχισα να αξιοποιώ όσα είχα διδαχθεί με τον αραβικό τρόπο παιξίματος με βόλους. Τα κουρδόπουλα της γειτονιάς έπαιζαν με τον κουρδικό τρόπο, τοποθετώντας το χέρι τους σε οριζόντια θέση, πράγμα που σε δυσκόλευε να χτυπήσεις το στόχο, όταν υπήρχαν πέτρες ή μικροί λόφοι στο ενδιάμεσο. Έπαιζαν μια κουρδική εκδοχή του παιχνιδιού με βόλους που ονομαζόταν mushien. Το παιχνίδι αυτό ήταν ιδιαίτερα σύνθετο και με πολλούς κανόνες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, για παράδειγμα, δεν επιτρεπόταν να χτυπήσεις τον τελευταίο βόλο, τον οποίο ονομάζαμε “Hajj” (όπως τους προσκυνητές στη Μέκκα). Υπήρχαν και πολλοί άλλοι κανόνες, οι οποίοι δεν σου επέτρεπαν να νιώσεις ελεύθερος και που στην πραγματικότητα επέτρεπαν να κερδίσεις ή να χάσεις μόνο λίγους βόλους κάθε φορά. Επιπλέον, ο πιο σημαντικός βόλος κατασκευαζόταν από πέτρα από τα ίδια τα παιδιά. Μερικές φορές τους έπαιρνε μήνες μέχρι να τον ολοκληρώσουν, χρησιμοποιώντας ένα μικρό σφυρί και ένα κομμάτι χαρτί για να χαρίσουν στο βόλο το τέλειο κυκλικό σχήμα του.

Τους είπα ότι υπήρχε ένα νέο παιχνίδι που το έλεγαν tannab. Το tannab ήταν πολύ ευκολότερο και δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου περιορισμοί, το ρίσκο όμως ήταν πολύ μεγαλύτερο: μπορούσες για παράδειγμα να χάσεις μέχρι πέντε βόλους και να κερδίσεις μέχρι εικοσιπέντε. Τα άλλα αγόρια είχαν γοητευτεί ιδιαίτερα με τις ελευθερίες του παιχνιδιού και τις δυνατότητες κέρδους επίσης. Έτσι αρχίσαμε να παίζουμε. Αξιοποιώντας την κάθετη θέση τοποθέτησης του χεριού, την οποία είχα διδαχθεί στην αραβική γειτονιά, κατάφερα να ξετινάξω ολόκληρο το δρόμο. Στη συνέχεια, τους πούλησα τους βόλους τους. Βρισκόμασταν στην αρχή της δεκαετίας του ’80. Θυμάμαι ότι είχα κερδίσει ένα δηνάριο, το οποίο έδωσα στη μητέρα μου για να μου αγοράσει ένα ζευγάρι κουρδικά shirwal.

Από τότε και στο εξής με αποδέχτηκαν και ουδέποτε με αποκάλεσαν άραβα ξανά.

Πηγή: http://supercommunity.e-flux.com/authors/hiwa-k/

Το ανέκδοτο αυτό αφορά την κατάσταση της οικογένειάς μου κατά τα τέλη του ’70 και μέχρι τις αρχές του ’80. Η μητέρα μου, αλλά και μια άλλη γυναίκα από τη γειτονιά μας, συνήθιζαν να ελέγχουν συστηματικά τις τιμές του χρυσού σε διαφορετικές χώρες. Μόλις ανακάλυπταν ότι κάπου οι τιμές είχαν πέσει – για παράδειγμα στη Βουλγαρία – πετούσαν μέχρι τον τόπο αυτό, αγοράζαν λίγο χρυσό και τον έφερναν λαθραία στο Ιράκ, όπου η τιμή του χρυσού ήταν υψηλότερη. Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος που είχε βρει η μητέρα μου για να κερδίζει χρήματα και να φροντίζει την οικογένειά της με τα οκτώ παιδιά.

Εν τω μεταξύ ο πατέρας μου, ένας καλλιγράφος, για τον οποίο οι απολαύσεις δεν αποτελούσαν άγνωστη λέξη, έπαιρνε μαζί με τους φίλους του ένα λεωφορείο που πηγαινοερχόταν τακτικά από και προς τη Σόφια, για να χαρεί τις διακοπές του και να ξοδέψει το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που είχε κερδίσει [το προηγούμενο διάστημα]. Όταν τα αδέρφια μου κι εγώ τον ρωτήσαμε μια μέρα πονηρά: «Μα, δεν είναι βαρετό να κάθεσαι για δύο ολόκληρες μέρες σε ένα λεωφορείο μέχρι να φτάσεις εκεί; Γιατί δεν πετάς με αεροπλάνο όπως η μαμά;» – Μου απάντησε «θα ήταν ντροπή να προσπεράσω με τέτοια ταχύτητα όλη αυτή την εκθαμβωτική φύση, δίχως να μπορέσω ν’ αντικρύσω με τα μάτια μου τόση ομορφιά».

Κάθε φορά που η μητέρα μου επέστρεφε από το εξωτερικό, έφερνε στ’ αδέρφια μου κι εμένα κασσέτες. Αυτή ήταν και η μοναδική πρόσβαση που διαθέταμε προς τη δυτική μουσική. Μία από αυτές τις κασσέτες ήταν από το άλμπουμ «Dance Little Lady, Dance» της Tina Charles. Κατά τη διάρκεια των κυρώσεων των Ηνωμένων Εθνών προς το Ιράκ τη δεκαετία του ’90, είχαμε συνήθως ρεύμα μόνο για μια ώρα τη μέρα. Για τις αδερφές μου κι εμένα, αυτή η ώρα ισοδυναμούσε με 3600 δευτερόλεπτα. Από το δωμάτιό μας, με το κασσετόφωνό μας, καπνίζοντας στα κρυφά τσιγάρα, μετρούσαμε τα λεπτά αντίστροφα, ενώ η Αναστασία μας τα άρθροιζε. Ήταν κάτι που επαναλαμβάναμε κάθε μέρα κι αναπτύξαμε τέτοια αίσθηση διάρκειας των κασσετών, μια τόσο απτή αίσθηση των τραγουδιών, που τις περισσότερες φορές καταφέρναμε να τις γυρίζουμε ακριβώς πίσω στην αρχή των τραγουδιών που θέλαμε ν’ ακούσουμε.

Πηγή: http://hiwak.net/anecdotes/let-there-be-darkness/

ΦΩΝΗ ΕΚ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

...ας αναλογιστούμε λίγο την έννοιας της φωνής (είτε γραπτής, είτε προφορικής) - φύεται στο φως ή μάλλον φως και φωνή ριζώνουν στο ένα και ίδιο 'φω'... έτσι δια-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω κάτι προσεγγίζοντάς το από διαφορετικά σημεία θέασης, ενώ συμ-φωνώ σημαίνει ότι φωτίζω ένα θέμα από συμπληρωματικά σημεία θέασης... όπως και να 'χει, εν αρχή είν' η φωνή... δηλαδή το φως!

(ΕΞ)ΥΦΑΙΝΟΝΤΑΣ…

ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ

Γη Ινδία Τίνα Λυ. Τίνα Λυγδοπούλου άνθρωποι άνθρωπος άνοιξη έρωτας ήλιος αγάπη αλλαγές αναζήτηση αυτογνωσία αυτόχθονες αφήγηση αφήγηση παραμυθιών βίντεο βιβλιοπωλείο Περιπλανήσεις βροχή γυναίκες δάσος δέντρα δημιουργικότητα διαφορετικές ματιές δύναμη εαυτός εκπαίδευση ελευθερία εξιστόρηση εποχές ζωή ζωή & θάνατος ζωγραφική ζώα η τέχνη ως μέσο κοινωνικής-πολιτισμικής εμψύχωσης θάλασσα ιστορίες κείμενα κινούμενα σχέδια κοινωνικές αφηγήσεις κοινωνικές ταυτότητες κόσμος λαϊκά παραμύθια μαγικά παραμύθια μετανάστες & πρόσφυγες μουσική μύθοι νερό ντοκυμαντέρ νύχτα ο Άλλος ουρανός παιδιά παραμύθια παραμύθια σοφίας ποίηση πουλιά προφορική αφήγηση πόλη σκοτάδι & φως στερεότυπα συνύπαρξη σχέσεις σχέση φυσικού-κοινωνικού περιβάλλοντος σύμπαν ταινίες μικρού μήκους τροφή για το νου & την καρδιά φεγγάρι φωτογραφία φύλο φύση χειμώνας χορός ψυχή όνειρα

ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ…

Αν θέλεις να λαμβάνεις ειδοποίηση μέσω ηλ. ταχυδρομείου, κάθε φορά που αναρτούμε νέο κείμενο, συμπλήρωσε τη διεύθυνσή σου εδώ.

Advertisements
Σπόροι στην Πόλη

Ομάδες φύλαξης και καλλιέργειας των παραδοσιακών σπόρων στην Αττική - μας ενώνει η αγάπη και η φροντίδα μας για το σπόρο: το σπόρο ως πηγή ζωής και ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Bealtaine Cottage

Colette O'Neill... Author, Publisher, photographer. Creator of Goddess Permaculture.

δρυάδες

δίκτυο σποροπαραγωγής για τη διατήρηση των παραδοσιακών ποικιλιών

ecologicalfeminism

Just another WordPress.com site

Les Sentiers de l’Utopie | Paths Through Utopia

A 7 month journey through Europe in search of Utopian ways of living despite capitalism.

Living in Circles - the blog

Towards a permanent, regenerative culture

Άλφα Κενταύρου Β

Άλφα Κενταύρου Β... επειδή κάποιες φορές ονειρευόμαστε και ταξιδεύουμε

Άλφα Κενταύρου Α

1ο Δ.Σ.Μελισσίων Τάξη Α1

Mataroa Research Network

Mataroa Research Network for a new Mediterranean Imaginary - Δίκτυο Έρευνας για ένα νέο Μεσογειακό Φαντασιακό - شبكة بحث (البحر الابيض) المتوسط - Yeni Akdeniz Hayali için Araştırma Ağı - Red de Investigación de un nuevo imaginario Mediterráneo - Rete di ricerca per un nuovo immaginario del Mediterraneo - Rrjeti Studim për një imagjinare të ri mesdhetar - Xarxa d'Investigació d'un nou imaginari Mediterrani - Réseau de recherche pour un nouvel imaginaire méditerranéen - Истраживачка мрежа за нову Медитерана имагинарног - רשת מחקר לדמיוני ים תיכוני חדש

The Herbarium

Blog for Traditional Herbalists in Times of Transition

A Grimm Project

242 fairy tales, 242 writing prompts.

Λάσπη στ' αστέρια

...ρεπορτάζ απο τη φύση (και όχι μόνο)

rationalinsurgent

Dedicated to spreading knowledge about nonviolent resistance

Το Σχολικό Δίκτυο των Ορέων

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Backstrap Weaving

My weaving , my indigenous teachers, my inspiration, tutorials and more........

Indigenize!

Rekindle Your Wild Joy and sense of deep Belonging through spiritual ecopsychology and the arts, incl. bioregional awareness, animistic perspectives, strategies for simple living, & low/no-tech DIY fun.

The Eldrum Tree

Join us under the Eldrum Tree! Plant lore, Herbal Shenanigans, Crafts, Creations and Writings on Nature.

Sommerzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Frühlingszeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Winterzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

Herbstzeit

Geschichten, Märchen und Gedichte

the slow mood movement

resisting the buying and selling of "fast moods"

Global Network on Sustainability and Education

community to cope with climate change by means of education

Deep Green Permaculture

Connecting People to Nature, Empowering People to Live Sustainably

PermaculturePower

Spreading the permaculture word - Create your own environment!

the GrowYourFood blog

Plant A Seed. Grow Organic. Eat What You Grow.

Folklore and Fairytales

Folkore, Fairy Tales, Myths and Legends from Around the World

Urban Botany

Just another WordPress.com site

Beginner's Guide to Sailing

Everything you need to know before you set sail

Radical Botany

Restoring the connection between native plants and humans

ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

πουλάκια είν' και κελαηδούν, πουλάκια είν' και λένε............................ Γίνε ΕΚΔΟΤΗΣ του εαυτού σου (εκδώσου, καλέ! νταβατζήδες θέλεις;)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

ΦΑΣΟΥΛΙ

Δίκτυο Ανταλλαγής και Αλληλεγγύης

Συλλογικοί λαχανόκηποι

η επανάσταση της Γης και του ανθρώπου

Ποίηση στη σκάλα

υπομονή για τον καιρό του θερισμού ||____||

Art Passions

Fairy tales are the myths we live by

Whispering Earth

Nature patiently waits and we have only to turn back to her to find relief from our suffering - Dr Bach